Podosphaera tridactyla

*Podosphaera tridactyla*
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	grzyby
Typ	workowce
Klasa	patyczniaki
Rząd	tocznikowce
Rodzina	mączniakowate
Rodzaj	Podosphaera
Gatunek	Podosphaera plantaginis
	Nazwa systematyczna
	Podosphaera tridactyla (Wallr.) de Bary; Abh. senckenb. naturforsch. Ges. 7: 408 (1870)
	Systematyka w Wikispecies

Podosphaera tridactyla (Wallr.) de Bary – gatunek grzybów należący do rodziny mączniakowatych (Erysiphaceae). Grzyb mikroskopijny, pasożyt bezwzględny roślin z rodzaju Prunus.

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Podosphaera, Erysiphaceae, Erysiphales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1833 roku Karl Friedrich Wallroth, nadając mu nazwę Alphitomorpha tridactyla. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1870 roku Anton de Bary. Synonimy:

Alphitomorpha tridactyla Wallr. 1833
Erysiphe bertolinii Roum. 1880
Erysiphe tridactyla (Wallr.) Rabenh. 1844
Oidium passerinii Bertol. 1879
Podosphaera clandestina var. tridactyla (Wallr.) W.B. Cooke 1952
Podosphaera oxyacanthae var. tridactyla (Wallr.) E.S. Salmon 1900
Podosphaera tridactyla var. prunicola Y.S. Paul & V.K. Thakur 2006.

Morfologia

Tworzy na obydwu stronach porażonych liści biały nalot, zwykle zanikający po wytworzeniu klejstotecjów. Klejstotecja rozproszone lub w luźnych skupiskach, kuliste lub prawie kuliste, ciemnobrązowe, o średnicy 70–110 µm, zbudowane z wielokątnych komórek o szerokości do 15 µm. Przyczepki w liczbie 2–8, 1 do 8 razy większe od klejstotecjum, zwykle nierównej długości, wyrastające z wierzchołka klejstotecjum, mniej lub bardziej wyprostowane, o górnej połowie szklista, dolnej brązowej, szersze u podstawy. Ich wierzchołek jest 3 do 6 razy dychotomicznie rozgałęziony, główne gałęzie zwykle mniej lub bardziej wydłużone, a czasem lekko zakrzywione, końcowe gałęzie zaokrąglone, napęczniałe i mniej lub bardziej guzowate. Worek jeden na klejstotecjum, kulisty lub prawie kulisty, 60–80 × 60–70 µm, bez wyraźnego trzonu. Askospory po 8 w worku, jajowate do elipsoidalnych, 18–30 × 12–15 µm. Konidiofory z przegrodami. Konidia nieliczne, w łańcuszkach, szkliste, elipsoidalne, 22–45 × 14–20 µm, z granulkami fibrozyny.

Gatunek kosmopolityczny, również w Polsce pospolity na dziko rosnącej czeremsze zwyczajnej. U śliwy powoduje chorobę o nazwie mączniak prawdziwy śliwy.

Przypisy

1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2022-10-06] (ang.).
1 2 JoannaJ. Marcinkowska JoannaJ., Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii, Warszawa: PWRiL, 2012, s. 101, ISBN 978-83-09-01048-7 .
↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2022-10-06] (ang.).
1 2 U.U. Braun U.U., A monograph of the Erysiphales (powdery mildews), „Beihefte zur Nova Hedwigia”, 89, Mycobank, 1987, s. 158 [dostęp 2022-10-06] (ang.).
↑ ZbigniewZ. Borecki ZbigniewZ., MałgorzataM. Solenberg MałgorzataM. (red.), Polskie nazwy chorób roślin uprawnych, wyd. 2, Poznań: Polskie Towarzystwo Fitopatologiczne, 2017, ISBN 978-83-948769-0-6 .

[if-1] 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2022-10-06] (ang.).

[mar-2] 1 2 JoannaJ. Marcinkowska JoannaJ., Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii, Warszawa: PWRiL, 2012, s. 101, ISBN 978-83-09-01048-7 .

[sf-3] Species Fungorum [online] [dostęp 2022-10-06] (ang.).

[myco-4] 1 2 U.U. Braun U.U., A monograph of the Erysiphales (powdery mildews), „Beihefte zur Nova Hedwigia”, 89, Mycobank, 1987, s. 158 [dostęp 2022-10-06] (ang.).

[slow-5] ZbigniewZ. Borecki ZbigniewZ., MałgorzataM. Solenberg MałgorzataM. (red.), Polskie nazwy chorób roślin uprawnych, wyd. 2, Poznań: Polskie Towarzystwo Fitopatologiczne, 2017, ISBN 978-83-948769-0-6 .