Puchacz indyjski, puchacz bengalski, puchacz skalny (Bubo bengalensis) – gatunek dużego ptaka z rodziny puszczykowatych (Strigidae). Występuje w Azji Południowej. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Długość ciała: 50–56 cm. Masa ciała jednego zważonego samca: 1100 g. Samice są większe od samców.
Upierzenie
Bardzo przypomina puchacza. Upierzenie brązowe z licznymi ciemnymi plamami i kreskami. Skrzydła są ciemniejsze niż reszta ciała. Pomimo niewielkich rozmiarów dzioba, sowa ta może otworzyć go bardzo szeroko.
Pożywienie
Żywi się szczurami, myszami i innymi małymi ssakami, ptakami, rzadko gadami, żabami, krabami czy dużymi owadami.
Tryb życia
Poluje głównie nocą. Najczęściej żyje w parach. Długość życia puchacza indyjskiego to ok. 12 lat.
Pora lęgowa u puchacza indyjskiego trwa od października do kwietnia.
Jaja
Od dwóch do czterech kremowobiałych, okrągławych i owalnych jaj z gładką strukturą. Ich inkubacją zajmuje się samica przez około 35 dni.
Status
IUCN uznaje puchacza indyjskiego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 (stan w 2021). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako zazwyczaj rzadki. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy ze względu na utratę siedlisk leśnych.