| gmina | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Region | |||||
| Prowincja | |||||
| Kod ISTAT |
049014 | ||||
| Powierzchnia |
48,48 km² | ||||
| Populacja (2018) • liczba ludności |
| ||||
| • gęstość |
247,50 os./km² | ||||
| Numer kierunkowy |
0565 | ||||
| Kod pocztowy |
57037 | ||||
Położenie na mapie Toskanii | |||||
Położenie na mapie Włoch | |||||
| Strona internetowa | |||||
Portoferraio – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Toskania, w prowincji Livorno. Jest największym miastem na Elbie. Miejsce zesłania Napoleona w latach 1814–1815.
Miasto wznosi się amfiteatralnie nad portem. Od północy ogranicza je wysoki, skalisty brzeg, od zachodu fort Falcone i cytadela Medicee, a od wschodu fort Stella. Angielski admirał Nelson wyraził się o mieście: Ze względu na położenie najdoskonalszy port na świecie.

Miasto założył książę Toskanii Kosma I Medyceusz w 1548. Pozostawało częścią Wielkiego Księstwa Toskanii, będącego od 1737 w strefie wpływów Austrii. W czasie wojen napoleońskich obiekt zmagań Austrii, Wielkiej Brytanii i Francji. W 1803 Stefan Oskierko organizował tu polskie oddziały piechoty. Po porażce francuskiej przebywał tu w latach 1814-1815 na zesłaniu Napoleon Bonaparte. W 1815 Portoferraio powróciło we władanie Toskanii, wraz z którą w 1861 zostało częścią zjednoczonych Włoch.
Większość mieszkańców miasta stanowią Włosi. Według danych na 31 grudnia 2016 w Portoferraio zamieszkiwało 918 obcokrajowców, stanowiąc 7,66% populacji miasta. Najliczniejsze grupy stanowili imigranci: z Rumunii – 1,09% mieszkańców miasta, z Maroka – 0,83%, z Ukrainy – 0,77%, oraz z Mołdawii – 0,74%. Z Polski pochodziło jedynie 6 osób.
Fortyfikacje:
Kościoły:
Miejsca pobytu Napoleona:
Latarnie morskie: