Paul Copper

Paul Copper (ur. 6 maja 1940 w Surabaya) – kanadyjski paleontolog i stratygraf; brachiopodolog, specjalizujący się w dziedzinie badań nad rzędem Atrypida oraz badacz raf kopalnych.

Dane biograficzne

Urodził się w ówczesnych Holenderskich Indiach Wschodnich. Po II Wojnie Światowej i śmierci ojca w niewoli japońskiej przeniósł się z matką do Holandii, a następnie do Kanady. Studia na Uniwersytecie Saskatchewan ukończył w 1962. W 1965 na Imperial College w Londynie uzyskał doktorat na podstawie rozprawy przygotowanej pod kierunkiem Dereka Agera. Od 1967 pracował na Uniwersytecie Laurentyńskim w Sudbury w prowincji Ontario. Prowadził badania w wielu miejscach świata, w tym szczególnie długo i szczegółowo na wyspie Anticosti.

W 1996 wybrany członkiem Royal Society of Canada(inne języki). W 2001 otrzymał medal im. Billingsa, nadawany przez Oddział Paleontologiczny Kanadyjskiego Stowarzyszenia Geologicznego(inne języki).

Jego zbiory paleontologiczne zostały złożone w Kanadyjskiej Służbie Geologicznej(inne języki).

Osiągnięcia naukowe

Znaczenie w historii nauki

Systematyka i ewolucja ramienionogów

Opisał liczne nowe taksony, m.in. podrzędy Anazygidina Copper in Copper & Gourvennec, 1996 i Lissatrypidina Copper in Copper & Gourvennec, 1996, rodzinę Protozygidae Copper, 1986, podrodzinę Spinatrypinae Copper, 1978 oraz rodzaje Atryparia Copper, 1966, Iowatrypa Copper, 1973 i Xanthea Copper, 1996. Samodzielnie opracował rewizję rzędu Atrypida (ok. 260 rodzajów) dla Treatise on Invertebrate Paleontology.

W szczególności dzięki przeprowadzeniu szczegółowej rewizji sylurskich atrypidów paleokontynentów Baltiki (odsłonięcia na Gotlandii) i Awalonii (odsłonięcia na pograniczu Anglii i Walii) pokazał, że gatunki w obrębie badanej przezeń grupy trwały generalnie krótko (w sensie geologicznym), co przeciwstawiało się przyjmowanemu dawniej poglądowi o istnieniu jednego bardzo zmiennego i bardzo długowiecznego gatunku Atrypa reticularis. W rzeczywistości odpowiada mu kilkanaście gatunków w obrębie kilku rodzajów. W niektórych przypadkach można wskazać gatunki, będące ogniwami pośrednimi między rodzajami.

Masowe wymierania

Jako jeden z pierwszych paleontologów Paul Copper zwrócił uwagę na masowe wymieranie w późnym dewonie i zaproponował model (dziś powszechnie przyjęty), według którego wymieranie to nastąpiło w kilku etapach. Badał również wymieranie ordowickie, jako pierwszy pokazując, że nastąpiło ono w najpóźniejszym ordowiku (hirnancie), a nie na granicy ordowik–sylur.

Wybrane publikacje

Upamiętnienie

Na jego cześć nazwano gatunki kopalnych atrypidów Gotatrypa copperi Havlíček, 1990 i Kyrtatypa pauli Halamski & Baliński in Halamski et al., 2024.

