Poli(chlorek winylu)

Poli(chlorek winylu)
model 3D łańcucha polimeru
Ogólne informacje
Monomery

CH2=CHCl

Struktura meru

–[CH2CHCl]–

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
PCW jest szeroko stosowany w rurach kanalizacyjnych ze względu na niski koszt, odporność chemiczną i łatwość łączenia.
PCW żółknie z czasem, ulegając fotoutlenianiu polimerów.

Poli(chlorek winylu) (polichlorek winylu, PVC, PCW) – polimer syntetyczny z grupy polimerów winylowych, otrzymywany w wyniku polimeryzacji chlorku winylu. Stosowany do wytwarzania tworzyw sztucznych. Ma właściwości termoplastyczne, charakteryzuje się dużą wytrzymałością mechaniczną, jest odporny na działanie wielu rozpuszczalników.

Synteza poli(chlorku winylu)

Nazwa handlowa w Polsce

W obrocie handlowym w Polsce występuje jako polwinit (zmiękczony, czyli plastyfikowany i granulowany PCW) i polwiplast (granulat obuwiowy PCW). Skład tego ostatniego dla jednej z odmian to około 50% czystego polichlorku winylu, 40% plastyfikatora – np. ftalanu di(2-etyloheksylu) lub mieszaniny ftalanu di(2-etyloheksylu) z ftalanem dibutylu, ftalanem izoamylu i adypinianem di(2-etyloheksylu).

Zastosowanie

Polimer ten jest stosowany w różnych gałęziach gospodarki:

Rodzaje

Tworzywo to jest dzielone w zależności od właściwości na:

a ze względu na technikę produkcji na: