Piotr Banach

Piotr Banach
Ilustracja
Piotr Banach, fot. Anna Pietrakowska
Imię i nazwisko

Piotr Jakub Banach

Data i miejsce urodzenia

5 marca 1965
Szczecin

Instrumenty

gitara, gitara basowa, perkusja

Gatunki

rock, reggae

Zawód

muzyk, kompozytor

Aktywność

od 1982

Wydawnictwo

UMC Records, My Music

Zespoły
Grass (1986–1987)
Kolaboranci (1987–1990)
Dum Dum (1990–1992)
Hey (1992–1999)
Indios Bravos (od 1997)
BAiKA (od 2015)
Strona internetowa

Piotr Banach (ur. 5 marca 1965 w Szczecinie) – polski kompozytor, autor tekstów, instrumentalista, producent muzyczny oraz autor literatury dziecięcej.

Swoją działalność muzyczną rozpoczynał jako perkusista zespołów nurtu reggae i punk rocka. Pierwszą płytę długogrającą nagrał z punkową formacją Kolaboranci. Jako gitarzysta założył zespół Dum-Dum, który w 1992 roku reprezentował Polskę na międzynarodowym festiwalu Le Printemps de Bourges we Francji, a także zdobył nagrodę dziennikarzy na festiwalu w Jarocinie.

Wiosną 1992 roku założył zespół Hey, w którym do 1999 roku był głównym kompozytorem, gitarzystą i liderem. Formacja należała do czołowych przedstawicieli polskiego rocka lat 90., a ogólnokrajową popularność zdobyła dzięki takim utworom jak Moja i twoja nadzieja, Teksański oraz Zazdrość.

W 1996 roku skomponował muzykę do filmu Gry uliczne Krzysztofa Krauzego, w tym piosenkę Jeśli wiesz co chcę powiedzieć. Piosenka stała się impulsem do nagrania przez Katarzynę Nosowską albumu Puk. puk, którego Banach był głównym kompozytorem i producentem. W 1999 roku opuścił szeregi Heya, wydając jednocześnie – pod szyldem Banach & Indios Bravos – swoją pierwszą płytę solową Part One. W 2003 roku założył zespół Indios Bravos i był jego liderem do 2015 roku. Równocześnie rozwijał projekty autorskie. W 2005 roku wydał drugi album solowy Wu-Wei, a w 2011 roku zaprezentował płytę nagraną z zespołem Ludzie Mili.

W 2014 roku Prezydent Miasta nadał mu tytuł Honorowego Ambasadora Szczecina za osiągnięcia artystyczne promujące miasto. Rok później rozpoczął współpracę z Katarzyną „Kafi” Figaj, z którą założył duet BAiKA. Wydali trzy albumy studyjne: Byty zależne, Zdecydowaną mniejszość oraz Czas końca złudzeń. W 2022 roku powołali do życia grupę artystyczną Monogamik, która we współpracy z Teatrem Brama przygotowała spektakl muzyczny Coś z Nietzschego.

Życiorys

Wczesne lata

Piotr Banach urodził się 5 marca 1965 w Szczecinie. Do szkoły podstawowej poszedł rok wcześniej niż jego rówieśnicy. W 1979 rozpoczął naukę w VII L.O w Szczecinie gdzie trafił do szkolnej orkiestry, w której grał na puzonie. Jednak nie ukończył tego liceum – w pierwszej klasie został wyrzucony za 280 nieusprawiedliwionych godzin. Po wyrzuceniu z liceum podjął naukę w zawodowej szkole samochodowej. Słuchał wówczas takich zespołów jak Deep Purple, Pink Floyd i The Beatles. W szkole zawodowej poznał ludzi słuchających podobnej muzyki i razem z nimi założył pierwszy zespół muzyczny. Po ukończeniu szkoły rozpoczął naukę w technikum, z którego przeniósł się do liceum wieczorowego.

17 lutego 1982 zespół Paragraf 4, którego perkusistą był Piotr Banach, zagrał swój pierwszy koncert. Największym sukcesem grupy było zakwalifikowanie się do konkursu Kto najlepszy w tym ro(c)ku?

Kryterium, Grass, Kumander i Kolaboranci

Kolejnym zespołem Piotra była grupa Kryterium, z którą zagrał w 1985 we Wrocławiu na Ogólnopolskim młodzieżowym przeglądzie piosenki. Na koncercie finałowym przeglądu zespół otrzymał wyróżnienie. Piotr poznał tam Andrzeja Puczyńskiego.

