Pikulice

Pikulice
wieś
Ilustracja
Kościół parafialny
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Powiat

przemyski

Gmina

Przemyśl

Liczba ludności (2024)

567

Strefa numeracyjna

16

Kod pocztowy

37-733

Tablice rejestracyjne

RPR

SIMC

0608836

Położenie na mapie gminy wiejskiej Przemyśl
Mapa konturowa gminy wiejskiej Przemyśl, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Pikulice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Pikulice”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Pikulice”
Położenie na mapie powiatu przemyskiego
Mapa konturowa powiatu przemyskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Pikulice”
Ziemia49°44′44″N 22°46′29″E/49,745556 22,774722
Multimedia w Wikimedia Commons

Pikulice – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Przemyśl. Ma status sołectwa.

Integralne części wsi Pikulice
SIMCNazwaRodzaj
0608859Optyńprzysiółek
0608842Zalesieczęść wsi
Ukraiński Cmentarz Wojenny w Pikulicach

Wieś jest położona w obszarze południowo–wschodnim wiejskiej gminy Przemyśl.

We wsi znajduje się dom kultury.

We wsi działa jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej.

Historia

Wieś pierwotnie należała do Przemyśla jako osadzona na stu łanach frankońskich, darowanych miastu przez króla Władysława II Jagiełłę przywilejem z 1389 roku. Ten król swym dokumentem, wydanym 29 października 1408 w Przemyślu, uwalnia od wszelkich danin i ciężarów osiedlających się we wsiach, m.in. w Piekulicach. W roku 1418 starosta ruski oraz kasztelan szremski Iwan z Obychowa z polecenia królewskiego przeprowadził rozgraniczenie pomiędzy przedmieściem Piekuliczi i wsiami Grochowce, Witoszyńce oraz Koniuchy.

Wieś królewska Piekulice położona była w 1589 roku w starostwie przemyskim w ziemi przemyskiej województwa ruskiego.

Po I wojnie światowej znajdował się tutaj obóz internowanych żołnierzy armii URL. Do lata 1944 filia Stalagu 327 dla jeńców sowieckich. Obozy o tej samej numeracji istniały jeszcze w Nehrybce i Olchowcach, w którym byli przetrzymywani również jeńcy włoscy i holenderscy, po II wojnie światowej obóz jeńców niemieckich.

Wieś spalona 15 października 1945 przez oddział UPA z sotni „Łastiwki” Grzegorza Jankowskiego (ukr. Григорій Янківський).

W latach 1954–1972 wieś była siedzibą gromady Pikulice. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie przemyskim.

Zabytki, kultura

We wsi znajduje się murowany neogotycki kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, wzniesiony w 1910 r. lub w latach 1911–1912. Obok kościoła przy drodze - murowana neogotycka dzwonnica z roku 1912.

Religia

Rzymskokatolicy

Miejscowość jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa. Pod koniec XIX wieku wieś wchodziła w skład parafii w Przemyślu.

Grekokatolicy

Niegdyś we wsi znajdował klasztor bazyliański. Jeszcze w latach 70. XX wieku we wsi znajdowała się cerkiew pw. Sobora Najświętszej Marii Panny, która została rozebrana. Pod koniec XIX wieku wieś wchodziła w skład greckokatolickiej parafii w Nehrybce.

Ukraiński Cmentarz Wojenny w Pikulicach

Warta honorowa ukraińskich płastunek przed grobem powstańców (USS i UPA) w Pikulicach w dniu 29 kwietnia 2007 w rocznicę akcji „Wisła”

We wsi znajduje się Ukraiński Cmentarz Wojenny (blisko skraju ze strony Przemyśla). Cmentarz znajduje się w miejscu obozu jenieckiego, w którym przebywali żołnierze Semena Petlury. W wyniku trudnych warunków obozowych, wielu spośród internowanych zmarło. Do pochówków wykorzystano istniejący cmentarz z I wojny światowej. Do chwili obecnej zachowały się nagrobki żołnierzy węgierskich z 1915 roku. Na drugiej części cmentarza pochowano szczątki upowców ekshumowanych w Birczy.

Przypisy

  1. ↑ Raport o stanie gminy Przemyśl w 2024. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024 s. 9
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 925 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. 1 2 3 GUS. Wyszukiwarka TERYT
  4. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 101077.
  5. 1 2 Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
  6. ↑ Strona gminy, sołectwa
  7. ↑ Plan rozwoju lokalnego gminy Przemyśl. [dostęp 2017-06-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-25)].
  8. ↑ Ochotnicza Straż Pożarna w Pikulicach
  9. ↑ OSP Pikulice
  10. ↑ Aleksander Jabłonowski, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, T. 7, Ziemie ruskie. Ruś Czerwona, Cz. 1, Warszawa 1901, s. 1.
  11. ↑ Wiesław Marczyk, Jeńcy radzieccy w niewoli Wehrmachtu na ziemiach polskich w latach 1941-1945, Centralne Muzeum Jeńców Wojennych w Łambinowicach-Opolu, 1987. str. 30
  12. ↑ Pikulice. Kościół pw. bł. Jakuba Strzemię
  13. 1 2 Sołectwo Pikulice. gminaprzemysl.home.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-07)].
  14. ↑ Kościół oraz dzwonnica w Pikulicach
  15. ↑ parafia została utworzona w r. 1851, skasowana w 1946 → Zob.: Parafia Greckokatolicka w Nehrybce. 1851-1946
  16. ↑ „Podczas uroczystego pochówku 7 lipca 2000 r. spoczęły tutaj kości upowców odnalezione i ekshumowane na koszt państwa polskiego w Birczy i Lisznej (mieszkańcy tychże okolic, pamiętający terror UPA wobec ludności polskiej, nie zgodzili się na pochowanie „banderowców” na miejscowych cmentarzach)”. [w:] Dziennik Polski, Nr 16, Rol LX, Kraków. Tablice w „areszcie”. 20 stycznia 2004.
  17. ↑ Pikulice na google.com/maps

Linki zewnętrzne

Znaki początek wsi Pikulice (wjazd) koniec wsi Pikulice oraz początek Przemyśla na google.com/maps