Plusy

Plusy
Плюсы
Ilustracja
Kościół Świętej Trójcy
Państwo

 Białoruś

Obwód

 witebski

Rejon

brasławski

Sielsowiet

Plusy

Populacja (2009)

 

• liczba ludności

255

Nr kierunkowy

2153

Położenie na mapie obwodu witebskiego
Mapa konturowa obwodu witebskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Plusy”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, u góry znajduje się punkt z opisem „Plusy”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Plusy”
Ziemia55°48′46″N 27°02′41″E/55,812778 27,044722
Multimedia w Wikimedia Commons

Plusy (biał. Плюсы) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim, w sielsowiecie Plusy.

Siedziba sielsowietu Plusy.

Historia

W czasach zaborów wieś leżała w granicach Imperium Rosyjskiego.

W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie nowogródzkim (od 1926 w województwie wileńskim), w powiecie brasławskim, w gminie Plusy.

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 88 osób, 44 były wyznania rzymskokatolickiego a 44 mojżeszowego. Jednocześnie 32 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 10 białoruska, 44 żydowską a 2 inną. Było tu 20 budynków mieszkalnych. W 1931 w 27 domach zamieszkiwało 135 osób.

Wierni należeli do miejscowej parafii rzymskokatolickiej. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Brasławiu i Okręgowy w Wilnie; mieścił się tu urząd pocztowy, który obsługiwał większą część terenu gminy. Siedziba zarządu gminy wiejskiej Plusy.

W 1939 został umiejscowiony w Plusach Komisariat Straży Granicznej „Plusy” oraz placówka Straży Granicznej I linii „Plusy”.

W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR.

Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi.

Zabytki

Przypisy

  1. ↑ Plusy, wieś, pow. nowoaleksandrowski, gm. Krasnogórka, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 458.
  2. ↑ Dz. U. z 1921 r. Nr 16, poz. 93 (ISAP)
  3. ↑ Dz. U. z 1926 r. Nr 6, poz. 29 (ISAP)
  4. 1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. 7, część 2, 1924, s. 11.
  5. 1 2 Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 11.
  6. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 28.
  7. ↑ Marek Jabłonowski, Bogusław Polak: Polskie formacje graniczne 1918−1839. Dokumenty organizacyjne, wybór źródeł. Tom II. Koszalin 1999, s. 171.

Linki zewnętrzne