Pohorylce

Pohorylce
Państwo

 Ukraina

Obwód

 lwowski

Rejon

lwowski

Populacja

 

• liczba ludności

294

• gęstość

304,98 os./km²

Nr kierunkowy

3265

Kod pocztowy

80726

Położenie na mapie hromady Gliniany
Mapa konturowa hromady Gliniany, na dole znajduje się punkt z opisem „Pohorylce”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Pohorylce”
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa konturowa obwodu lwowskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Pohorylce”
Położenie na mapie rejonu lwowskiego
Mapa konturowa rejonu lwowskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Pohorylce”
Ziemia49°44′21″N 24°28′38″E/49,739167 24,477222
Multimedia w Wikimedia Commons

Pohorylce (ukr. Погорільці, Pohorilci) – wieś w rejnonie lwowskim (wcześniej w rejonie złoczowskim) obwodu lwowskiego. Miejscowość liczy 294 mieszkańców.

Zabytki

We wsi znajduje się pochodzący z początku XX wieku kościół pw. św. Wawrzyńca.

Historia

Założona w 1464 r.

W 1609 Andrzej Łahodowski herbu Korczak sprzedał miasto Pohorylce, wsie: Dworzyska, Podhajczyki, Stanimierz, Turkocin i Załuka za 33000 florenów Janowi Zamoyskiemu, arcybiskupowi metropolicie lwowskiemu.

W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Pohorylce w powiecie przemyślańskim województwa tarnopolskiego.

W latach 1943–1944 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 15 Polaków.

Przypisy

  1. ↑ Załuka, wieś w pow. przemyślański, 2.) obecnie Łahodów, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 358.
  2. ↑ Adam Boniecki: Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich. Cz. 1. T. 15. Warszawa : Warszawskie Towarzystwo Akcyjne S. Orgelbranda S[yn]ów), 1912, s. 163.
  3. ↑ Henryk Komański, Szczepan Siekierka, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie tarnopolskim 1939–1946, wyd. 2, Wrocław: Nortom, 2006, s. 298, ISBN 83-89684-61-6, ISBN 978-83-89684-61-5, OCLC 156875487.

Linki zewnętrzne