Question tags

Question tag (końcówka pytająca), występuje także nazwa tag question (pytanie dorzucone) – pytanie zadane na końcu zdania twierdzącego mające na celu uzyskanie od rozmówcy odpowiedzi, czy zgadza się z jego treścią. Najbliższym polskim odpowiednikiem jest pytanie nieprawdaż?, prawda?, dobrze?, nie?, tak?, no nie?, czyż nie tak? zadawane na końcu zdania. W języku angielskim pytanie dorzucone tworzy się przy użyciu operatorów, którymi są czasowniki posiłkowe i modalne, co tworzy obfitość form. Każda z końcówek pytających jest w pełnej kongruencji co do osoby, liczby i czasu ze zdaniem głównym. Taka mnogość końcówek pytających jest charakterystyczna dla języka angielskiego. Ważnym elementem angielskich pytań dorzuconych jest intonacja, która dodatkowo pomaga odbiorcy zorientować się w nastawieniu mówiącego do zawartości zdania: czy wie i tylko prosi o potwierdzenie, czyli stosuje chwyt retoryczny, czy też question tag pełni rolę rzeczywistego pytania.

Zasada tworzenia

Tworzenie question tag

Aby utworzyć question tag, należy znaleźć podmiot zdania, zamienić go na zaimek, jeśli jest inną częścią mowy (możliwe jest także there). Następnie trzeba zlokalizować operator, potem zaś zaprzeczyć operator tak, aby otrzymać formę krótką, i zamienić szyk z zaimkiem. Operatorem mogą być: do, be, have w różnych formach (w zależności od czasu gramatycznego zdania) oraz czasowniki modalne.

Przypadki szczególne

Przegląd pytań dla wszystkich czasów

Tabela zawiera wszystkie możliwe question tags dla zdań twierdzących w czasach gramatycznych (bez czasowników modalnych).

Czas gramatyczny Twierdzące question tags Przeczące question tags
Czasy teraźniejsze
Present Simple do I? do you? does he? does she? does it? do we? do they? don’t I? don’t you? doesn’t he? doesn’t she? doesn’t it? don’t we? don’t they?
Present Progressive am I? are you? is he? is she? is it? is there? wre we? are they? aren’t I? aren’t you? isn’t he? isn’t she? isn’t it? aren’t we” aren’t they?
Present Perfect (Progressive) have I? have you? has he? has she? has it? have we? have they? haven’t I? haven’t you? hasn’t he? hasn’t she? hasn’t it? haven’t we? haven’t they?
Czasy przeszłe
Past Simple did I? did you? did he? did she? did it? did we? did they? didn’t I? didn’t you? didn’t he? didn’t she? didn’t it? didn’t we? didn’t they?
Past Progressive was I? were you? was he? was she? was it? were we? were they? wasn’t I? weren’t you? wasn’t he? wasn’t she? wasn’t it? weren’t we? weren’t they?
Past Perfect (Progressive) had I? had you? had he? had she? had it? had we? had they? hadn’t I? hadn’t you? hadn’t he? hadn’t she? hadn’t it? hadn’t we? hadn’t they?
Czasy przyszłe
Wszystkie czasy will I/shall I? will you? will he? will she? will it? shall we/will we? will they? shan’t I/won’t I? won’t you? won’t he? won’t she? won’t it? shan’t we?/won’t we? won’t they?

Question tags bez negacji

Tworzenie question tag bez negacji

Możliwe są również twierdzące question tags po zdaniach twierdzących. Często używa się ich w odpowiedzi na to, co było powiedziane, mówiący powtarza to, co usłyszał lub się dowiedział, a question tag ma wyrazić zainteresowanie, zdziwienie, troskę lub inną reakcję: So you are getting married, are you? → Więc mówisz, że się żenisz?

Question tags bez inwersji stosuje się również do zadawania pytań; w tej sytuacji w zdaniu głównym zgaduje sytuację, a w końcówce pyta, czy ma rację: Your mother’s at home, is she? → Twoja matka jest w domu, prawda?

Struktura przeczenie-przeczenie uważana jest za agresywną: You don’t like my cooking, don’t you? → Nie lubisz mojej kuchni, nie?

Odpowiedź na question tag

Odpowiedź na pytanie zawarte w question tag odnosi się do zdania w trybie oznajmującym, a nie do pytania. Zdanie twierdzące (z pytającym tagiem) potwierdza się odpowiedzią pozytywną: It became stranger, didn’t it? – Yes, it did → Zrobiło się dziwniej, nie? – Tak. You didn’t know that, did you? – No → Nie wiedziałeś tego, prawda? – Nie.

Elipsa

W zdaniach z question tags dość często omija się zaimek w zdaniu twierdzącym: Nice weather, isn’t it? → Ładna pogoda, prawda?

W zdaniach zaczynających się od I (don’t) think, przy tworzeniu question tags zwrot ten się pomija: I think he’s Norwegian, isn’t he? → Tak myślę, że jest Norwegiem.

Intonacja

Question tag jest zaproszeniem do odpowiedzi na zdanie oznajmujące. Przeczące question tags oczekują na odpowiedź Yes, a twierdzące – na odpowiedź No.

Question tag może być artykułowany na dwa sposoby: z intonacją wznoszącą i opadającą. Jeśli intonacja się podnosi, znaczy to: „Nie jestem pewny, potwierdź lub zaprzecz”: He’s quite a friendly dog, isn’t he?↗ W tym zdaniu mówiący spotyka kolegę z psem, którego nie zna, i chce się zorientować, czy grozi mu niebezpieczeństwo.

Jeśli intonacja opada, mówiący daje do zrozumienia, że wie, iż zdanie jest prawdziwe, i oczekuje, że mówiący się z nim zgodzi:He’s quite a friendly dog, isn’t he?↘ W tym zdaniu mówiący psa zna albo wygłasza tę kwestię wprost do psa. W pytaniach o pogodę intonacja jest zawsze opadająca, gdyż tak mówiący, jak i jego rozmówca wiedzą, jaka jest pogoda: It’s a lovely day↘, isn’t it?↘ Yes, it’s absolutely wonderful.

Niezaprzeczone question tags wyrażają zainteresowanie i ich intonacja jest zawsze wznosząca: – Jenny wouldn’t do a thing like that. – Oh, so you know↘ her, do you?↗

Jeśli zdanie główne jest w trybie rozkazującym, intonacja question tag jest opadająca. Be careful↘, won’t you?↘

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Geoffrey Leech: An A – Z of English Grammar and Usage. Harlow: Longman, 2001, s. 503–505. ISBN 0-582-40574-2.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Michael Swan: Practical English Usage. Oxford: Oxford University Press, 2015, s. 81. ISBN 978-0-19-442098-3.
  3. ↑ Question tags. [w:] British Council [on-line]. [dostęp 2017-05-23].
  4. ↑ Innit. [w:] Cambridge Dictionary [on-line]. [dostęp 2017-05-22].
  5. ↑ Innit. [w:] The Oxford Dictionary [on-line]. [dostęp 2017-05-22].
  6. ↑ Question Tags [online], www.aprendeinglesenleganes.com [dostęp 2024-11-09].
  7. ↑ John (editor) Sinclair: Collins Cobuild English Grammar. Glasgow: Harper Collins, 2011, s. 247–248. ISBN 978-0-00-739364-0.