| Eresus | |||
| Walckenaer, 1805 | |||
 Samiec poskocza krasnego | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
poskocz | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Aranea cinnaberina Olivier, 1789 | |||
| Synonimy | |||
| |||
Poskocz (Eresus) – rodzaj pająków z rodziny poskoczowatych. Obejmuje 21 opisanych gatunków. Zamieszkują krainę palearktyczną.
Pająki pokrojem przywodzące na myśl skakunowate. Karapaks ma część głowową dłuższą niż szerszą, u samców nienachodzącą ku tyłowi na część tułowiową, a u samic tylko umiarkowanie wyniesioną. Boki kapturka nadustkowego schodzą się pod wyraźnie ostrym kątem.
Samce większości gatunków są jaskrawo ubarwione i od innych przedstawicieli poskoczowatych odróżniają się wierzchem opistosomy (odwłoka) czerwonym z dwoma lub trzema parami czarnych kropek. Samce mające opistosomę całą czarną odróżnić można od innych poskoczowatych po wyraźnym wcięciu konduktora w bulbusie nogogłaszczków. Od rodzaju Loureedia samce poskoczy różnią się ponadto brakiem rozdwojonego wyrostka na konduktorze, a od rodzajów Gandanameno i Dresserus embolusem okrążającym dystalną, a nie brzuszną część nogogłaszczka.
Samice są zwykle monotonnie ubarwione. Samice poskocza tytana odróżnić można od Gandanameno i Dresserus po bardziej z tyłu umieszczonych oczach pary tylno-bocznej, a od innych rodzajów poskoczowatych po otworach kopulacyjnych rozdzielonych szerokim rejonem owłosionego oskórka. Samice pozostałych poskoczy odróżnić można od Paradonea variegata po ciemniejszym ubarwieniu i mniejszej różnicy rozmiarów oczu par przednio- i tylno-środkowej, a od pozostałych poskoczowatych po dużych, bulwiasto rozdętych główkach spermatek.
Pająki te zamieszkują stanowiska ciepłe, suche i zwykle otwarte; rzadko podawane są z prześwietlonych lasów, zagajników czy zarośli i przypuszcza się, że w takich miejscach znajdowane są populacje zanikające w wyniku zarastania siedliska. Wiele gatunków wykopuje pionowe norki wyściełane przędzą, z otworem osłoniętym płachtowatą pajęczyną zamaskowaną cząstkami podłoża i z promieniście rozchodzącymi się nićmi sygnałowymi, podczas gdy inne umieszczają rurkowate oprzędy bezpośrednio pod kamieniami lub na nich.
Przedstawiciele rodzaju ograniczeni są do krainy palearktycznej. Występują w Makaronezji, kontynentalnej Afryce Północnej, Europie i umiarkowanej strefie Azji, na wschód docierając do dalekowschodniej Rosji i Półwyspu Koreańskiego. Z Polski stwierdzono tylko poskocza krasnego, którego objęty tam jest częściową ochroną gatunkową, ale prawdopodobne jest występowanie w tym kraju również poskocza obrączkowanego.
Rodzaj ten wprowadzony został w 1805 roku przez Charlesa A. Walckenaera. Według wyników molekularnej analizy filogenetycznej Jeremiego A. Millera i innych z 2012 roku zajmuje on pozycję siostrzaną względem rodzaju Adonea, tworząc z nim klad siostrzany dla kladu obejmującego rodzaje Loureedia i Dorceus.
Omawiany rodzaj obejmuje 21 opisanych gatunków:
Według części taksonomów odrębnymi gatunkami przypuszczalnie są także Eresus tricolor i Eresus ignicomis, które traktuje się współcześnie jako podgatunki poskocza krasnego.
