 Perry King (1975) | |
| Imię i nazwisko |
Perry Firestone King |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
30 kwietnia 1948 |
| Zawód |
aktor, reżyser, producent filmowy |
| Współmałżonek |
Karen Hryharrow |
| Lata aktywności |
od 1966 |
Perry Firestone King, bardziej znany jako Perry King (ur. 30 kwietnia 1948 w Alliance) – amerykański aktor i reżyser. Odtwórca roli detektywa Cody’ego Allena w serialu NBC Riptide (1984–1986).
Urodził się w Alliance w Ohio jako czwarte z pięciorga dzieci lekarza Roberta Kinga i gospodyni domowej, utrzymywanej z wynagrodzenia socjalnego z Nowego Jorku. Jego babka była aktorką, dziadek ze strony matki, redaktorem renomowanych książek Maxwell Perkins wylansował takich pisarzy jak: Thomas Wolfe, Scott Fitzgerald i Ernest Hemingway.
Uczęszczał do Santa Paul’s Preparatory School w Concord, w stanie New Hampshire. Po ukończeniu Mount Union College podjął studia na wydziale dramatycznym Uniwersytetu Yale (w New Haven). W 1970 dzięki stypendium mógł kontynuować studia aktorskie u Johna Housemana w nowojorskiej Juilliard School.
W 1971 zadebiutował na nowojorskiej scenie w spektaklu Gra dziecka. Występował potem w przedstawieniach: Listy miłosne, Dziwactwo słowika (Eccentricities of a Nightingale) Tennessee Williamsa w Los Angeles, Problemy z Europą (1980) i Jesse James w Nowym Jorku, Kostka z Phoenix Theatre Group w Los Angeles, Otello jako Kasjusz podczas Shakespeare Festival w Waszyngtonie, Kupiec Wenecki w Globe Theatre w Los Angeles, Ludzie honoru (1990) jako pułkownik Jessup na Broadwayu i Poza siedmioma (1997/1998) w Globe Playhouse w Los Angeles. W 1999 debiutował jako reżyser spektaklu Zmienne łóżka i taniec w Secret Rose Theatre w północnym Hollywood.
Po raz pierwszy wystąpił na ekranie w dramacie Rappaccini (1966). Karierę kinową otworzyła mu sugestywna rola niepokojącego psychopatycznego młodszego brata Shirley MacLaine w dreszczowcu Opętanie Joela Delaneya (The Possession of Joel Delaney, 1972) i udział w adaptacji powieści Kurta Vonneguta Rzeźnia numer pięć (Slaughterhouse-Five, 1972). W dramacie Panowie z Flatsbuh (The Lord’s of Flatbush, 1974) wraz z Sylvesterem Stallone stworzył rolę budzącego respekt buntownika z nowojorskiego Brooklynu lat 50. Partnerował Raquel Welch jako robiący karierę amant w komediodramacie Dzikie przyjęcie (The Wild Party, 1975), był chłopakiem ofiary gwałtu w dramacie Szminka (Lipstick, 1976) z udziałem wnuczek Ernesta Hemingwaya. W wyprodukowanej przez Andy’ego Warhola mrocznej komedii kryminalnej Bad (1977) wystąpił jako L.T. z Carroll Baker i Susan Tyrrell. W komediodramacie kryminalnym Roberta Aldricha The Choirboys (1977) zagrał policjanta Baxtera Slate’a.
Był przesłuchiwany do roli Hana Solo w Gwiezdnych wojnach, ale rolę ostatecznie otrzymał Harrison Ford. Jednakże odtworzył postać w adaptacjach radiowych z cyklu Gwiezdne wojny i obydwóch jego dalszych ciągach.
W thrillerze Klasa 1984 (Class of 1984, 1982) był początkującym nauczycielem szkoły średniej z brutalnymi uczniami. Odniósł sukces w uhonorowanym niemiecką nagrodą Złotego Ekranu dramacie sensacyjnym Mandingo (1975) w roli syna plantatora z amerykańskiego południa, doprowadzonego do ożenku z bogatą panną o dość dwuznacznej opinii. Wbrew swemu emploi, zagrał geja, który żeni się z homoseksualną kobietą w melodramacie Odmienna opowieść (A Different Story, 1978) z Meg Foster. Powrócił na duży ekran dopiero na początku lat 90., gdzie ciągle jeszcze emanował zmysłowością w niewielkiej roli cynicznego uwodziciela, który zostaje utopiony przez trzy kochanki w komedii kryminalnej fantasy Blake’a Edwardsa Switch: Trudno być kobietą (Switch, 1991).
Bardziej znany i ceniony jednak stał się z małego ekranu. W 1975 otrzymał nominację do hollywoodzkiej nagrody Złotego Jabłka. W melodramacie Więźniowie: Historia pewnej miłości (Inmates: A Love Story, 1981) ukazał bardziej subtelne oblicze jako skazany za oszustwo księgowy, zakochany w złodziejce (Kate Jackson). Jego kreacja pacjenta szkockiego żołnierza Yanka w telewizyjnym dramacie Porywcze serce (The Hasty Heart, 1983) z Cheryl Ladd została nominowana do nagrody Złotego Globu. W miniserialu CBS na podstawie powieści Judith Krantz Tylko Manhattan (I’ll Take Manhattan, 1987) wcielił się w czarny charakter – mściwego i podstępnego Cuttera Amberville’a, który romansuje z żoną swojego starszego brata i staje się wyrodnym ojcem ich homoseksualnego syna. Osobowość aktora jak osobowość granego przezeń bohatera – przerażała, ale i pociągała. Podobnie zresztą jak odtwarzana przez niego postać nieprzyjemnego Hayleya Armstronga w operze mydlanej Melrose Place (1995) czy jako patriarcha zamożnej rodziny – Richard Williams, niewierny mąż i ojciec syna marnotrawnego w serialu NBC Wybrańcy fortuny (Titans, 2000) z Yasmine Bleeth. Grał także role poczciwców; budził sympatię jako wynajęty prywatny detektyw w telewizyjnej ekranizacji powieści Danielle Steel Kalejdoskop (Kaleidoscope, 1990) z Jaclyn Smith czy w roli kowboja Clinta Brannana w melodramacie telewizyjnym Kowboj i aktoreczka (The Cowboy and the Movie Star, 1998) z Sean Young.
Zajmuje się także dubbingiem. W 1981 użyczył swojego głosu Hanowi Solo w 13-odcinkowej (sześcioipółgodzinnej) adaptacji radiowej filmu sci-fi Gwiezdne wojny (Star Wars). Mówił też rolę Samsona w serialu animowanym Opowieści biblijne: Samson i Dalila (Samson & Delilah, 1985).
W latach 1967–1979 był żonaty z prawniczką Karen Hryharrow, z którą ma córkę Louise (ur. w lutym 1971). 9 czerwca 1990 poślubił dziennikarkę Jamison „Jamie” Elvidge (ur. 1965), z którą ma córkę Hannah Perrin (ur. 26 lutego 1992). Od roku 1998 małżeństwo było w separacji.
