Pekarczyk

Pekarczyk
Parachoerus
Rusconi, 1930
Ilustracja
Pekarczyk czakoański (C. wagneri)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Rząd

parzystokopytne

Podrząd

świniokształtne

Nadrodzina

Suoidea

Rodzina

pekariowate

Podrodzina

Tayassuinae

Plemię

Tayassuini

Rodzaj

pekarczyk

Typ nomenklatoryczny

†Platygonus (Parachoerus) carlesi Rusconi, 1930

Gatunki

2 gatunki (w tym 1 wymarły) – zobacz opis w tekście

Pekarczyk (Parachoerus) – rodzaj ssaków z podrodziny Tayassuinae w obrębie rodziny pekariowatych (Tayassuidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje jeden żyjący współcześnie gatunek występujący w Ameryce Południowej.

Morfologia

Długość ciała (bez ogona) 90–117 cm, długość ogona 2,4–10,2 cm, wysokość w kłębie 52–69 cm; masa ciała 29,5–40 kg.

Systematyka

Rodzaj (w randze podrodzaju w obrębie Platygonus) zdefiniował w 1930 roku argentyński paleontolog Carlos Rusconi w artykule zatytułowanym Argentyńskie gatunki kopalne pekari (Tayassuidae) i ich powiązania z gatunkami z Brazylii i Ameryki Północnej opublikowanym na łamach „Anales del Museo Nacional de Historia Natural de Buenos Aires”. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) wymarły Parachoerus carlesi.

Etymologia

Parachoerus: gr. παρα para ‘blisko, obok’; χοιρος khoiros ‘świnia’.

Podział systematyczny

Część ujęć systematycznych umieszcza C. wagneri w rodzaju Catagonus; tutaj klasyfikacja za Mammals Diversity Database (2023):

Opisano również gatunek wymarły z plejstocenu dzisiejszej Argentyny:

Przypisy

  1. 1 2 Rusconi 1930 ↓, s. 150.
  2. 1 2 Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 168–169. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  3. 1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 382. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
  4. 1 2 D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Ganus Catagonus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2022-10-18]. (ang.).
  5. 1 2 A. Taber, M. Altrichter, H. Beck & J. Gongora: Family Tayassuidae (Peccaries). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 2: Hoofed Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2011, s. 304–306. ISBN 978-84-96553-77-4. (ang.).
  6. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 183.
  7. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 55.
  8. ↑ Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 633. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
  9. ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-07-22]. (ang.).
  10. ↑ Rusconi 1930 ↓, s. 150–159.

Bibliografia