W 1985 wraz z grupą Kryterium Banach wystąpił po raz pierwszy na festiwalu w Jarocinie. Grupa zagrała w bloku reggae’owym zorganizowanym przez Roberta Brylewskiego. Ten występ otworzył muzykom drogę na festiwal Róbrege w Warszawie.

Na początku 1986 zespół rozpadł się na dwie formacje – Kryterium i Grass, perkusistą tego drugiego został Piotr. Zespół zadebiutował na Marlejkach w Warszawie.

Zainteresowania muzyczne Piotra były różnorodne: z zespołem Grass grał reggae, a z grupą Kumander punk rocka. W Szczecinie próby tej drugiej kapeli odbywały się w klubie Pinokio, w którym po raz pierwszy (początek 1987) Piotr Banach usłyszał zespół Kolaboranci. Występował z nimi przez ponad dwa lata, jako perkusista, do 1990, kiedy, po nagraniu pierwszej płyty zespołu, zdecydował się na jego opuszczenie.

Dum Dum i Hey

W tym samym roku założył Dum Dum (nazwa pochodzi od hinduskiej miejscowości). W zespole śpiewała wtedy Kasia Nosowska, na basie grał Darek Ciereszko, na bębnach Krzysztof Pakuła, na gitarach Piotrek Banach i Darek Niewiarowski, zastąpiony przez Wojtka Wójcickiego. Po pewnym czasie Nosowska opuściła zespół i zastąpił ją Grzegorz Porowski (przyszły wokalista zespołów The Days i Rotary), a perkusistą został Robert Ligiewicz (późniejszy perkusista grupy Hey). Jesienią 1991 zespół wygrał eliminacje do francuskiego festiwalu Printemps de Bourges i był jedynym zespołem reprezentującym Polskę. W 1992 Dum Dum nagrał materiał na debiutancką płytę.

Piotr założył kolejny zespół. Po różnych roszadach personalnych uformował się skład: Nosowska, Banach, Żabiełowicz (gitara), Chrzanowski (bas) i Ligiewicz (perkusja). W ten sposób powstał zespół Hey, z którym wydał 5 albumów studyjnych: Fire (1993), Ho! (1994), ? (1995), Karma (1997), Hey (1999). W połowie 1999 zdecydował się opuścić zespół.

Indios Bravos i działalność solowa

Plik:Piotr Gutowski, Piotr Banach.jpg
Piotr Gutowski i Piotr Banach, fot. Ryszard Kocaj

Również w 1999 wydana została, utrzymana w klimacie reggae, pierwsza płyta sygnowana Banach&Indios Bravos – Part One. Od 2002 grupa Banacha – Indios Bravos stała się regularnym koncertowym zespołem.

24 października 2005 roku został wydany solowy, w pełni autorski, album Piotra Banacha zatytułowany Wu-wei. W jego nagraniu wzięli udział wokaliści: Abradab, Alicja Janosz, Dziun, Gutek, Tomek Lipiński.

W 2014 został wyróżniony honorowym tytułem „Ambasadora Szczecina”, przyznawanym w uznaniu osiągnięć przyczyniających się do promocji miasta Szczecina w kraju i za granicą.

W 2015 – z okazji jubileuszu 35 lat na scenie i 50 urodzin artysty – ukazała się trzypłytowa kompilacja „35/50”.

Dyskografia

Kolaboranci

Albumy studyjne

Hey

Albumy studyjne

Albumy koncertowe

  • 1994 – Live! (Izabelin Studio).

Minialbumy

  • 1995 – Heledore, (Izabelin Studio) -gitara, muzyka, produkcja.

Indios Bravos

Albumy studyjne

Filmografia

Uwagi

  1. ↑ Na stronie internetowej ZAiKS (online.zaiks.org.pl) w wyszukiwarce utworów P. Banacha.

