| Państwo działania | |
|---|---|
| Data urodzenia |
1944 |
| Profesor nauk humanistycznych | |
| Specjalność: historia najnowsza | |
| Alma Mater | |
| Doktorat | |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Stanowisko |
profesor |
Peter D. Stachura (ur. 1944) – brytyjski historyk, pisarz, wykładowca i eseista. Profesor historii najnowszej na University of Stirling i dyrektor niezależnego centrum badań najnowszej historii Polski (Centre for Research in Polish History) powstałego w maju 2000. Jego publikacje obejmują zakres najnowszej historii Polski i jej mieszkańców, polskiego wysiłku wojskowego po stronie aliantów, jak również kształtowania się III Rzeszy i przebiegu II wojny światowej w Europie. Mieszka w Stirling w Szkocji.
Urodził się w rodzinie polskich emigrantów wojskowych należących do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, stworzonych po wspólnej niemiecko-sowieckiej inwazji na Polskę w czasie II wojny światowej.
Stachura jest absolwentem University of Glasgow, University of East Anglia i University of Stirling, gdzie uzyskał stopień doktora w 1994. Głównym celem jego badań jest historia Polski do 1945 roku, powojenna historia Polaków w Szkocji, polski rząd na wychodźstwie oraz dzieje Republiki Weimarskiej powstałej w 1919. Stachura był dyrektorem Centrum Badań Historii Polski finansowanym przez "MB Grabowski Fund i Polonia Aid Foundation Trust", przyznającym coroczne nagrody dla studentów. Należy do rady programowej czasopisma Glaukopis, oraz rady naukowej Fundacji Kresy-Syberia.
W swojej książce z 2003 The Poles in Britain 1940-2000. From Betrayal to Assimilation, Stachura analizuje miejsce polskich emigrantów w Wielkiej Brytanii, będące następstwem umów podczas Konferencji w Jałcie. Uważa on, że pomimo znacznego wkładu w zwycięstwo Aliantów na Zachodzie, polscy imigranci doświadczyli "okropnego traktowania" przez aliantów po zakończeniu wojny. Jedną z jego bardziej znanych publikacji jest Poland between the Wars 1918 – 1939. Książka składa się z wybranych esejów na temat wewnętrznej i etnicznej dynamiki w ramach II RP, utworzonych w połączeniu z naukową konferencją zorganizowaną przez Polskie Towarzystwo w Wielkiej Brytanii.