| ||
| Data urodzenia |
1600 | |
|---|---|---|
| Data śmierci |
22 lutego 1664 | |
| Greckokatolicki biskup przemyski | ||
| Okres sprawowania |
1652–1664 | |
| Wyznanie | ||
| Kościół | ||
| Nominacja biskupia |
21 września 1652 | |
| Sakra biskupia |
1652 | |
| Data konsekracji |
1653 |
|---|---|
| Konsekrator |
Prokop Chmielewski herbu Radwan (ur. ok. 1600, zm. 22 lutego 1664) – polski duchowny greckokatolicki, bazylianin (OSBM), archimandryta klasztoru bazylianów Św. Spasa w Dubnie w 1639 roku, biskup tytularny samborski i biskup łucki koadiutor (1651–1652), administrator ostrogski (1646–1664) (rządził tu lat osiemnaście), biskup ordynariusz w eparchii przemyskiej (1652–1664), archimandryta dermański w 1659 roku.
Po śmierci unickiego biskupa z Przemyśla Aleksandra Krupeckiego (zm. 1652), Jan Kazimierz nadał przywilej Prokopowi Chmielowskiemu objęcia diecezji przemyskiej. Wydarzenie to miało miejsce 21 września 1652 roku. Prowadził walkę z prawosławnym biskupem przemyskim Antonim Winnickim.
W 1655 nie przyjął tytułu metropolity kijowskiego.
Oderwał Ostróg od Łucka, rozdarł władyctwo na dwie połowy i zwał się ciągle administratorem ostrogskim.
