Papier kredowany

Papier kredowany, papier kredowy, papier powlekany mieszanką pigmentowo-klejową – papier powlekany cienką warstwą mieszaniny białego pigmentu mineralnego oraz kleju; charakteryzuje się śliskością i obniżoną wsiąkliwością.

Jako pigmentu używa się zazwyczaj kaolinu, węglanu wapnia, dwutlenku tytanu, bieli satynowej i siarczanu baru (blanc fixe). Natomiast jako substancje wiążące wykorzystuje się skrobię modyfikowaną, polioctan winylu, lateks, kazeinę, żelatynę.

Może być powlekany z jednej albo z obu stron, 6 do 30 g/m² na stronę. Gramatura może wynosić od 52 g/m² (najtańszy rodzaj, tzw. papier LWC) do nawet 400 g/m² (kartony pudełkowe).

Jego charakterystyczne cechy to gładka powierzchnia i staranne wykończenie oraz połysk. Na papierze tego typu drukuje się czasopisma ilustrowane, druki reklamowe, publikacje albumowe, wydawnictwa artystyczne, obwoluty, etykiety.

Przypisy

  1. ↑ kredowy – Wielki słownik W. Doroszewskiego PWN [online], sjp.pwn.pl [dostęp 2024-10-05] (pol.).
  2. ↑ Szwarcsztajn 1986 ↓, s. 250–251.
  3. 1 2 3 4 5 Szwarcsztajn 1986 ↓, s. 251.
  4. ↑ Szwarcsztajn 1986 ↓, s. 250.
  5. 1 2 EWOK 1971 ↓, s. 1785.

Bibliografia