Pelle Almqvist

Pelle Almqvist
Ilustracja
Almqvist na koncercie The Hives podczas Download Festival 2018
Imię i nazwisko

Per Almquist

Pseudonim

Howlin’ Pelle Almqvist

Data i miejsce urodzenia

29 maja 1978
Fagersta

Gatunki

rock alternatywny, indie rock, garage rock, garage punk(inne języki), post-punk revival, indie pop

Zawód

muzyk

Aktywność

od 1993

Wydawnictwo

Disques Hives, PIAS, Polydor, A&M/Octone, Interscope, Columbia, Universal, Epitaph, Burning Heart, Third Man

Zespoły
The Hives (od 1993)

Pelle Almqvist, właśc. Per Almquist (ur. 29 maja 1978 w Fagersta) – szwedzki muzyk, najbardziej znany jako wokalista i lider zespołu rockowego The Hives, występujący pod pseudonimem Howlin’ Pelle Almqvist.

Kariera muzyczna

Almqvist na koncercie The Hives podczas Southside Festival(inne języki) 2004
Almqvist podczas koncertu The Hives w londyńskim The Garage 2023 (2023)

Dorastał w Fagersta, w rodzinie lekarza i nauczycielki. Już w wielu pięciu-sześciu lat miał swój własny zespół Stallion, w którym grał wraz z bratem Niklasem. Chodził do tej samej klasy z Christianem Grahnem(inne języki), przyszłym perkusistą The Hives. Dorastał słuchając m.in. muzyki z lat 60. XX wieku – kompilacje z tą muzyką sprzedawano promocyjnie w sklepie z płytami(inne języki) w Fagersta. W domu rodzinnym zetknął się z płytami Chucka Berry’ego i Little Richarda, a także z albumem AC/DC For Those About To Rock. Jego pierwszą kupioną płytą był album grupy Skid Row o tej samej nazwie, a mając 11 lat zainteresował się doom metalem.

W 1993 roku w Fagersta, gdy był jeszcze nastolatkiem, założył wspólnie z bratem Niklasem, Christianem Grahnem, Mattiasem Bernwallem(inne języki) oraz Mikaelem Karlssonem Åströmem(inne języki) zespół garage rockowy The Hives. Almqvist został wokalistą grupy, występując pod pseudonimem Howlin’ Pelle, który był hołdem dla piosenkarza Howlin’ Wolfa. Stał się znany z żywiołowych występów na scenie.

W 1994 roku wydali minialbum z demami Sounds Like Sushi, co zapewniło im najpierw kontrakt z wytwórnią Sidekicks Records, a w 1996 roku z Burning Heart Records. We wrześniu 1997 roku Almqvist wraz z zespołem opublikował debiutancki album studyjny Barely Legal(inne języki). W tym okresie pomiędzy trasami koncertowymi pracował jako listonosz i nauczyciel.

W kwietniu 2000 roku ukazała się płyta Veni Vidi Vicious(inne języki) z takimi przebojami jak „Hate to Say I Told You So(inne języki)” i „Main Offender(inne języki)”, a w 2004 roku album Tyrannosaurus Hives. Almqvist prowadził galę P3 Gold Awards(inne języki) w Göteborgu w 2007 roku. Również w tym samym roku wspólnie z The Hives wydał płytę The Black and White Album promowaną m.in. singlem „Tick Tick Boom(inne języki)”, a w 2012 roku album Lex Hives, wydany pod ich własną wytwórnią Disques Hives.

Na koncertach występuje w czarno-białych strojach, a w 2009 roku na łamach magazynu Café(inne języki) uznano go za najlepiej ubranego mężczyznę w Szwecji.

Na początku marca 2017 roku ogłosił, iż rozważa wydanie solowego albumu bądź stworzenie projektu pobocznego, gdyż jego zespół „nie może się zgodzić” co do dalszego kierunku rozwoju The Hives. Po dłuższej przerwie, w 2023 roku ukazał się album The Death of Randy Fitzsimmons(inne języki), a dwa lata później The Hives Forever Forever the Hives(inne języki).

