
Podsadzka – wypełnianie pustek poeksploatacyjnych w kopalniach podziemnych.
Materiał stosowany do podsadzania jest nazywany materiałem podsadzkowym.
Materiał podsadzkowy powinien być nietoksyczny i niepalny, jest dostarczany z powierzchni lub wyrobisk drążonych kamieniu, transportowany pojazdami górniczymi lub kanałem podsadzkowym.
Materiałem podsadzkowym może być piasek lub odpady przemysłowe: skała płonna, żwir, żużel, popiół granulowany, a także mieszanina piasku z odpadami i inne substancje spełniające określone wymogi ministerstwa ochrony środowiska.
Celem zniwelowania ubytku masy spowodowanego eksploatacją górotworu. Osiadanie terenu wynosi zaledwie 10–15% miąższości pokładu.
Podsadzka sucha i podsadzka hydrauliczna może być:
Likwidacja zrobów poprzez podsadzanie może przynieść następujące korzyści:


Podsadzka z wykorzystaniem skały płonnej składowanej na hałdach została wprowadzona na ziemiach polskich w 1893 roku.
Kopalnie Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego w latach 80. były zaopatrywane w piasek podsadzkowy głównie z kopalni piasku w Szczakowej (rejon Pustyni Błędowskiej), Kotlarni, Gołonogu. Piasek był transportowany koleją czterema magistralami: wschodnią, zachodnią, północną i południową oraz linią biegnącą do Rybnickiego Okręgu Węglowego. Materiał był ładowany w samowyładowcze wagony podsadzkowe, które wjeżdżały na samowyładowcze mosty podsadzkowe.
Obecnie w polskich kopalniach stosuje się podsadzkę hydrauliczną. Taki sposób zabezpieczania wyrobisk stanowił zaledwie 2% w 2009 roku (w przeciwieństwie do ok. 50% w przeszłości) i był stosowany w kopalniach: KWK Bobrek-Centrum (zakończenie podsadzki przed 2011 rokiem), KWK Wujek (zakończenie podsadzki w połowie 2015 roku), KWK Wieczorek (planowane zakończenie podsadzki pod koniec 2016 roku), KWK Staszic, a także w KWK Mysłowice-Wesoła, reszta kopalń wybierała głównie na zawał.