Paul Pogba

Paul Pogba
Ilustracja
Paul Pogba (2025)
Pełne imię i nazwisko

Paul Labile Pogba

Data i miejsce urodzenia

15 marca 1993
Lagny-sur-Marne

Wzrost

191 cm

Pozycja

pomocnik

Kariera juniorska
Lata Klub
1999–2006 US Roissy-en-Brie
2006–2007 US Torcy
2007–2009 Le Havre
2009–2011 Manchester United
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
2011–2012 Manchester United 3 (0)
2012–2016 Juventus 124 (28)
2016–2022 Manchester United 154 (29)
2022–2024 Juventus 8 (0)
2025–2026 AS Monaco 6 (0)
W sumie: 295 (57)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2008–2009  Francja U-16 17 (1)
2010  Francja U-17 10 (2)
2010–2011  Francja U-18 6 (1)
2011–2012  Francja U-19 12 (4)
2012–2013  Francja U-20 13 (4)
2013–2022  Francja 91 (11)
W sumie: 149 (23)
  1. ↑ Aktualne na: 19 sierpnia 2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
I miejsceRosja 2018
Mistrzostwa Europy
II miejsceFrancja 2016
Liga Narodów UEFA
złoto Włochy 2020/2021
Mistrzostwa świata U-20
złoto Turcja 2013
Odznaczenia
Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)
Strona internetowa

Paul Labile Pogba (ur. 15 marca 1993 w Lagny-sur-Marne) – francuski piłkarz pochodzenia gwinejskiego, występujący na pozycji pomocnika. Były reprezentant Francji, wicemistrz Europy z 2016, mistrz świata z 2018, uczestnik mistrzostw świata 2014 i mistrzostw Europy 2021.

Kariera klubowa

Początek kariery

Treningi piłkarskie rozpoczął w młodzieżowych drużynach podparyskich klubów US Roissy-en-Brie i US Torcy, a w 2007 r. podpisał kontrakt z Le Havre AC. Grał tam przez dwa lata, zanim w 2009 r. przeniósł się do Manchesteru United.

Manchester United

7 października 2009 ogłoszono, że zostanie zawodnikiem Manchesteru United. Najpierw występował w zespole U-18, debiutując 10 października 2009 w przegranym 1:2 meczu z Crewe Alexandra U-18. Sezon 2009/10 w drużynie U-18 zakończył z 7 bramkami w 21 występach. Jego drużyna zajęła 1. miejsce w grupie, ale w półfinale play-offów United U-18 uległ Arsenalowi B w karnych 5:3. W sezonie 2010/11 został w ekipie U-18 i grał tam przez pierwsze 3 miesiące sezonu. W listopadzie 2010 r. został powołany do rezerw „Czerwonych Diabłów”, debiutując w nich 2 listopada 2010 wygranym 3:1 meczem z rezerwami Boltonu Wanderers. 10 stycznia 2011 w meczu FA Youth Cup, zdobył piękną bramkę z dystansu, a rezerwy United wygrały 3:2 z rezerwami Portsmouth i dzięki zwycięstwu awansowały do czwartej rundy. Miesiąc później zdobył podobną bramkę w meczu z rezerwami West Bromwich Albion, ale United przegrało ten mecz 2:3. 19 lutego 2011 Pogba był jednym z 4 zawodników, którzy dołączyli do pierwszej drużyny prowadzonej wtedy przez sir Alexa Fergusona, aby zagrać mecz FA Cup przeciwko Crawley Town. Pogba otrzymał numer 42. Po meczu wrócił do treningów z rezerwami i pomógł zdobyć puchar FA Youth Cup. W finale tych rozgrywek United mierzyli się z rezerwami Sheffield United i udało im się wygrać w dwumeczu 6:3.

Przed rozpoczęciem sezonu 2011/12 Ferguson potwierdził, że Pogba dołącza do pierwszej drużyny, ale był udostępniany dla drużyny rezerw. Na swój debiut w Premier League musiał czekać do 31 stycznia 2012, kiedy to w 72. minucie meczu ze Stoke City zmienił Javiera Hernandeza, a United wygrało ten mecz 2:0. 15 marca 2012 zadebiutował w rozgrywkach europejskich. Był to mecz Ligi Europy z Athleticiem Bilbao. W 63. minucie zmienił Michaela Carricka, ale "Czerwone Diabły" przegrały ten mecz 1:2 i odpadły z tych rozgrywek.

Juventus

3 lipca 2012 sir Alex Ferguson potwierdził, że Pogba nie przedłuży swojego kontraktu i odejdzie z klubu. 27 lipca Juventus F.C. poinformował, że Pogba przyjechał na testy medyczne, a 3 sierpnia podpisał 4 letni kontrakt z klubem z Turynu. Jego pierwszym meczem w barwach Bianconerich był mecz z Benficą, gdzie zmienił w 78 minucie Andreę Pirlo. Pierwszym oficjalnym meczem Pogby w Juve był mecz Serie A rozegrany 22 września 2012 przeciwko Chievo, w którym zagrał pełne 90 minut, a Juventus wygrał 2-0. 31 października w meczu z Bologną zdobył pierwszą bramkę w barwach Bianconerich i to bramkę na wagę zwycięstwa 2-1. 5 maja 2013 został wyrzucony z boiska w wygranym 1-0 meczu z US Palermo dającym Juve mistrzostwo Włoch.

