Pojedyncze, zazwyczaj nagie, rzadziej owłosione, wyrastające skrętolegle, naprzeciwlegle lub w okółkach. Blaszki gładkie lub pomarszczone, u niektórych gatunków i kultywarów purpurowo-fioletowe, mają żółte lub białe plamki i paski. Blaszki zwykle eliptyczne lub sercowate, natomiast wyżej położone liście (przykwiatowe), nierzadko tarczowate.
Bardzo drobne, zielono-żółte, zebrane w zbite, cienkie i długie kłosy, czasem w grubsze kolby, wyrastające na szczytach wzniesionych i skąpo ulistnionych gałązek, pojedynczo, parami lub w skupieniach. Kwiaty są obupłciowe, siedzące lub wgłębione w osi kwiatostanu. Pozbawione są okwiatu, pręciki są dwa, o krótkich nitkach i kulistawych, eliptycznych luib walcowatych pylnikach. Zalążnia jest jednokomorowa, z jednym zalążkiem i jednym szczytowym lub bocznym znamieniem, rzadko rozwidlonym.
Drobny, lepki orzeszek kształtu kulistego, jajowatego lub gruszkowatego, z prostym lub zagiętym dzióbkiem.
Genetyka i anatomia
Podstawowa liczba chromosomów n wynosi 11, przy czym u większości gatunków liczba ta jest zwielokrotniona.
Podczas rozwoju woreczka zalążkowego po podziale komórki jajowej na cztery jądra potomne, każde dzieli się jeszcze dwukrotnie i w efekcie powstaje aż 16 jąder woreczka zalążkowego. Wyróżnia się też zalążek tych roślin z powodu obecności trzech integumentów.
(Nazwy naukowe na podstawie The Plant List, nazwy polskie na podstawie publikacji ogrodniczych)
P. argyreia
P. camptotricha
P. caperata
P. clusiifolia
P. fraseri
P. galioides
P. glabella
P. griseoargentea
P. hernandiifolia
P. hirta
P. hoffmannii
P. humilis
P. incana
P. maculosa
P. magnoliifolia
P. marmorata
P. myrtifolia
P. obtusifolia
P. orba
P. perciliata
P. pereskiifolia
P. prostrata
P. pseudovariegata
P. quadrangularis
P. rotundifolia
P. rubella
P. serpens
P. stolonifera
P. tetragona
P. tetraphylla
P. trifolia
P. trinervis
P. verticillata
P. wheeleri
Uprawa
Rośliny trudne w uprawie, ale przy pewnej wprawie i staraniu możliwe do uprawy w warunkach mieszkaniowych.
Podłoże. Najlepsza jest żyzna, próchniczna ziemia kwiatowa z dodatkiem piasku, o lekko kwaśnym odczynie. Ciężkie gliniaste gleby są nieodpowiednie. Na dnie doniczki powinien być drenaż.
Wilgotność. Podlewa się rzadko; w lecie co 10 dni, zimą co 14–18 dni, koniecznie wodą bezwapienną. Wymagają jednak dużej wilgotności powietrza, szczególnie gdy jest ciepło. Można ustawić doniczkę na podkładzie ze stale wilgotnego torfu.
Światło. Nie muszą stać w pełnym słońcu, wystarczy im średnie oświetlenie. W pełnym słońcu blakną im liście lub różowieją. Natomiast zimą, gdy w naszym klimacie oświetlenie jest słabe, powinny stać blisko okna.
Temperatura. W lecie nie powinna przekroczyć 24°C, w zimie nie powinna być niższa niż 16°C.
Nawożenie. W lecie należy co 2 tygodnie nawozić rozcieńczonym płynnym nawozem wieloskładnikowym. Są wrażliwe na przenawożenie, przenawożone łatwo gubią liście i przestają rosnąć.
Rozmnażanie. Niektóre gatunki po 2–3 latach uprawy stają się nieładne i należy je odnowić przez ukorzenienie nowej sadzonki. Sadzonki wykonuje się wiosną z pędu wierzchołkowego o długości ok. 2,5cm. Po zanurzeniu w ukorzeniaczu sadzi się je do piasku lub ziemi liściowej, przykrywa folią i trzyma w temperaturze ok. 18°C. Niektóre gatunki można w prosty sposób rozmnożyć przez podział rozrośniętej kępy.
Zabiegi uprawowe. Zakurzone liście czyści się przez ścieranie wilgotną szmatką (u gatunków o dużych i gładkich liściach) lub przez spryskiwanie letnią wodą (u gatunków o drobnych i delikatnych liściach). Nie wymagają cięcia. Przesadza się tylko, gdy już bardzo się rozrosną.
Przyczyny niepowodzeń w uprawie. Najczęstszą przyczyną niepowodzeń w uprawie tych roślin jest nadmierne podlewanie, powodujące gnicie liści. Choroby grzybowe atakują je rzadko, ze szkodników czasami mogą pojawić się wełnowce (w kątach liści pojawia się biała, lepka substancja) – usuwa się je patyczkiem z watą nasyconą denaturatem. Można je też zwalczać preparatami owadobójczymi. Mogą je też atakować bardzo drobne (ok. 0,2mm) roztocza, zwane przędziorkami. Objawem ich masowego wystąpienia jest pajęczynka pod liśćmi, żółknięcie i opadanie liści. Zwalcza się je opryskiwaniem systemicznymi (wnikającymi do rośliny) środkami przędziorkobójczymi.
(na podstawie „Pielęgnowanie roślin pokojowych”).
Przypisy
↑Michael A.M.A.RuggieroMichael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI:10.1371/journal.pone.0119248, PMID:25923521, PMCID:PMC4418965 [dostęp 2020-02-20](ang.).
123GeoffreyG.BurnieGeoffreyG., GordonG.CheersGordonG., SueS.ForresterSueS., DeniseD.GreigDeniseD., Botanica. Ilustrowana, w alfabetycznym układzie, opisuje ponad 10 000 roślin ogrodowych, Niemcy: Könemann, Tandem Verlag, 2005, ISBN3-8331-1916-0, OCLC271991134.
1234567Wielka Encyklopedia Przyrody. Rośliny kwiatowe 1.Warszawa:Muza SA,1998,s.51-53. ISBN83-7079-778-4.
_-_71.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)