Pyriatyn

Pyriatyn
Пирятин
Herb	Flaga
Państwo	Ukraina
Obwód	połtawski
Rejon	łubieński
Hromada	Pyriatyn(inne języki)
Powierzchnia	72,28 km²
Populacja (2022)
• liczba ludności	14 988
Nr kierunkowy	5358
Kod pocztowy	37000
	Położenie na mapie obwodu połtawskiego Pyriatyn
	Położenie na mapie Ukrainy Pyriatyn
	50°14′10″N 32°30′04″E/50,236111 32,501111
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa

Pyriatyn (ukr. Пирятин) – miasto na Ukrainie w obwodzie połtawskim, w rejonie łubieńskim, siedziba hromady(inne języki).

Do 2020 roku siedziba władz rejonu pyriatyńskiego. Ośrodek przemysłu spożywczego.

Historia

Pyriatyn otrzymał w 1592 r. z rąk króla Polski Zygmunta III Wazy magdeburskie prawa miejskie oraz herb. Leżał w granicach województwa kijowskiego prowincji małopolskiej. Utracony przez Polskę na rzecz Rosji w 1667, co w 1686 potwierdził pokój Grzymułtowskiego.

W latach 1922–1991 stanowił część ZSRR.

Podczas okupacji hitlerowskiej, we wrześniu 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 1600 osób. 18 maja 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowali w lesie Pirogovskaia Levada. Sprawcami zbrodni było „Sonderkommando Plath” dowodzone przez SS-Hauptsturmführer Platha oraz ukraińska policja.

Demografia

Galeria

Zabytkowy dom
Dworzec kolejowy
Wieża ciśnień

Przypisy

↑ Czyselnist` najawnoho nasełennia Ukrajiny na 1 sicznia 2022 (Чисельність наявного населення України на 1 січня 2022) [online] [zarchiwizowane z adresu 2025-10-01] (ukr.).
↑ Pyriatynśka terytorialna hromada – Decentralizacija (Пирятинська територіальна громада – Децентралізація) [online], decentralization.gov.ua [dostęp 2026-09-25] (ukr.).
↑ м. Пирятин - Довідник КАТОТТГ [online], directory.org.ua [dostęp 2026-09-25] .
↑ Geoffrey P.G.P. Megargee Geoffrey P.G.P. (red.), Encyclopedia of camps and ghettos, 1933-1945, t. II, part B, s. 1600 .

Linki zewnętrzne

Piratyn, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 221 .

[populacja-1] Czyselnist` najawnoho nasełennia Ukrajiny na 1 sicznia 2022 (Чисельність наявного населення України на 1 січня 2022) [online] [zarchiwizowane z adresu 2025-10-01] (ukr.).

[2] Pyriatynśka terytorialna hromada – Decentralizacija (Пирятинська територіальна громада – Децентралізація) [online], decentralization.gov.ua [dostęp 2026-09-25] (ukr.).

[3] м. Пирятин - Довідник КАТОТТГ [online], directory.org.ua [dostęp 2026-09-25] .

[4] Geoffrey P.G.P. Megargee Geoffrey P.G.P. (red.), Encyclopedia of camps and ghettos, 1933-1945, t. II, part B, s. 1600 .

rejon krzemieńczucki	Horiszni Pławni(inne języki) Hłobyne(inne języki) Hradyźk(inne języki) Kamjani Potoky(inne języki) Kozelszczyna(inne języki) Krzemieńczuk(inne języki) Nowa Hałeszczyna(inne języki) Obołoń(inne języki) Omelnyk(inne języki) Piszczane(inne języki) Pryszyb(inne języki) Semeniwka(inne języki)
rejon łubieński	Choroł(inne języki) Czornuchy(inne języki) Hrebinka(inne języki) Łubnie(inne języki) Nowoorżyćke Orżycia(inne języki) Pyriatyn(inne języki)
rejon mirhorodzki	Biłocerkiwka(inne języki) Hadziacz(inne języki) Hohołewe(inne języki) Komysznia(inne języki) Krasna Łuka(inne języki) Liuteńka(inne języki) Łochwica(inne języki) Mirhorod(inne języki) Petriwka-Romenśka(inne języki) Romodan(inne języki) Sencza(inne języki) Serhijiwka(inne języki) Szyszaky(inne języki) Wełyka Bahaczka(inne języki) Wełyki Budyszcza(inne języki) Wielkie Soroczyńce(inne języki) Zawodśke(inne języki)
rejon połtawski	Biłyky(inne języki) Czutowe(inne języki) Drabyniwka(inne języki) Dykańka(inne języki) Karliwka(inne języki) Kobelaky(inne języki) Kołomaćke(inne języki) Kotelwa(inne języki) Łanna(inne języki) Maczuchy(inne języki) Martyniwka(inne języki) Masziwka(inne języki) Mychajliwka(inne języki) Nechworoszcza(inne języki) Nowi Sanżary(inne języki) Nowosełiwka(inne języki) Opisznia(inne języki) Połtawa(inne języki) Reszetyliwka(inne języki) Tereszky(inne języki) Skorochodowe(inne języki) Szczerbani(inne języki) Wełyka Rubliwka(inne języki) Zinków(inne języki)