Międzyplon
Międzyplon, dawniej poplon – roślina uprawiana między dwoma plonami głównymi na zielonkę, siano, kiszonkę, na przyoranie jako zielony nawóz lub pozostawienie w postaci mulczu po ich ścięciu, zwałowaniu bądź zniszczeniu przez mróz. Ich uprawa ma duże znaczenie w produkcji paszy, w zwiększaniu biologicznej aktywności i żyzności gleby oraz w działaniu strukturotwórczym roślin i wzbogacaniu gleby w azot (przez bobowate). W dobrze prowadzonym gospodarstwie rolnym międzyplony zajmują do 25-30 % powierzchni gruntów ornych.
W zależności od terminu siewu wyróżnia się trzy rodzaje międzyplonów:
- ozime – wysiewane jesienią po zbiorze plonu głównego, a zbierane wiosną następnego roku, np. żyto, rzepak ozimy; rośliną następczą jest plon wtóry; stanowią źródło wczesnej paszy zielonej,
- ścierniskowe – wysiewane w drugiej połowie lata po zbiorze wczesnego plonu głównego, a użytkowane jesienią tego samego roku na paszę (np. rzepa ścierniskowa) lub przyorane na zielony nawóz (np. facelia, gorczyca biała, peluszka); w uprawie konserwującej zostawia się je do wiosny i sieje w nie rośliny jare,
- wsiewki międzyplonowe – siane wiosną jednocześnie z plonem głównym lub w czasie jego wegetacji i pozostające po jego zbiorze do jesieni tego samego roku, np. seradela wsiana w żyto; powinny być to rośliny dobrze znoszące zacienienie w pierwszym okresie wzrostu po wschodach i szybko rosnące po odsłonięciu;
- plon wtóry — wysiewany po zbiorze międzyplonu ozimego i zbierany jesienią tego samego roku.
W warzywnictwie międzyplon to roślina o krótkim okresie wegetacji uprawiana po zbiorze plonu głównego, np. szpinak po pomidorach.
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 Mała encyklopedia rolnicza, Warszawa: Powszechne Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1964, s. 590-591.
- 1 2 3 4 Grażyna Hołubowicz-Kliza, Uprawa poplonów, Instrukcja Upowszechnieniowa / Instytut Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa, Puławy, Puławy: Wydawnictwo IUNG-PIB, 2006, s. 3, ISBN 978-83-89576-75-0 [dostęp 2024-03-10].
Bibliografia
- Frédéric Thomas, Matthieu Archambeaud. 2019. Międzyplony w praktyce. Tłum. M. Powałka, A.Seliga, T. Jakubiak. Oficyna Wydawnicza OIKOS, Warszawa, 368 stron. ISBN 978-83-64843-21-1
