Pietniczany

Pietniczany
Piatniczany
	; Cerkiew w Pietniczanach
Państwo	Ukraina
Obwód	lwowski
Rejon	stryjski
Populacja (2008)
• liczba ludności	905
Kod pocztowy	82423
	Położenie na mapie hromady Stryj Pietniczany
	Położenie na mapie Ukrainy Pietniczany
	Położenie na mapie obwodu lwowskiego Pietniczany
	Położenie na mapie rejonu stryjskiego Pietniczany
	49°22′12″N 23°56′06″E/49,370000 23,935000
	Multimedia w Wikimedia Commons

Pietniczany (ukr. П'ятничани) – wieś na Ukrainie, w rejonie stryjskim obwodu lwowskiego. Wieś liczy około 900 mieszkańców.

Znajduje tu się przystanek kolejowy Pietniczany, położony na linii Lwów – Stryj – Batiowo.

Historia

Wieś królewska Piętniczany położona na przełomie XVI i XVII wieku w powiecie stryjskim ziemi przemyskiej województwa ruskiego, w drugiej połowie XVII wieku dzierżawa Kawczykąt, Piatniczany i Stryjańcze należała do kasztelana czernihowskiego Zdzisława Zamoyskiego i jego żony z Lanckorońskich.

W II Rzeczypospolitej do 1934 samodzielna gmina jednostkowa. Następnie należała do zbiorowej wiejskiej gminy Uhersko w powiecie stryjskim w woj. stanisławowskiem. Po wojnie wieś weszła w struktury administracyjne Związku Radzieckiego. Obecnie na terenie Republiki Ukrainy. W XIX wieku od północnego zachodu istniała niemiecka wieś Muehlbach. Pierwotnie wchodziła w skład dóbr królewskich, przekazana w 1643 r. w dożywocie przez króla Władysława IV stolnikowi lwowskiemu Stanisławowi Kowalskiemu. W 1657 roku przekazana w dożywocie przez króla Jana Kazimierza Mikołajowi Pełczyńskiemu. Od 1830 roku wieś wraz z okolicznymi dobrami została zakupiona na licytacji przez braci Jana i Augusta Czajkowskich. W 2001 roku wieś zamieszkiwało 909 osób.

Zabytki

Wieża przy drodze do Rohatyna z ok. XV/XVI wieku, która prawdopodobnie stanowiła część zamku rodu Sieniawskich. Zbudowano ją z wapienia na planie kwadratu, liczy trzy kondygnacje. W XVII wieku zamek został przekształcony w klasztor bazylianów, który istniał w nim do II poł. XVIII wieku. Rekonstrukcja zwieńczenia wieży oraz palisady została wykonana z inicjatywy Lwowskiej Galerii Obrazów w latach 1990-1991.
Cerkiew św. Paraskewy

Przypisy

↑ https://stryi-tur.info/strij-rajon/pyatnichani
↑ Atlas historyczny Rzeczypospolitej Polskiej wydany z zasiłkiem Akademii Umiejętności w Krakowie, [T. 1] , Epoka przełomu z wieku XVI-ego na XVII-sty. Dział II-gi. "Ziemie Ruskie" Rzeczypospolitej, Dział opracowany przez Aleksandra Jabłonowskiego [...], k. 3.
↑ Lustracja województwa ruskiego 1661-1665. Cz. 1, Ziemia Przemyska i Sanocka, wydali Kazimierz Arłamowski i Wanda Kaput, Wrocław-Warszawa-Kraków 1970, s. 205.
↑ Dz. U. z 1934 r. Nr 68, poz. 628 (ISAP)

Linki zewnętrzne

Pietniczany, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 113 .
П’ятничанська вежа/ Pietniczańska wieża

[1] ttps://stryi-tur.info/strij-rajon/pyatnichani

[2] Atlas historyczny Rzeczypospolitej Polskiej wydany z zasiłkiem Akademii Umiejętności w Krakowie, [T. 1] , Epoka przełomu z wieku XVI-ego na XVII-sty. Dział II-gi. "Ziemie Ruskie" Rzeczypospolitej, Dział opracowany przez Aleksandra Jabłonowskiego [...], k. 3.

[3] Lustracja województwa ruskiego 1661-1665. Cz. 1, Ziemia Przemyska i Sanocka, wydali Kazimierz Arłamowski i Wanda Kaput, Wrocław-Warszawa-Kraków 1970, s. 205.

[4] Dz. U. z 1934 r. Nr 68, poz. 628 (ISAP)