Współpraca muzyczna

Almqvist, prócz działalności w ramach The Hives, współpracował z innymi muzykami i zespołami, przeważnie jako gościnny wokalista, m.in. na albumie Long Gone Before Daylight(inne języki) szwedzkiej grupy The Cardigans wydanym w 2004 roku, gdzie zaśpiewał w piosence „A Good Horse”.

Pod koniec 2006 roku Almqvist nawiązał współpracę z Moneybrotherem(inne języki) przy utworze „Jag skriver inte på nått”, który ukazał się na albumie Pengabrorsan(inne języki). Był to szwedzkojęzyczny cover utworu „Freeze Up” Operation Ivy.

Wystąpił gościnnie jako wokalista w utworze „Throw It on Me” z płyty Timbalanda Shock Value wydanej w 2007 roku, a na płycie Seeing Sounds(inne języki) zespołu N.E.R.D z 2008 roku zaśpiewał w piosence „Time For Some Action”.

W 2009 roku m.in. wraz z Robyn, Jensem Lekmanem i Moneybrotherem wziął udział w projekcie muzycznym The Sweptaways, w ramach którego nagrał album The Sweptaways Show – wystąpił jako wokalista w piosence „Time of the Season”.

Napisał tekst piosenki „Let The Punishment Fit The Behind”, która ukazała się na płycie grupy Turbonegro pn. RockNRoll Machine wydanej w 2018 roku. Rok później wystąpił gościnnie jako wokalista na albumie War Music(inne języki) zespołu Refused.

Życie prywatne

Jego bratem jest Nicholaus Arson (właśc. Niklas Almqvist), główny gitarzysta zespołu The Hives. W 2025 roku związał się z aktorką Aną Gil de Melo Nascimento(inne języki). Poznał ją kilka lat wcześniej dzięki jej pracy w sztokholmskim Dramaten. Wcześniej Almqvist związany był z wokalistką Marią Andersson(inne języki), a od 2010 roku z Catrin Nilsson – mieszkał z nią w Sztokholmie. Przyjaźni się z Dave’em Grohlem, liderem zespołu Foo Fighters.

W 2012 roku deklarował się jako ateista.

W czerwcu 2018 roku sprzedawał swoje mieszkanie na Reimersholme w Sztokholmie.

Dyskografia

Almqvist z członkami The Hives (2025)