Przypisy

  1. ↑ Paul COPPER | phd 1965 Imperial University, London, UK | Laurentian University, Greater Sudbury | earth sciences | Research profile [online], ResearchGate [dostęp 2024-12-30] [zarchiwizowane z adresu 2023-12-03] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 W.G.E. Caldwell, Tribute, „Canadian Journal of Earth Sciences”, 45 (2), 2008, v–ix, DOI: 10.1139/e07-911, ISSN 0008-4077 [dostęp 2024-12-30].
  3. ↑ Paul Copper, Devonian Atrypids of North-western Europe, Unpublished Ph.D. Thesis, Geology Department, Imperial College, University of London, 1965, s. 460.
  4. 1 2 Jisuo Jin, Paul Copper, Late Ordovician and Early Silurian pentamerid brachiopods from Anticosti Island, Québec, Canada, „Palaeontographica Canadiana”, 18, Calgary, s. 1–140, ISBN 0-919216-73-0, ISSN 0821-7556.
  5. 1 2 Rongyu Li, P. Copper, Early Silurian (Llandovery) orthide brachiopods from Anticosti Island, eastern Canada: the O/S extinction recovery fauna, „Special papers in Palaeontology”, 76, 2006, s. 1–71, ISBN 978-1-4051-6012-4.
  6. ↑ Member Directory [online], The Royal Society of Canada [dostęp 2024-12-30] (ang.).
  7. ↑ BILLINGS MEDAL [online], GAC Paleontology [dostęp 2024-12-30] (ang.).
  8. ↑ Paul Copper, Rémy Gourvennec, Evolution Of The Spire-Bearing Brachiopods (Ordovician-Jurassic), [w:] Paul Copper, Jisuo Jin (red.), Brachiopods: Proceedings of the Third International Brachiopod Congress, Sudbury, Ontario, Canada, 2-5 September 1995, Rotterdam: A. A. Balkema, 1996, s. 81–88, DOI: 10.1201/9781315138602.
  9. ↑ Paul Copper, Evolution of the earliest smooth spire-bearing atrypoids (Brachiopoda: Lissatrypidae, Ordovician–Silurian), „Palaeontology”, 29 (4), www.palass.org, 1986, s. 827–867 [dostęp 2024-12-30].
  10. ↑ Paul Copper, European Mid-Devonian Correlations, „Nature”, 209 (5027), 1966, s. 982–984, DOI: 10.1038/209982a0, ISSN 1476-4687 [dostęp 2024-12-30] (ang.).
  11. ↑ Paul Copper, New Siluro-Devonian Atrypoid Brachiopods, „Journal of Paleontology”, 47 (3), 1973, s. 484–500, ISSN 0022-3360, JSTOR: 1303197 [dostęp 2024-12-30].
  12. ↑ Paul Copper, New and Revised Genera of Wenlock-Ludlow Atrypids (Silurian Brachiopoda) from Gotland, Sweden, and the United Kingdom, „Journal of Paleontology”, 70 (6), 1996, s. 913–923, ISSN 0022-3360, JSTOR: 1306495 [dostęp 2024-12-30].
  13. 1 2 Paul Copper, Atrypida, [w:] R.L. Kaesler (red.), Treatise on Invertebrate Paleontology. Part H, Brachiopoda, Revised, Volume 4: Rhynchonelliformea (part), Boulder, Colorado–Lawrence, Kansas: The Geological Society of America, Inc. & The University of Kansas, 2002, s. 1377–1474.
  14. 1 2 Paul Copper, Silurian (Late Llandovery–Ludlow) Atrypid Brachiopods from Gotland, Sweden, and the Welsh Borderlands, Great Britain, Ottawa: National Research Council of Canada Press, 2004, s. 215, ISBN 0-660-19011-7, NRC No. 46318.
  15. ↑ Paul Copper, Ecological distribution of Devonian Atrypid brachiopods, „Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology”, 2, 1966, s. 245–266, DOI: 10.1016/0031-0182(66)90018-6, ISSN 0031-0182 [dostęp 2024-12-30].
  16. ↑ V. Havlíček, Systematic palaeontology, [w:] V. Havlíček, P. Storch, Silurian brachiopods and benthic communities in the Prague Basin, „Rozpravy Ústředního ústavu geologického”, 48, 1990, s. 45–243.
  17. ↑ Adam T. Halamski, Andrzej Baliński, Marcelina Kondas, Kyrtatrypa pauli sp. nov., a key brachiopod species of post-Taghanic recovery faunas in the Middle Devonian (Givetian) of the Holy Cross Mountains, Poland, „Annales Societatis Geologorum Poloniae”, 94 (3), 2024, s. 225–240.