Przypisy

  1. ↑ Piotr Banach – Muzyka w Interia.pl [online], Muzyka Interia [dostęp 2026-09-23].
  2. ↑ "Banach dzieciom w każdym wieku" w audycji "Kto z nami czyta" – Polskie Radio Dzieciom [online], www.polskieradio.pl [dostęp 2026-09-23].
  3. ↑ Radio Szczecin, Piotr Banach [online], Piotr Banach, 27 lutego 2015 [dostęp 2026-09-23].
  4. ↑ BAiKA: ładne melodie chodzą w zabłoconych buciorach – Czwórka [online], www.polskieradio.pl [dostęp 2026-09-23].
  5. ↑ Prestiż, Ćwierć wieku muzycznej kolaboracji [online], Prestiż Szczecin, 29 września 2011 [dostęp 2026-09-23].
  6. ↑ "I my kiedyś będziemy grać przeboje" – kultowe demo Kolaborantów z 1988 roku na winylu – Portal Winylowy [online], portalwinylowy.pl [dostęp 2026-09-23].
  7. 1 2 Jeden z najlepszych debiutów w historii polskiego rocka. 30 lat płyty "Fire" grupy Hey [online], muzyka.interia.pl, 9 lutego 2023 [dostęp 2026-09-23] (pol.).
  8. ↑ Piotr Banach w “Mellinie” w Esce ROCK! [online], www.eskarock.pl [dostęp 2026-09-23].
  9. ↑ WBC, Poznań. https://www.wbc.poznan.pl/Content/326399/Segregator31.pdf?utm_source=perplexity
  10. ↑ Tomasz Zieliński, Hey — historia zespołu, skład i największe sukcesy [online], Rapowo24, 23 sierpnia 2026 [dostęp 2026-09-23].
  11. ↑ Piotr Banach: trasa koncertowa z okazji 35-lecia obecności na scenie rusza 5 marca [online], Kultura Onet, 13 lutego 2015 [dostęp 2026-09-23].
  12. ↑ Komuna minęła, rock wraca [online], Dziennik.pl, 21 listopada 2007 [dostęp 2026-09-23].
  13. ↑ Cudowne lata 90. Złoty czas polskiej muzyki rozrywkowej [online], Kultura Onet, 19 lipca 2018 [dostęp 2026-09-23].
  14. ↑ Tych przebojów słuchała cała Polska. Wiesz, o czym naprawdę są? [online], muzyka.interia.pl, 23 maja 2023 [dostęp 2026-09-23] (pol.).
  15. ↑ "Coś, czego jeszcze nie wypada zdradzać". Katarzyna Nosowska szykuje niespodzianki [online], muzyka.interia.pl, 21 maja 2026 [dostęp 2026-09-23] (pol.).
  16. ↑ Maciek Kancerek, Katarzyna Nosowska bohaterką nowej odsłony "Powrotów" – CGM.pl [online], CGM, 17 lipca 2018 [dostęp 2026-09-23].
  17. ↑ Płyta: Nosowska – Puk, puk. [dostęp 2026-09-23].
  18. ↑ Wszystkie rewolucje Nosowskiej – Muzyka [online], www.polskieradio.pl [dostęp 2026-09-23].
  19. ↑ Indios Bravos – XX lecie płyty Part One. Poznaj daty koncertów [online], viva.pl, 28 października 2019 [dostęp 2026-09-23].
  20. ↑ Michal, Sześćdziesiątka Piotra Banacha [online], Radio UWM FM, 31 lipca 2025 [dostęp 2026-09-23].
  21. ↑ Koncert INDIOS BRAVOS | Chorzowskie Centrum Kultury [online], www.chck.pl [dostęp 2026-09-23].
  22. ↑ Indios Bravos – XX lecie płyty Part One [online], eBilet.pl [dostęp 2026-09-23].
  23. ↑ Piotr Banach: "Wu-Wei" w Internecie [online], Kultura Onet, 17 października 2005 [dostęp 2026-09-24].
  24. ↑ Piotr Banach o odejściu z Heya i nowym rozdziale kariery [online], Kultura Onet, 23 października 2005 [dostęp 2026-09-24].
  25. ↑ Wojtek Ekonomiuk, Piotr Banach i Ludzie Mili śpiewają piosenkę drogi – CGM.pl [online], CGM, 21 października 2011 [dostęp 2026-09-24].
  26. ↑ Redakcja MM, Ambasador Szczecina 2014? Piotr Banach oraz Chór Akademicki [online], Szczecin Nasze Miasto, 17 czerwca 2014 [dostęp 2026-09-24].
