Popasna

Popasna
Попасна
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 ługański

Populacja (2024)

 

• liczba ludności

200

Nr kierunkowy

6474

Kod pocztowy

93300

Położenie na mapie obwodu ługańskiego
Mapa konturowa obwodu ługańskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Popasna”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po prawej znajduje się punkt z opisem „Popasna”
Ziemia48°38′00″N 38°22′48″E/48,633333 38,380000
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Popasna (ukr. Попасна, ros. Попасная) – miasto na Ukrainie w obwodzie ługańskim.

W mieście znajduje się węzeł kolejowy.

Historia

Miejscowość Popasna została założona jako stacja kolejowa w guberni jekaterynosławskiej. W 1917 r. zaczęła działać fabryka szkła(inne języki). Status miasta uzyskała w 1938 roku.

W 1974 r. liczyła 30,3 tys. mieszkańców. Gazetę zaczęto wydawać w 1979 roku. W 1989 liczyła 30 257 mieszkańców. W 2013 liczyła 21 917 mieszkańców.

Wojna rosyjsko-ukraińska

Rosjanie rozpoczęli ostrzał miasta wkrótce po zbrojnej agresji w lutym 2022 roku. W drugiej połowie kwietnia 2022 r. udało się im się zdobyć blisko połowę miasta, doszło do zaciętych walk ulicznych i ostrzału artyleryjskiego. Według szefa ługańskiej obwodowej administracji wojskowej Serhija Hajdaja „w Popasnej nie ma żadnych ocalałych domów”. Opiekę medyczną w mieście sprawowali wówczas wyłącznie medycy wojskowi. W związku z częściowym zajęciem miasta, mieszkańcy zmuszeni byli chować zmarłych na podwórkach budynków mieszkalnych. W niektórych rejonach ciała leżały na ulicach. Według władz miejskich w walkach zginęło co najmniej 100 mieszkańców.

Z zajętej części miasta Rosjanie siłą deportowali ludność na okupowane terytoria. Ewakuacja ludności cywilnej do nieokupowanej części Ukrainy była mocno utrudniona przez nieustanny ostrzał.

8 maja 2022 r. wojska ukraińskie wycofały się, a miasto znalazło się pod okupacją rosyjską.

Gospodarka

Gospodarka miasta koncentruje się głównie na transporcie kolejowym i przemyśle węglowym.

Przed wojną rosyjsko-ukraińską w mieście funkcjonowały: Popasniański Zakład Naprawy Samochodów, zajezdnia lokomotyw i samochodów, fabryka okuć, fabryka szkła, piekarnia i fabryka odzieży.

Przypisy

  1. ↑ Попасная: как выглядит оккупированный город в Луганской области в октябре 2024 года
  2. 1 2 Попасная // Большая Советская Энциклопедия. / редколл., гл. ред. Б. А. Введенский. 2-е изд. том 35. М., Государственное научное издательство «Большая Советская энциклопедия», 1955. стр.152.
  3. 1 2 3 4 5 Попасная // Большой энциклопедический словарь (в 2-х тт.). / редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. том 2. М., „Советская энциклопедия”, 1991. стр.181.
  4. 1 2 3 4 Попасная // Большая Советская Энциклопедия. / под ред. А. М. Прохорова. 3-е изд. том 20. М., «Советская энциклопедия», 1975. стр.355.
  5. ↑ № 2923. Знамя Октября // Летопись периодических и продолжающихся изданий СССР 1986 – 1990. Часть 2. Газеты. М., «Книжная палата», 1994. стр.382.
  6. ↑ Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу.
  7. ↑ Чисельність наявного населення України на 1 січня 2013 року. Державна служба статистики України, 2013. [dostęp 2023-09-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-21)]. (ukr.).
  8. ↑ website=Telegram|accessdate=2022-04-30 Сергій Гайдай. Луганська ОДА (ОВА) / Siergiej Gajdai. Ługańska Obwodowa Administracja Państwowa (Regionalna Administracja Wojskowa).
  9. ↑ У Попасній і Рубіжному жителі змушені ховати загиблих у дворах житлових будинків, – глава ОВА.
  10. ↑ Ситуація в Попасній: окупанти контролюють половину міста, загинуло сто осіб.
  11. ↑ Загарбники контролюють половину Попасної і депортують звідти людей до «лнр» – Гайдай.
  12. ↑ Українські воїни відійшли від Попасної на заздалегідь підготовлені позиції – Гайдай.
  13. ↑ Постанова Верховної Ради України №88/95-ВР від 3 березня 1995 р. «Про перелік об'єктів, які не підлягають приватизації у зв'язку з їх загальнодержавним значенням» / Uchwała Rady Najwyższej Ukrainy nr 88/95-ВР z dnia 3 marca 1995 r. „W wykazie obiektów niepodlegających prywatyzacji ze względu na ich znaczenie państwowe”.