Model statku „Profesor Siedlecki” | |
| Bandera | |
|---|---|
| Numer IMO |
7043518 |
| Znak wywoławczy |
SQAC |
| Port macierzysty | |
| Armator | |
| Dane podstawowe | |
| Typ |
do badań dla rybołówstwa |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Data budowy |
1970 |
| Data wodowania |
31 października 1970 |
| Data oddania do eksploatacji |
1 sierpnia 1972 |
| Data wycofania ze służby |
1 stycznia 1991 |
| Dane techniczne | |
| Nośność (DWT) |
1106 |
| Liczebność załogi |
53 |
| Liczba pasażerów |
33 (personel naukowy) |
| Długość całkowita (L) |
89,34 m |
| Szerokość (B) |
15,0 m |
| Zanurzenie (D) |
5,3 m |
| Pojemność |
2798 / 997 brutto/netto RT |
| Napęd mechaniczny | |
| Silnik |
Napęd diesel-elektryczny. 3 silniki Diesla Fiat A 238V SS po 1230 KM, 2 silniki elektryczne po 1560 kW. |
| Prędkość maks. |
14 w. |
RV Profesor Siedlecki – polski statek do badań oceanologicznych, ichtiologicznych i hydrobiologicznych dla rybołówstwa, zbudowany dla Morskiego Instytutu Rybackiego w Gdyni przez Gdańską Stocznię im. Lenina w latach 1970-1972.
Statek został zaprojektowany w Polsce przez zespół pod kierunkiem inż. Włodzimierza Piza. Projekt otrzymał numer stoczniowy B424. Stępkę pod budowę statku położono 4 kwietnia 1970 roku, a wodowano go 31 października tego roku. Statek imię otrzymał na cześć profesora Michała Siedleckiego (1873-1940). Przekazano go do eksploatacji 1 sierpnia 1972 roku, a podniesiono banderę 12 sierpnia tego roku. Był największym polskim statkiem badawczym i wówczas jednym z najnowocześniejszych na świecie. Jednostka była wyposażona we wciągarkę do sieci, ładownię chłodzoną i ładownię na mączkę rybną. Część aparatury naukowej została sfinansowana z dotacji FAO w wysokości 700 tys. dolarów w zamian za udostępnianie wyników badań.
Odbył 33 rejsy, badając między innymi łowiska na południowym Atlantyku i Pacyfiku oraz wodach arktycznych. Uczestniczył w drugiej i czwartej Polskiej Ekspedycji Antarktycznej (w latach 1976–1977 i 1978–1979). Brał udział w badaniach nad wykorzystaniem kryla do celów spożywczych.
Wycofany z eksploatacji 1 stycznia 1991 roku z uwagi na zły stan techniczny. 24 lutego 1992 roku opuścił banderę i został sprzedany na złom firmie z Hamburga. Złomowanie rozpoczęto w Alangu w Indiach 2 maja 1992 roku.