okaz pargasytu na białym marmurze z Pakistanu | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
NaCa2(Mg4Al)(Si6Al2)O22(OH)2 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
5–6 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny |
| Łupliwość |
doskonała wg {110} i {010} |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, ziarnisty |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
3,04–3,26 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
jasnobrązowa, brązowa, zielonobrązowa, niebieskobrązowa, czarna, zielona w odcieniach |
| Rysa |
jasnoszarozielona, brązowozielona |
| Połysk |
szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,613–1,663 (dwuosiowa) |
| Inne |
dwójłomność: 0,020–0,024 dyspersja (optyka): słaba |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.DE.15 |
Pargasyt – rzadki minerał klasy krzemianów, należący do rodziny amfiboli.
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pryzmatycznym lub ziarnistym pokroju. Jest minerałem kruchym, przeświecającym do przezroczystego. Posiada szklisty połysk oraz jasnoszarozieloną do brązowozieloną rysę. Częstymi zanieczyszczeniami są żelazo, tytan, chrom, mangan, potas, fluor oraz fosfor.
Występuje w wapieniach metamorficznych i skarnach, w niektórych gabrach i skałach wulkanicznych, a także w zwietrzałych skałach ultrazasadowych. Towarzyszą mu najczęściej rubin, zoisyt, spinel, kalcyt, marmur, flogopit, chondrodyt, edenit oraz fuchsyt.
Występuje w Austrii, Kanadzie, Chinach, Niemczech, we Francji, Japonii, Mjanmie, Finlandii, Norwegii, Afganistanie, Pakistanie, Rosji, Hiszpanii, Wietnamie, Sri Lance oraz USA (Nowy Jork, Kalifornia).
