Jest to stara wieś wzmiankowana jeszcze przez Długosza. Wieś szlachecka Parchowatka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim województwa lubelskiego. Wieś Purchatka wchodziła w 1662 roku w skład majętności końskowolskiej Łukasza Opalińskiego.
18 listopada 1942 r. Niemcy spacyfikowali miejscowość, zabijając 28 osób.
W Parchatce miał się jakoby znajdować cmentarz żydowski, który uległ zniszczeniu podczas II wojny światowej.
Przez Parchatkę przebiegają dwa szlaki turystyczne:
niebieski "Nadwiślański" z Annopola przez Kazimierz, Puławy do Dęblina o łącznej długości 108,6km
czarny z Puław do Parchatki.
Obydwa krzyżują się i przebiegają częściowo przez wąwóz przy którym jest wyciąg, a także czerwony szlak rowerowy.
W 2006 roku odnowiony został stok narciarski w Parchatce.
W Parchatce wzdłuż drogi wojewódzkiej nr 824 rosła niegdyś sadzona w latach 1800-1820 na zlecenie księżnej Izabeli Czartoryskiej aleja topolowa, z której ostatni okaz o obwodzie 612 cm (w najwęższym miejscu - tuż nad gruntem. Obwód pierśnicowy to aż 820 cm) przetrwał do 2020 roku.
Przypisy
↑Wieś Parchatka w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2023-10-01], liczba ludności na podstawie danych GUS.
↑Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z2013r. poz.200 (ISAP))
↑Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
↑jacek Pielas, Podział latyfundium Łukasza Opalińskiego, marszałka nadwornego koronnego z lat 1668-1670, w: Inter maiestatem ac libertatem. Studia z dziejów nowożytnych dedykowane Profesorowi Kazimierzowi Przybosiowi, red. J. Stolicki, M. Ferenc, J. Dąbrowski, Kraków 2010, s. 158.
↑zob. Stefan Rodak Maszerują Chłopskie Bataliony s.55
↑Taką informację podaje Burchard. Nie podaje przy tym informacji ani o dacie powstania kirkutu, ani o jego dokładnym położeniu. Mapa WIG skłania do przyjęcia, iż kirkutu w Parchatce nie było, a Burchard być może pomylił się dwukrotnie opisując pobliski Stary cmentarz żydowski w Puławach.
↑Krzysztof Borkowski, Robert Tomusiak, Paweł Zarzyński. Drzewa Polski. 2016. s.394