W grudniu 2013 r. Pogba został nagrodzony nagrodą Złotego Chłopca. W styczniu 2014 został nazwany jednym z 10 największych talentów w Europie. 20 lutego zdobył swoją pierwszą bramkę w rozgrywkach europejskich w barwach Juventusu w meczu z Trabzonsporem, w którym Juve wygrało 2-0 i awansowało do 1/16 Ligi Europy. Pogba w sezonie 2013/14 wystąpił 51 raz we wszystkich rozgrywkach, czyli najwięcej razy w klubie, i zdobył 9 bramek. Sezon zakończył zdobyciem Serie A i półfinałem Ligi Europy. 24 października przedłużył swój kontrakt do 2019. 4 listopada 2014 strzelił swoją pierwszą bramkę w Lidze Mistrzów w wygranym 3-2 meczu z Olympiakosem. 28 października 2014 Paul Pogba został wybrany do listy 23 piłkarzy nominowanych do Złotej Piłki FIFA. 13 maja 2015 Álvaro Morata strzelił wyrównującą bramkę w meczu z Realem Madryt, dzięki czemu Juventus w dwumeczu wygrał 3-2 i awansował do finału Ligi Mistrzów w Berlinie. 20 maja zdobył bramkę w finale Pucharu Włoch i pomógł wygrać mecz 2-1. 6 czerwca Juventus z Pogbą w składzie przegrał finał Ligi Mistrzów z Barceloną 1-3. 15 lipca 2015 Pogba został nominowany do Nagrody Najlepszego Piłkarza w Europie. W sezonie 2015/16 zamienił swój numer 6 na 10 po Carlosie Tevezie. 12 sierpnia zajął 10. miejsce w plebiscycie na Najlepszego Piłkarza w Europie. 24 listopada Paul Pogba został nominowany do Drużyny Roku UEFA, a 3 dni później został wybrany do FIFPro World XI. W sezonie 2015/2016 wystąpił łącznie w 49 spotkaniach, zdobywając 10 bramek i zaliczając 16 asyst.

Powrót do Manchesteru United

9 sierpnia 2016 wrócił do Manchesteru United podpisując z klubem pięcioletni kontrakt z opcją przedłużenia o kolejny rok.. Manchester United za sprowadzenie Pogby zapłacił 105 mln euro, dzięki czemu został on najdroższym piłkarzem w historii piłki nożnej, pobijając rekord Garetha Bale'a (po niespełna roku rekord ten został pobity przez Neymara, który przechodząc z Barcelony do Paris Saint-Germain kosztował 222 mln euro). Pierwszy mecz po powrocie zagrał 19 sierpnia 2016 roku w wygranym 2:0 meczu przeciwko Southampton, rozgrywając całe spotkanie. Swoją pierwszą bramkę dla klubu strzelił 24 września 2016 roku w wygranym 4:1 meczu z Leicester City. 1 czerwca 2022 roku Manchester United poinformował o nie przedłużeniu kontraktu z Pogbą.

Powrót do Juventusu

11 lipca 2022 roku Juventus F.C. poinformował o zakontraktowaniu Paula Pogby. Francuz podpisał kontrakt na cztery lata. 26 lipca 2022 roku doznał kontuzji łąkotki bocznej w kolanie co wyklucza go z gry co najmniej dwa miesiące.

Na początku września 2023 poinformowano, że nie przeszedł pomyślnie testu antydopingowego (w jego organizmie wykryto testosteron niewyprodukowany w jego ciele), w związku z czym został tymczasowo zawieszony przez Włoską Agencję Antydopingową (NADO). 29 lutego 2024 ogłoszono, że w tej sprawie został zdyskwalifikowany na okres czterech lat.

Kariera po dyskwalifikacji

Po powrocie do profesjonalnego sportu został piłkarzem AS Monaco. Pierwszy swój mecz po absencji rozegrał 22 listopada 2025 w ramach 13 kolejki francuskiej Ligue 1. Wszedł na boisko w 85. minucie. 19 sierpnia 2026 roku rozwiązał umowę z AS Monaco.

Kariera reprezentacyjna

Był reprezentantem Francji na szczeblach młodzieżowych. Wraz z reprezentacją do lat 16., triumfował w Aegean Cup i Tournoi du Val-de-Marne. Wystąpił też na mistrzostwach Europy U-17 i mistrzostwach Europy U-19.

