Otis Rush

Otis Rush

Otis Rush, 1997
Data i miejsce urodzenia	29 kwietnia 1934 Filadelfia
Data i miejsce śmierci	29 września 2018 Chicago
Instrumenty	gitara elektryczna
Gatunki	blues, blues chicagowski
Zawód	muzyk
Aktywność	1956–2004
Wydawnictwo	Chess Records, Alligator Records
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Otis Rush (ur. 29 kwietnia 1934 w Filadelfii, zm. 29 września 2018 w Chicago) – amerykański muzyk bluesowy, wokalista i gitarzysta. Jako jeden z niewielu leworęcznych gitarzystów grał na „zwyczajnej” gitarze odwróconej do góry nogami. Do inspiracji jego stylem przyznawali się: Jimi Hendrix, Eric Clapton, Mike Bloomfield, Peter Green i Stevie Ray Vaughan.

Kariera

Otis Rush zaczął grę na gitarze, mając 8 lat. W 1949 roku przeniósł się do Chicago, gdzie swoją karierę rozwijał właśnie jego idol, Muddy Waters. 4 lata później Rush zagrał swój pierwszy solowy koncert jako Little Otis. W 1955 Willie Dixon zapewnił mu kontrakt z Cobra Records, gdzie Rush nagrał hit „I Can't Quit You, Baby”, wykonywany później między innymi przez Led Zeppelin. Kiedy wytwórnia upadła w 1958, przeniósł się do Chess Records, nagrywając „So Many Roads, So Many Trains”.

Rush od tamtej pory nagrywał sporadycznie dla różnych firm fonograficznych, od Blue Horizon do Blind Pig Records. W 2004 roku przeszedł udar mózgu, który przerwał jego karierę.

Dyskografia

• Mourning in the Morning (1969)
• Screamin' and Cryin' (1974)
• Cold Day in Hell (1975)
• So Many Roads (1976)
• Right Place, Wrong Time (1976)
• Troubles Troubles (1978)
• Tops (1989)
• Blues Interaction – Live in Japan 1986 (1989)
• Live in Europe (1993)
• Ain't Enough Comin' In (1994)
• Any Place I'm Going (1998)
• Live and from San Francisco (2006)

Przypisy