The Hives

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Heather Phares, The Hives [online], AllMusic [dostęp 2026-10-21] (ang.).
  2. 1 2 Jon Vidar Bergan, The Hives [online], Store norske leksikon, 14 września 2026 [dostęp 2026-10-21] (norw.).
  3. ↑ Mike Breen, This Date in Music History: May 29 [online], Cincinnati CityBeat, 29 maja 2012 [dostęp 2026-10-21] (ang.).
  4. 1 2 Pelle Almqvist – en rockstjärnas historia [online], Sveriges Radio, 13 lipca 2025 [dostęp 2026-10-21] (szw.).
  5. 1 2 3 The Hives: The Boys Who Kicked The Hornets’ Nest [online], Magnet Magazine, 23 września 2014 [dostęp 2026-10-21] (ang.).
  6. 1 2 3 Dave Simpson, Interviews by Dave Simpson, How the Hives made Hate to Say I Told You So: ‘The riff was like striking gold’ [online], The Guardian, 14 sierpnia 2023 [dostęp 2026-10-21] (ang.).
  7. ↑ Liz Ramanand, The Hives' Howlin’ Pelle Almqvist Talks Touring, Recording and the Importance of Snazzy Uniforms [online], Diffuser, 12 kwietnia 2013 [dostęp 2026-10-21] (ang.).
  8. 1 2 Rishi Shah, The Hives’ Pelle Almqvist's Soundtrack Of My Life: Tom Waits [online], NME, 4 lipca 2025 [dostęp 2026-10-21] (ang.).
  9. ↑ Swedish Hives Poised For U.S. Breakthrough [online], Billboard, 17 czerwca 2002 [dostęp 2026-10-21] (ang.).
  10. ↑ Michael Hann, 30 minutes with … Howlin' Pelle Almqvist [online], The Guardian, 30 maja 2012 [dostęp 2026-10-21] (ang.).
  11. ↑ James Hanley, The Hives' Pelle Almqvist on new music, touring with Arctic Monkeys and the future of rock'n'roll [online], Music Week, 9 sierpnia 2023 [dostęp 2026-10-21] (ang.).
  12. ↑ Pelle ”Howlin' Pelle” Almqvist 2007 [online], Sveriges Radio, 17 sierpnia 2007 [dostęp 2026-10-21] (szw.).
  13. ↑ Shaun Curran, The Hives' Pelle Almqvist: 'I can't get along with my brother - I nearly went solo' [online], The i Paper, 29 sierpnia 2025 [dostęp 2026-10-21] (ang.).
  14. ↑ Joakim Almén, Howlin’ Pelle om att krossa rockmyten, den perfekta skinnjackan och första Hives-skivan på över ett decennium [online], Café, 10 sierpnia 2023 [dostęp 2026-10-21] (szw.).
  15. ↑ Andrew Trendell, The Hives Pelle Almqvist considering solo album as band 'can't agree' on next direction [online], NME, 4 marca 2017 [dostęp 2026-10-21] (ang.).
  16. ↑ Hanna Lindmark, The Hives släpper nytt album – efter ett decennium [online], Aftonbladet, 2 maja 2023 [dostęp 2026-10-21] (szw.).
  17. ↑ Long Gone Before Daylight. The Cardigans [online], AllMusic [dostęp 2026-10-21] (ang.).
  18. ↑ The Cardigans – Long Gone Before Daylight [online], Discogs [dostęp 2026-10-22] (ang.).
  19. ↑ Timbaland – Shock Value [online], Discogs [dostęp 2026-10-21] (ang.).
  20. ↑ N*E*R*D – Seeing Sounds [online], Discogs [dostęp 2026-10-21] (ang.).
  21. ↑ The Sweptaways Show. The Sweptaways [online], AllMusic [dostęp 2026-10-21] (ang.).
  22. ↑ The Sweptaways Show. The Sweptaways [online], Apple Music [dostęp 2026-10-21] (ang.).
  23. ↑ Cover Story – Terence Trent D’Arby [online], Helpless Dancer, 7 kwietnia 2009 [dostęp 2026-10-21] (ang.).
  24. ↑ Turbonegro – RockNRoll Machine [online], Discogs [dostęp 2026-10-21] (ang.).
  25. ↑ War Music. Refused [online], AllMusic [dostęp 2026-10-21] (ang.).
  26. ↑ Anna Shimoda, Hans Shimoda, The Hives-sångaren Pelle Almqvist har träffat kärleken [online], Aftonbladet, 9 października 2025 [dostęp 2026-10-21] (szw.).
  27. ↑ Rob Mitchum, Sahara Hotnights: Jennie Bomb [online], Pitchfork, 6 października 2002 [dostęp 2026-10-21] (ang.).
  28. ↑ Julia Zabielski, Världsstjärnan raggade på The Hives-Pelle: „Hon var rejält gravid” [online], Nyheter24, 3 maja 2023 [dostęp 2026-10-21] (szw.).
  29. ↑ Will Lavin, The Hives’ Pelle Almqvist recalls time he threw up at Dave Grohl's house on New Year's Eve [online], NME, 7 maja 2021 [dostęp 2026-10-21] (ang.).
  30. ↑ Robert Leedham, „So I jumped and landed on my head on some concrete” – DiS meets The Hives Pt.II, Drowned in Sound, 16 maja 2012 [dostęp 2026-10-21] [zarchiwizowane 2018-12-09] (ang.).
  31. ↑ Tom Cehlin Magnusson, Howlin’ Pelle i The Hives säljer sin lägenhet – så här o-rockigt bor rockstjärnan [online], Café, 13 czerwca 2018 [dostęp 2026-10-21] (szw.).

Linki zewnętrzne