22 marca 2013 zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Francji w wygranym 3:1 meczu z Gruzją. 26 marca 2013 wystąpił przeciwko Hiszpanii. 6 czerwca 2014 Pogba znalazł się w kadrze Francji na mistrzostwa świata 2014. 15 czerwca 2014 w pierwszym meczu fazy grupowej przeciwko Hondurasowi został sfaulowany w polu karnym przez Wilsona Palaciosa, co skutkowało czerwoną kartką dla Hondurasu i rzutem karnym, wykorzystanym przez Karima Benzemę, a mecz zakończył się wynikiem 3:0 dla „Trójkolorowych”. 20 czerwca 2014 w drugim meczu grupowym przeciwko Szwajcarii wszedł z ławki rezerwowej w 63. minucie, zmieniając Oliviera Giroud i asystował przy bramce Karima Benzemy. 30 czerwca 2014 w meczu 1/8 finału przeciwko Nigerii strzelił gola a mecz zakończył się zwycięstwem 2:0. 4 lipca 2014 w meczu ćwierćfinałowym przegrali z Niemcami 0:1 po golu Matsa Hummelsa. 13 lipca 2014 został wybrany najlepszym młodym piłkarzem mistrzostw świata. W maju 2016 został powołany przez selekcjonera drużyny narodowej Didiera Deschampsa do 23-osobowego składu Francji na mistrzostwa Europy 2016 rozgrywane we Francji. 10 czerwca w meczu otwarcia turnieju, wygranym 2:1 z Rumunią, spotkał się z krytyką za swój słaby występ na meczu. 15 czerwca wszedł z ławki rezerwowej zastępując w 46 minucie Anthony'ego Martiala w drugim meczu grupowym wygranym 2:0 z Albanią. 19 czerwca w trzecim meczu fazy grupowej zremisowanym bezbramkowo ze Szwajcarią rozegrał całe spotkanie. 26 czerwca w meczu 1/8 finału wygranym 2:1 z Irlandią faulował w polu karnym Shana Longa, gdzie po wykorzystaniu rzutu karnego przez Robbiego Bradyego Irlandia prowadziła 1:0 do 58 minuty meczu gdzie dwie bramki (drugą bramkę w 61 minucie) strzelił Antoine Griezmann. 3 lipca w meczu ćwierćfinałowym przeciwko rewelacji turnieju Islandii strzelił gola w 20 minucie spotkania a mecz zakończył się 5:2 gdzie Francja awansowała do półfinału. 7 lipca w półfinale Francuzi pokonali Niemców 2:0 (po dwóch golach Antoine Griezmanna), a Pogba rozegrał całe spotkanie. 10 lipca w finale rozegrał całe spotkanie z Portugalią, przegrywając 0:1 po golu Édera w 115. minucie dogrywki. 17 maja 2018 znalazł się w kadrze Francji na mistrzostwa świata 2018 w Rosji. 16 czerwca 2018 w pierwszym meczu grupowym przeciwko Australii oddał strzał który odbił się rykoszetem od Aziza Behicha i dał zwycięskiego gola na 2:1, gdzie bramka została początkowo przyznana Pogbie, ale następnego dnia FIFA ponownie przyznała gola samobójczego na konto Australijczyka. 15 lipca 2018 w 59. minucie meczu finału mistrzostw świata przeciwko Chorwacji Pogba strzelił gola podwyższając na 3:1, a mecz zakończył się ostatecznie wygraną Francji 4:2, która zdobyła swoje drugie mistrzostwo świata w historii. Na mistrzostwach Europy 2020 23 czerwca 2021 w ostatnim meczu grupowym Francji przeciwko Portugalii, Pogba asystował przy drugim golu Karima Benzemy, a mecz zakończył się remisem 2:2. 28 czerwca 2021 w meczu 1/8 finału przeciwko Szwajcarii strzelił gola uderzeniem z 25 metrów. Mecz zakończył się remisem 3:3, lecz w rzutach karnych Francuzi przegrali 4:5, odpadając z turnieju. Nie znalazł się w kadrze narodowej na mistrzostwa świata 2022 ze względu na doznaną wcześniej kontuzję kolana.

Statystyki kariery

(aktualne na dzień 19 kwietnia 2022)
Klub Sezon Liga Liga Puchar kraju Puchar ligi Europa Inne Suma
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Manchester United 2011/12 Premier League 30003010–70
Juventus 2012/13 Serie A 27520–80–375
2013/14 36700–14111519
2014/15 26841–101104110
2015/16 35851–81104910
Łącznie 12428112—4033117834
Manchester United 2016/17 Premier League 3052041153–519
2017/18 27630105010376
2018/19 3513310092–4716
2019/20 161201030–221
2020/21 2632031112–426
2021/22 201100060–271
Łącznie 157291311225081023339
Ogólnie w karierze 2815724312290114141173

Sukcesy

Juventus

Manchester United

Francja

Indywidualne

Życie prywatne

Ma dwóch braci, Florentina oraz Mathiasa, którzy także są piłkarzami.

Jest praktykującym muzułmaninem. Potrafi mówić po francusku, angielsku, włosku i hiszpańsku.

Jest żonaty, ma trójkę dzieci.

Odznaczenia