Putywl
 | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Rejon | |||||
| Populacja (2001) |
| ||||
| • liczba ludności |
17 274 | ||||
| Nr kierunkowy |
5442 | ||||
| Kod pocztowy |
41500 | ||||
| Tablice rejestracyjne |
BM | ||||
Położenie na mapie obwodu sumskiego  | |||||
Położenie na mapie Ukrainy  | |||||
 51°19′N 33°52′E/51,316667 33,866667 | |||||
Putywl (ukr. Путивль) – miasto w północno-wschodniej części Ukrainy, nad rzeką Sejm, przy granicy z Rosją. 15 tys. mieszkańców w 1970 roku. Obecnie około 20 tys. (2004). W mieście rozwinął się przemysł spożywczy.
Historia
Jedno z miast Siewierszczyzny po raz pierwszy wspomniane w 1146 jako ważna twierdza w rywalizacji między księstwami Rusi Kijowskiej czernihowskim i nowogrodzko-siewierskim. Pieśń Jarosławny o murach Putywla jest wzruszającym punktem kulminacyjnym średniowiecznego Słowa o wyprawie Igora oraz opery Aleksandra Borodina Kniaź Igor.
Po bitwie nad Wiedroszą w 1500 Putywl przeszedł pod władzę Wielkiego Księstwa Moskiewskiego. W czasie wielkiej smuty miasto stało się centrum powstania Iwana Bołotnikowa (1606–1607) i na krótko bazą wojsk Dymitra Samozwańca I. Opanowane przez Polaków w 1613, zostało zwrócone Moskwie po rozejmie w Dywilinie (1619). Dwukrotnie oblegane przez Jeremiego Wiśniowieckiego w czasie wojny smoleńskiej (1632–1634) bez powodzenia ze względu na dezercję Kozaków rejestrowych.
Do rewolucji październikowej w ramach Imperium Rosyjskiego Putywl był częścią guberni kurskiej.
Po sowieckiej agresji na Polskę pod Putywlem (w odległości 40 km od miasta) mieścił się założony i nadzorowany przez NKWD obóz dla jeńców polskich, a potem dla jeńców z krajów nadbałtyckich.
Po niemieckim ataku na ZSRR partyzanci sowieccy pod dowództwem Sydora Kowpaka rozpoczęli wojnę partyzancką przeciw agresorom w lasach całej północnej Ukrainy[potrzebny przypis].
Zabytki
- Monastyr Mołczański – jest głównym zabytkiem architektonicznym Putywla w większości datowany na XVII wiek. Fundamenty trzykopułowej katedry poświęconej Narodzeniu Matki Boskiej pochodzą z lat dziewięćdziesiątych XVI wieku. Główna część kościoła jest jedną z najwcześniejszych budowli barokowych w regionie. Została w całości opisana przez Pawła z Aleppo w 1654. Katedra wykazuje silne wpływy architektury moskiewskiej, szczególnie w detalach i rzeźbionych dekoracjach.
- kościół pw. św. Mikołaja – wybudowany w latach 1735–1737, w stylu kozackiego baroku i Katedrę Zbawiciela wyjątkową hybrydę ukraińskiej i rosyjskiej architektury sakralnej, której budowę rozpoczęto w 1617 i w kształtach kopuł wykorzystano charakterystyczne cechy moskiewskie.
- zamek – blisko kościoła pw. św. Mikołaja widoczne są pozostałości XVII-wiecznych fortyfikacji z bramami i kilkoma wieżami, z których jedną zbudowano jako wieżę dzwonniczą w 1700.
Osoby związane z Putywlem
- Oksana Płotnikowa – ukraińska wiceminister
- Iwan Tałdykin – pilot Ludowego Wojska Polskiego
Przypisy
- ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu sumskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 roku. (ukr.).
- ↑ Putywl, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2025-03-06].
Linki zewnętrzne
- Putywl, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 323.
