Piotr Jan Potocki

Herb Pilawa Złota

Piotr Jan Potocki herbu Pilawa (zm. 1726) – kasztelan bełski, wojewoda czernihowski.

Był członkiem konfederacji sandomierskiej 1704 roku.

Rodzice i rodzeństwo Piotra

Syn Pawła (zm. 1674/1675), kasztelana kamienieckiego i jego drugiej żony Eleonory Sołtykow. Brat: Aleksandra Jana (zm. 1714), kasztelana kamienieckiego i wojewody smoleńskiego, Teodora (zm. 1738), prymasa, arcybiskupa gnieźnieńskiego, Stefana (1665-1730), marszałka nadwornego koronnego, Jakuba (zm. 1715), starosty czehryńskiego, Michała (zm. przed 1709), generała majora wojsk polskich, Dominika, Elżbiety, późniejszej żony Wiktora Sobieskiego, chorążego halickiego i Anny, żony Michała Floriana Rzewuskiego (zm. 1687), podskarbiego nadwornego królewskiego.

Małżeństwa i dzieci

Dwukrotnie żonaty. Pierwsza żona Ludwika Dąmbska (zm. po 1708), córka Jacka Dąmbskiego, kasztelana konarsko-kujawskiego i bieckiego, kanonik gnieźnieński. Ludwika Dąmbska zaślubiona w 1705 roku, była dwukrotnie wdową po Franciszku Michale Dönhoffie (zm. 1696), sekretarzu pieczęci wielkiej koronnej i Andrzeju Sierakowskim, kasztelanie bełskim. Z małżeństwa z Ludwiką Dąmbską urodziło się cztery córki:

Druga żona Katarzyna Chodorowska, podkomorzanka lwowska, wdowa po Antonim Stamirowskim, podstolim lwowskim, urodziła troje dzieci: Magdalenę (zakonnicę), Joannę (zakonnicę) i Teodora.

Pełnione urzędy

Od 1720 roku piastował urząd kasztelana bełskiego. Od 1724 roku sprawował urząd wojewody czernihowskiego. Był starostą czerkaskim, tyszowieckim i mostowskim. W jego posiadłościach ziemskich były Horacze i Wierzbowo.

Przypisy

  1. ↑ Actum In Castro Sandomiriensi Sabbatho Ante Festvm Sanctorum Viti et Modesti martyrum proximo, Anno Domini millesimo sptingentesimo quarto, [b.n.s.]

Bibliografia