| Peltodytes | |
| Régimbart, 1879 | |
Peltodytes caesus | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| (bez rangi) | Hydradephaga |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
Peltodytes |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Dytiscus caesus Duftschmid 1805 | |

Peltodytes – rodzaj wodnych chrząszczy z rodziny flisakowatych.
Ciało krępe, silnie wypukłe, gładkie i błyszczące. Ostatni człon głaszczków szczękowych dłuższy od przedostatniego i o zbliżonej do niego szerokości. Przedplecze trapezowate. Pokrywy z wyraźną przyszwową rysą w tylnej części. Wyrostek zapiersia duży, szeroki i dołeczkowany. Płytki zabiodrza duże, dochodzące do podgięć pokryw i VI sternitu odwłoka, obrzeżone po bokach i z tyłu. Na wewnętrznej powierzchni goleni tylnych odnóży obecna rysa wyposażona w szczecinki. Kolce goleni odnóży środkowych i tylnych z błonką po bokach.
Rodzaj zamieszkuje strefę umiarkowaną i tropikalną całego świata z wyjątkiem Ameryki Południowej i Oceanii. W Polsce występuje tylko P. (P.) caesus
Takson ten wprowadzony został w 1859 roku przez Maurice'a Auguste'a Régimbarta. Gatunkiem typowym wyznaczony został Dytiscus caesus.
Należące tu gatunki sklasyfikowane są w dwóch podrodzajach: