W wieku siedemnastu lat wydała EP na platformie SoundCloud i podpisała kontrakt z wytwórnią Polydor Records. Przez kolejne lata realizowała mniejsze projekty oraz pisała piosenki dla innych artystów, m.in. dla Beyoncé i Charli XCX. Występowała gościnnie na licznych utworach, w tym na międzynarodowych przebojach „You Don’t Know Me” (2016), „Secrets” (2020) i „Bed” (2021). W 2023 roku wydała debiutancki album studyjny „My 21st Century Blues”, zawierający singiel „Escapism”, który stał się komercyjnym sukcesem. Kolejnymi przebojami Raye stały się utwory „Prada” (2023) oraz „Where Is My Husband!” (2025); drugi z nich znalazł się na jej drugim albumie studyjnym This Music May Contain Hope (2026).
Jest laureatką siedmiu nagród Brit (spośród piętnastu nominacji) oraz zdobywczynią specjalnej nagrody Grammy (otrzymała również cztery nominacje). Teksty Raye skupiają się na jej własnych zmaganiach i współczesnych problemach społecznych. Jej muzyka, łącząca wiele gatunków, czerpie przede wszystkim z jazzu, zawierając jednocześnie elementy R&B, popu, soulu i muzyki dance.
Życiorys
Wczesne życie oraz inspiracje artystyczne
Rachel Agatha Keen urodziła się 24 października 1997 w Londynie. Jej matka jest pochodzenia ghańsko-szwajcarskiego, natomiast ojciec angielskiego. Jest najstarszą z czwórki rodzeństwa; ma trzy młodsze siostry Lauren, Abby i Katelyn; dwie pierwsze są również artystkami. Muzyka towarzyszyła Rachel od małego, jej matka śpiewała w chórze, natomiast ojciec był kierownikiem muzycznym. Wychowywała się w dzielnicy Croydon.
W listopadzie 2014 Raye opublikowała na platformie SoundCloud minialbum Welcome to the Winter, zawierający siedem autorskich utworów. W tym samym roku podpisała kontrakt z wytwórnią Polydor Records, po tym, jak wokalista grupy Years & YearsOlly Aleksander natknął się na jej utwór „Hotbox” i wysłał go do wydawnictwa muzycznego. W 2015 była supportem zespołu podczas koncertu w Londynie. W sierpniu 2016 wydała drugą epkę pt. Second, natomiast w październiku pojawiła się gościnnie w utworze „By Your Side” autorstwa Jonasa Blue, który był jej debiutem na liście UK Singles Chart. W tym samym roku zaśpiewała w piosence „You Don’t Know Me” Jax Jonesa, która dotarła do trzeciego miejsca list przebojów w Wielkiej Brytanii oraz przyniosła jej nominacje do Brit Awards.
Współtworzyła utwory dla Charlie XCX, Johna Legenda oraz Little Mix. W maju 2018 wydała trzeci minialbum pt. Side Tape, w sierpniu wyruszyła w pierwsza solową trasę koncertową Raye Live 2018 Tour. Raye współtworzyła utwór Beyoncé „Bigger” na potrzeby albumu The Lion King: The Gift, BBC uznało to za jej „największy jak dotąd sukces w dziedzinie pisania piosenek”. 20 listopada 2020 wydała epkę pt. Euphoric Sad Songs. W 2021 wyruszyła w trasę koncertową Euphoric Sad Show Tour. W tym samym roku pojawiła się gościnnie w utworze „Secrets” Regarda, który odniósł sukces komercyjny i przyniósł jej drugą nominację do Brit Awards. Zakończyła również współpracę z wytwórnią Polydor Records.
2022–2024: My 21st Century Blues
Raye w czasie Boardmasters Festival (2023)
W lipcu 2022 Raye wydala singiel „Hard Out Here”, następnie w sierpniu opublikowała utwór „Black Mascara”, a w październiku „The Thrill Is Gone” oraz późniejszy międzynarodowy hit „Escapism”. Jej pierwszy album studyjny My 21st Century Blues, składający się z 15 utworów jej autorstwa, miał swoją premierę 3 lutego 2023. Krążęk zajął drugie miejsce na UK Albums Chart oraz stał się debiutem Raye na liście Billboard 200, zajmując 58. miejsce na liście. Utwór „Escapism” stał się światowym trendem na TikToku, co przyczyniło się do wzrostu jego popularności.
Album zdobył uznanie krytyków, którzy określili go jako mieszankę gatunkową muzyki blues, house, R&B, jazz oraz pop. The Daily Telegraph uznał krążek za najlepszy wydany w 2023 roku, natomiast Business Insider umieścił My 21st Century Blues na czwartym miejscu swojej listy najlepszych albumów roku. Raye otrzymała osiem nominacji do Brit Awards, wygrywając sześć statuetek w tym za album roku, artystkę roku oraz piosenkę roku. Została zawarta na liście Forbes 30 Under 30.
W 2023 Raye wystąpiła na Glastonbury Festival oraz była supportem w czasie koncertów SZA-y i Lewisa Capaldi. W tym samym roku wydany został utwór „Prada”, na którym gościnnie się pojawiła. W październiku opublikowano jej pierwszy album koncertowy My 21st Century Symphony (Live at the Royal Albert Hall). Była jednym z autorów utworu „Riiverdance”, zawartego na albumie Beyoncé Cowboy Carter. W sierpniu 2024 wystąpiła na finałowym koncercie w Wembley Stadium w czasie trasy Taylor SwiftThe Eras Tour. 13 września wydała niezapowiedzianie album koncertowy Live at Montreux Jazz Festival.
Od 2025: This Music May Contain Hope
Raye w czasie koncertu w Niemczech (2025)
Raye otrzymała trzy nominacje do nagrody Grammy (między innymi w kategorii najlepszego nowego artysty oraz autora piosenek roku), a w czasie 67. gali wręczenia nagród Grammy 2 lutego 2025 wykonała utwór „Oscar Winning Tears”. 6 lutego Lisa wydała utwór „Born Again”, na którym gościnna wystąpiła Raye i Doja Cat. Raye wykonała cover piosenki Adele „Skyfall”, w czasie hołd dla serii James Bond podczas 97. ceremonii wręczenia Oscarów. Podczas festiwalu Glastonbury wykonała premierowo utwór „Where Is My Husband!”, który został wydany jako singiel 19 września 2025 i osiągnął sukces komercyjny, zajmując pierwsze miejsce na liście UK Singles Chart oraz trzynaste Billboard Hot 100.
15 stycznia 2026 została wyróżniona specjalną nagrodą Grammy w kategorii Harry Belafonte Best Song For Social Change Award, za utwór„Ice Cream Man”. 22 stycznia tego samego roku rozpoczęła trasę koncertową This Tour May Contain New Music, pierwsze show odbyło się na Atlas Arena w Łodzi. W tym dniu ogłosiła wydanie drugiego albumu studyjnego This Music May Contain Hope, którego premiera odbyła się 27 marca 2026.
↑Clash Magazine MusicC.M.M.NewsClash Magazine MusicC.M.M., Reviews &R.&InterviewsReviews &R.&, ClashMusic, You Don’t Know Me: Raye Is Re-Defining The Pop Game [online], Clash Magazine Music News, Reviews & Interviews, 31 maja 2017 [dostęp 2026-01-24](ang.).
↑NickN.ReillyNickN., WillW.RichardsWillW., Nick Reilly & WillN.R.& W.RichardsNick Reilly & WillN.R.& W., BRIT Awards 2025: See the full list of winners [online], Rolling Stone UK, 1 marca 2025 [dostęp 2026-01-24](ang.).
_(53120361744).jpg)
