| Wykonawca albumu studyjnego | ||||
| Queen | ||||
| Wydany | ||||
|---|---|---|---|---|
| Nagrywany |
sierpień 1973 | |||
| Gatunek | ||||
| Długość |
40:36 (LP) | |||
| Wydawnictwo |
EMI (Europa), Elektra (USA); | |||
| Producent |
Roy Thomas Baker, Robin Geoffrey Cable, Queen | |||
| Oceny | ||||
| ||||
| Album po albumie | ||||
| ||||
| Single z albumu Queen II | ||||
| ||||
Queen II – drugi album studyjny brytyjskiego zespołu rockowego Queen.
Sesja nagraniowa albumu odbyła się w 1973, a został on wydany w 1974. Zamiast typowego nazwania stron płyty A oraz B, zostały one określone jako „Strona biała” (ang. Side White) i „Strona czarna” (ang. Side Black). Odpowiadały im zdjęcia muzyków zespołu umieszczone na okładce (ubranych całkowicie na czarno, lub na biało). Album spotkał się z bardzo zróżnicowanym odbiorem przez krytykę. Zawiera pierwszy utwór Queen, który dostał się do pierwszej dziesiątki brytyjskich list przebojów („Seven Seas of Rhye”). W wywiadzie, który ukazał się w 1989 na łamach amerykańskiego czasopisma Rolling Stone, wokalista kalifornijskiego zespołu Guns N’ Roses – Axl Rose – stwierdził, że jego ulubionym albumem w dyskografii Brytyjczyków jest Queen II.
| 1. | "Procession" (May) | 1:12 |
| 2. | "Father to Son" (May) | 6:14 |
| 3. | "White Queen (As It Began)" (May) | 4:33 |
| 4. | "Some Day One Day" (May) | 4:21 |
| 5. | "The Loser in the End" (Taylor) | 4:01 |
|
|
20:21 | |
| 1. | "Ogre Battle" (Mercury) | 4:08 |
| 2. | "The Fairy Feller's Master-Stroke" (Mercury) | 2:41 |
| 3. | "Nevermore" (Mercury) | 1:17 |
| 4. | "The March of the Black Queen" (Mercury) | 6:33 |
| 5. | "Funny How Love Is" (Mercury) | 2:48 |
| 6. | "Seven Seas of Rhye" (Mercury) | 2:48 |
|
|
20:15 | |
Dodatkowe utwory umieszczone na wydaniu Hollywood Records z 1991:
| Kraj | Certyfikat | Sprzedaż |
|---|---|---|
| Kanada (MC) | platynowa płyta | 100 000+ |
| Polska (ZPAV) | platynowa płyta | 20 000+ |
| Wielka Brytania (BPI) | złota płyta | 100 000+ |