Pikarnia

Pikarnia
część wsi
Państwo

 Polska

Województwo

 pomorskie

Powiat

kartuski

Gmina

Kartuzy

Część miejscowości

Dzierżążno

Liczba ludności (2005)

90

Strefa numeracyjna

58

Kod pocztowy

83-332

Tablice rejestracyjne

GKA

SIMC

0163127

Położenie na mapie gminy Kartuzy
Mapa konturowa gminy Kartuzy, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Pikarnia”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Pikarnia”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Pikarnia”
Położenie na mapie powiatu kartuskiego
Mapa konturowa powiatu kartuskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Pikarnia”
Ziemia54°18′41″N 18°16′48″E/54,311389 18,280000

Pikarnia (kaszb. Pikarniô, niem. Pechbude) – część wsi kaszubskiej Dzierżążno w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Kartuzy, na wschód od Dzierżążna. Na południowym wschodzie od Pikarni znajduje się rezerwat Jar rzeki Raduni.

W latach 1975–1998 Pikarnia administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Nazwa miejscowości

Osada odnotowana w 1749 r. przez przeora kartuskiego zakonu J. Schwengla w dzisiejszej postaci Pikarnia. W roku 1773 oraz 1789, w źródłach niemieckich, występuje jako Pechbude. Obie nazwy związane są ze smołą. Rzeczownik Pech w j. niemieckim oznacza właśnie 'smołę'. Jego odpowiednikiem w dolnoniemieckim wariancie języka niemieckiego, używanego w przeszłości m.in. przez Niemców osiadłych na Kaszubach, jest Pick. I to zapożyczone przez Kaszubów słowo Pik stało się rdzeniem obecnej nazwy. Nazwę Pechbude możemy przetłumaczyć jako 'Smolna Buda'. Pikarnia zaś, to po prostu 'Smolarnia'.

Historia miejscowości

W roku 1749 r. we wsi istniał okazały dom (aula), karczma (taberna) i 6 domów. Kataster fryderycjański z 1773 r. wymienia w osadzie dzierżawcę Michała Stentzla, 2 karczmarzy o nazwiskach Marcin Cerkowski i Bartel Janca, browarnika Michała Laskowskiego, gburów Bartela Rumberga, Kazimierza Kraffta, Jana Doscha, Macieja Milkę i Józefa Grzegowa.

Na koniec 1892 r osada miała 114 mieszkańców, 101 Kaszubów katolików i 13 Niemców ewangelików.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 242 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 101054.
  3. 1 2 3 Breza Edward. Nazwy miejscowości powiatu kartuskiego. Kartuzy 2017. s.70
  4. 1 2 Stefan Ramułt, Statystyka ludności kaszubskiej, Akademia Umiejȩtności, 1899, s. 91 [dostęp 2025-07-03].
  5. ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
  6. ↑ GUS. Rejestr TERYT