Peremyl

Ten artykuł od 2012-02 wymaga zweryfikowania podanych informacji.

Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Peremyl

Перемиль

Cerkiew Opieki Matki Bożej z 1880 r.
Państwo	Ukraina
Obwód	wołyński
Rejon	łucki
Wysokość	188 m n.p.m.
Populacja
• liczba ludności	1041
Nr kierunkowy	+380 3379
Kod pocztowy	45763
Tablice rejestracyjne	AC
Położenie na mapie hromady Beresteczko Peremyl
Położenie na mapie Ukrainy Peremyl
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego Peremyl
Położenie na mapie rejonu łuckiego Peremyl
50°23′46″N 25°09′51″E/50,396111 25,164167
Multimedia w Wikimedia Commons

Peremyl (ukr. Перемиль) – wieś na Ukrainie, w rejonie łuckim obwodu wołyńskiego, dawniej znaczący gród Księstwa Włodzimiersko-Wołyńskiego, leżący nad Styrem.

Historia

Pierwszy raz wspomniany w źródłach w roku 1097 w Kodeksie Hipackim, później również w 1196, kiedy to kniaź halicki Wołodymyr Jarosławowicz spalił włości Romana Mścisławowicza koło Premyla.

Gród leżał następnie we włościach księcia bełskiego Aleksandra Wsewołodycza, a w 1213 został nakazem Leszka Białego nadany Danyle Romanowiczowi, który w 1228 oddał Peremyl księciu międzybuskiemu i łuckiemu Jarosławowi Ingwarewiczowi.

W drugiej połowie XIII wieku gród znajdował się w rękach księcia włodzimiersko-wołyńskiego Wasylka Romanowicza. W 1241 gród został spalony przez Mongołów, później znowu odbudowany.

Ostatnia wzmianka o grodzie pochodzi z roku 1283.

W lipcu 1943 roku (rzeź wołyńska) członkowie UPA dokonali tutaj mordu na kilkunastu Polakach.

Do 2020 w rejonie horochowskim.

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Peremyl, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 958 .
• Peremyl, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 439 .