Physalaemus

Physalaemus
Fitzinger, 1826
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – Ph. kroyeri
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

płazy

Rząd

płazy bezogonowe

Rodzina

świstkowate

Podrodzina

Leiuperinae

Rodzaj

Physalaemus

Typ nomenklatoryczny

Physalaemus cuvieri Fitzinger, 1826

Synonimy
Gatunki

50 gatunków – zobacz opis w tekście

Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons

Physalaemus – rodzaj płazów bezogonowych z podrodziny Leiuperinae w rodzinie świstkowatych (Leptodactylidae).

Zasięg występowania

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w północnej i środkowej Argentynie, wschodniej Boliwii, Paragwaju, Urugwaju, Brazylii, regionie Gujana, na nizinach południowej Wenezueli i llanos południowo-wschodniej Kolumbii.

Systematyka

Etymologia

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki:

Uwagi

  1. ↑ Niepoprawna późniejsza pisownia Physalaemus Fitzinger, 1826.

Przypisy

  1. ↑ Physalaemus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. ↑ L.J.F.J. Fitzinger: Neue classification der reptilien nach ihren natürlichen verwandtschaften: nebst einer verwandtschafts-tafel und einem verzeichnisse der reptilien-sammlung des K. K. zoologischen museum’s zu Wien. Wien: J. G. Heubner, 1826, s. 39. (niem.).
  3. ↑ J.G. Wagler: Natürliches System der Amphibien, mit vorangehender Classification der Säugethiere und Vögel. Ein Beitrag zur vergleichenden Zoologie. München, Stuttgart und Tübingen: In der J.G. Cotta’schen Buchhandlung, 1830, s. 206. (niem.).
  4. ↑ G. Jan: Cenni sul Museo Civico di Milano ed Indice Sistematico dei Rettili ed Anfibi Esposti nel Medesimo. Milano: Luigi di Giacomo Pirola, 1857, s. 52. (wł.).
  5. ↑ E.D. Cope. Descriptions of new species of the reptilian genera Hyperolius, Liuperus and Tropidodipsas. „Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. 12, s. 517, 1861. (ang.).
  6. 1 2 J.T. Reinhardt & Ch.F. Lütken. Bidrag til Kundskab om Brasiliens Padder og Krybdyr. Förste Afdeling: Padderne og Öglerne. „Videnskabelige Meddelelser fra Dansk Naturhistorisk Forening i Kjøbenhavn”. 3, s. 172, 1862. (duń.).
  7. ↑ F. Steindachner. Über einige neue Batrachier aus den Sammlungen des Wiener Museums. „Sitzungsberichte der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften. Mathematisch-Naturwissenschaftliche Classe”. 188, s. 191, 1863. (niem.).
  8. 1 2 K. Steindachner. Batrachologische Mittheilungen. „Verhandlungen der Kaiserlich-Königlichen Zoologisch-Botanischen Gesellschaft in Wien”. 14, s. 279, 1864. (niem.).
  9. 1 2 Darrel R. Frost: Physalaemus Fitzinger, 1826. [w:] Amphibian Species of the World 6.2, an Online Reference [on-line]. American Museum of Natural History. [dostęp 2024-07-08]. (ang.).
  10. ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 174.
  11. ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 118.
  12. ↑ paludicola, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2021-12-27] (ang.).
  13. ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 121.
  14. ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 247.
  15. ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 86.
  16. ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 165.
  17. ↑ Praca zbiorowa: Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 433. ISBN 83-01-14344-4.
  18. ↑ Fernando Leal, Felipe S.F. Leite, William P. Da Costa, Luciana B. Nascimento & Paulo C.A. Garcia. Amphibians from Serra do Cipó, Minas Gerais, Brasil. VI: A New Species of the Physalemus deimaticus Group (Anura, Leptodactylidae). „Zootaxa”. 4766 (2), s. 306–330, 2020. DOI: 10.11646/zootaxa.4766.2.3. (ang.).
  19. ↑ E. Keller (red.), J.H. Reinchholf, G. Steinbach, G. Diesener, U. Gruber, K. Janke, B. Kremer, B. Markl, J. Markl, A. Shlüter, A. Sigl & R. Witt: Gady i płazy. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 28, seria: Leksykon Zwierząt. ISBN 83-7311-873-X. (pol.).

Bibliografia