  27. ↑ Redakcja, Kto Ambasadorem Szczecina 2014? Kandydaci: Piotr Banach oraz Chór Akademicki [online], Szczecin Nasze Miasto, 18 czerwca 2014 [dostęp 2026-09-24].
  28. ↑ Znacie go z wielu przebojów polskiego rocka. "Odpowiednia moc i równowaga" [online], muzyka.interia.pl, 11 lutego 2026 [dostęp 2026-09-24] (pol.).
  29. ↑ BiałystokOnline pl Bialystok, BAiKA zaprasza na koncert i opowiada o kulisach swojej twórczości [WYWIAD] [online], BiałystokOnline.pl [dostęp 2026-09-24].
  30. ↑ BAiKA przedstawia swój trzeci album. Oto "Czas końca złudzeń" [online], www.eskarock.pl [dostęp 2026-09-24].
  31. ↑ "Nie uda nas się wepchnąć pod kamień". Legenda polskiego rocka z "jedną z najlepszych produkcji" [online], muzyka.interia.pl, 10 listopada 2025 [dostęp 2026-09-24] (pol.).
  32. ↑ Infoludek.pl https://infoludek.pl/wp-content/uploads/2022/08/Bramat-program-pelen.pdf
  33. ↑ Ja, tata na scenie – wywiad z Piotrem Banachem z Indios Bravos. mmgrudziadz.pl. [dostęp 2013-05-02]. (pol.).
  34. ↑ Piotr Banach mówi „To samo”. muzyka.interia.pl. [dostęp 2009-09-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-13)]. (pol.).
  35. ↑ „Ambasador Szczecina” 2014. Oficjalny serwis Urzędu Miasta Szczecin. [dostęp 2014-10-29]. (pol.).
  36. ↑ Piotr Banach – 35 na scenie / 50 lat na świecie. Artysta podsumowuje dorobek okolicznościową kompilacją. cgm.pl. [dostęp 2015-07-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-23)].
  37. ↑ Płyta: Kolaboranci – A może to ja?. [dostęp 2026-09-22].
  38. ↑ Aby korzystać z wyszukiwarki, włącz JavaScript [online], www.google.com [dostęp 2026-09-22].
  39. ↑ Płyta: Hey – Fire. [dostęp 2026-09-22].
  40. ↑ Robert Filipowski, Hey 24 lata temu zadebiutował albumem „Fire” | [online], Teraz Muzyka, 8 lutego 2017 [dostęp 2026-09-22].
  41. ↑ Powtórzyć sukces debiutu. Hey – ciekawostki o albumie "Ho!" | Jak dziś rockuje? [online], www.eskarock.pl [dostęp 2026-09-22].
  42. ↑ Płyta: Hey – Ho!. [dostęp 2026-09-22].
  43. ↑ Hey | Życie i twórczość | Artysta [online], Culture.pl [dostęp 2026-09-22].
  44. ↑ Płyta: Hey – ?. [dostęp 2026-09-22].
  45. ↑ Płyta: Hey – Karma. [dostęp 2026-09-22].
  46. ↑ Karma – Albumy – Cyfrowa Biblioteka Polskiej Piosenki [online], www.bibliotekapiosenki.pl [dostęp 2026-09-22].
  47. ↑ Płyta: Hey – Hey. [dostęp 2026-09-22].
  48. ↑ Hey – Hey. 1999. [dostęp 2026-09-22].
  49. ↑ HEY [online], www.hey.pl [dostęp 2026-09-22] [zarchiwizowane z adresu 2008-01-01].
  50. ↑ pppm, 25-lecie koncertowej płyty „Live!” zespołu HEY – Polska Płyta / Polska Muzyka [online], 12 października 2019 [dostęp 2026-09-22].
  51. ↑ Singiel: Hey – Heledore. [dostęp 2026-09-22].
  52. ↑ pppm, Wznowienie EPki „Heledore” zespołu Hey z 1995 roku – Polska Płyta / Polska Muzyka [online], 14 czerwca 2019 [dostęp 2026-09-22].
  53. ↑ Płyta: Indios Bravos – Part One. [dostęp 2026-09-22].
  54. ↑ inni, INDIOS BRAVOS – 1999/2014 – Part One [online], 14 grudnia 2020 [dostęp 2026-09-22].
  55. ↑ Płyta: Indios Bravos – Mental Revolution. [dostęp 2026-09-22].
  56. ↑ Indios Bravos – Mental Revolution. 2004. [dostęp 2026-09-22].
  57. ↑ Drogi (2012). www.filmweb.pl. [dostęp 2012-07-04]. (pol.).
  58. ↑ „Drogi” Indios Bravos – zobacz film. www.rmfon.pl. [dostęp 2012-07-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-05)]. (pol.).

Bibliografia