| Mandingoa nitidula | |||
| (Hartlaub, 1865) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj |
Mandingoa | ||
| Gatunek |
perlik | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Podgatunki | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ) | |||
Perlik (Mandingoa nitidula) – gatunek małego ptaka z rodziny astryldowatych (Estrildidae). Jedyny przedstawiciel rodzaju Mandingoa.
Długość ciała wynosi 10–11 cm; masa ciała 8,5–10 g (podgatunek chubbi). Samiec ma czerwone pokrywy uszne, dziób gruby, czerwony, ciemnoszary u podstawy. Gardło słabo czerwone, wierzch ciała oliwkowozielony. Spód ciała czarny w białe kropki. Kuper zielony. Pokrywy nadogonowe pomarańczowe. Barkówki ciemnozielone, lotki czarne i brązowe. Ogon krótki. Nogi żółte. Samica jest bledsza i ma pomarańczowe gardło i pokrywy uszne.
Występuje w Afryce Subsaharyjskiej – na południu aż do wschodniej Republiki Południowej Afryki. Gniazduje na skrajach zielonych lasów. Także na plantacjach.
Samica składa od 3–6 białych jaj. Inkubacja trwa 14 dni. Wysiadują oboje. Porost piór u piskląt trwa 17–21 dni. W hodowli do lęgów używają półotwartych budek.
Wyróżnia się 3 lub 4 podgatunki M. nitidula:
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje perlika za gatunek najmniejszej troski (LC, least concern) nieprzerwanie od 1988 (stan w 2025). Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istnienie poważnych zagrożeń dla gatunku BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny.
Bardzo żywy i odporny ptak. Żeruje głównie na ziemi. Trzeba go hodować w gęsto odsadzonej wolierze. Zwykle neutralny wobec innych afrykańskich ptaków wróblowych. Ciepłolubne. Potrzebują temperatury co najmniej 25 stopni.