Motor Lublin (piłka nożna)

piłka nożna
Motor Lublin
Herb
Herb
Motor Lublin Spółka Akcyjna
Państwo

 Polska

Województwo

 lubelskie

Siedziba

Lublin

Adres

ul. Stadionowa 1
20-405 Lublin

Data założenia

1950

Forma prawna

spółka akcyjna

Numer KRS

0000359854

Akcjonariusz

41,5%: Zbigniew Jakubas
44,20%: Jakubas Investment
14,10%: Miasto Lublin

Prezes

Zbigniew Jakubas

Przewodniczący
rady nadzorczej

Izabela Bobrzyk

Dyrektor sportowy

wakat

Kod

MOT

Maskotka

Koziołek Zygmunt

Przydomek

Motorowcy

Sponsor techniczny

Macron

Barwy
żółto-biało-niebieskie
I zespół
Liga

Ekstraklasa

Stadion

Motor Lublin Arena

Trener

Mariusz Misiura

Asystent trenera

Łukasz Włodarek

Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Debiut w Ekstraklasie
Motor 1:1 Zagłębie Sosnowiec
(Lublin, Polska; 17 sierpnia 1980)
Strona internetowa

Motor Lublin (dawn. Robotniczy Klub Sportowy Motor Lublin) – polski klub piłkarski z siedzibą w Lublinie, założony w 1950 r. Od sezonu 2024/2025 ponownie występuje w Ekstraklasie. Swoje mecze rozgrywa na Motor Lublin Arenie.

Klub powstał przy budowanej Fabryce Samochodów Ciężarowych w Lublinie i przez wiele dekad był związany z przemysłem motoryzacyjnym miasta. W okresie PRL należał do największych klubów sportowych Lubelszczyzny, prowadząc liczne sekcje sportowe, w tym piłkarską i żużlową.

Motor jest najbardziej utytułowanym klubem piłkarskim z Lublina i jednym z najbardziej rozpoznawalnych klubów sportowych wschodniej Polski. Do końca sezonu 2025/2026 rozegrał 11 sezonów w Ekstraklasie, trzykrotnie docierał do ćwierćfinału Pucharu Polski, uczestniczył w rozgrywkach Pucharu Intertoto oraz zdobył mistrzostwo Polski juniorów U-19 w 1971 r.

Największe sukcesy w rozgrywkach ligowych klub odnosił w latach 80. XX w. Po spadku z najwyższej klasy rozgrywkowej w 1992 r. przez ponad trzy dekady występował na niższych szczeblach ligowych, powracając do Ekstraklasy po zwycięstwie w barażach w 2024 r.

Historia

Początki i pierwsze sukcesy (1950–1978)

Początki klubu sięgają drużyny Metalowca Lublin, wywodzącej się spośród pracowników Lubelskiej Fabryki Maszyn Rolniczych. W grudniu 1950 r. w jej miejsce utworzono Związkowe Koło Sportowe „Stal” Lublin, założone przez grupę pracowników budowanej Fabryki Samochodów Ciężarowych (FSC) w Lublinie. Głównymi animatorami tych działań byli Zdzisław Czubaszek i Tadeusz Osiński. Zespół rozpoczął rozgrywki od klasy B (ówczesnej V ligi) i awansował do klasy A już po pierwszym sezonie. Rok później patronat nad klubem przejęła w całości FSC, a drużyna, przemianowana na Stal FSC, uzyskała awans do wojewódzkiej klasy wydzielonej. W sezonie 1957 prezes Zdzisław Czubaszek poinformował o zmianie nazwy klubu na Robotniczy Klub Sportowy „Motor” Lublin, a także o przydzieleniu przez Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Lublinie terenów pod nowy obiekt sportowy w dzielnicy Kalinowszczyzna na rogu ulic Mełgiewskiej i Łęczyńskiej przy planowanej Trasie W-Z.

Po dwóch nieudanych próbach barażowych w 1959 r. i 1962 r., Motor po raz pierwszy awansował do II ligi w sezonie 1964/1965, po zwycięstwie 3:0 nad CKS Czeladź w dodatkowym meczu barażowym w Łodzi, obserwowanym przez 10 tysięcy kibiców, z czego 7 tysięcy przyjechało z Lublina. W lidze utrzymał się jednak tylko jeden sezon. Drugi awans nastąpił w sezonie 1967/1968, po zwycięstwie 3:1 nad bezpośrednim rywalem, Włókniarzem Łódź. W spotkaniu tym jedną z bramek zdobył Witold Sokołowski, który w tym sezonie był najlepszym strzelcem Motoru z dorobkiem 18 goli i jednym z kluczowych zawodników drużyny w tamtym okresie. W 1970 r. konsultantem piłkarzy klubu został Kazimierz Górski, a w sezonie 1970/1971 zespół zdobył mistrzostwo Polski juniorów U-19. W zwycięskiej drużynie juniorów, prowadzonej przez Jerzego Adamca, wystąpił m.in. Władysław Żmuda, jeden z późniejszych czołowych piłkarzy w historii polskiej reprezentacji. W tym samym roku najlepszym strzelcem II ligi, z dziesięcioma golami, został zawodnik Motoru Andrzej Kaczewski. Po spadku do III ligi w 1972 r. i ponownym awansie w 1973 r., Motor w sezonie 1973/1974 walczył o wejście do I ligi, ostatecznie przegrywając decydujący mecz ze Stomilem Olsztyn i kończąc rozgrywki na 2. miejscu za Arką Gdynia; najlepszym strzelcem zespołu w tym sezonie był Jerzy Krawczyk, autor 17 bramek. Po tym niepowodzeniu drużynę opuściło kilku czołowych zawodników – wśród nich określany w klubowych opracowaniach jako najlepszy piłkarz regionu w tamtym okresie Ryszard Brysiak, który przeniósł się do Polonii Bytom, a także Andrzej Kaczewski, Paweł Śpiewak i Andrzej Sykta. W sezonie 1978/1979, po remisie 3:3 i porażce w rzutach karnych z Szombierkami Bytom, klub znalazł się o krok od półfinału Pucharu Polski – największego wówczas sukcesu pucharowego w swojej historii.

Ekstraklasa i najlepsze lata klubu (1979–1992)

W styczniu 1979 r. zespół objął Bronisław Waligóra, a w sezonie 1979/1980 Motor zdominował swoją grupę II ligi, zapewniając sobie mistrzostwo z czterokolejkowym wyprzedzeniem; 24 maja 1980 r., pokonując Raków Częstochowa 1:0 po golu Bolesława Mącika, klub po raz pierwszy w historii awansował do I ligi (obecnie Ekstraklasa). W swoim debiucie na najwyższym poziomie rozgrywkowym w sezonie 1980/1981 zajął 10. miejsce, a w drugim sezonie w ekstraklasie spadł z powrotem do II ligi. W tym samym sezonie Motor po raz drugi w historii awansował do ćwierćfinału Pucharu Polski, gdzie odpadł po porażce z Arką Gdynia.

Drużyna Motoru Lublin w sezonie 1989/1990

W 1983 r., pod wodzą debiutującego w samodzielnej pracy Lesława Ćmikiewicza, Motor wrócił do I ligi po zwycięstwie 4:0 nad Resovią w decydującym meczu, oglądanym przez rekordowe wówczas 30 tysięcy widzów; po dwie bramki w tym spotkaniu zdobyli Mirosław Car i Andrzej Pop, a tydzień później to właśnie Pop przesądził o awansie, strzelając jedynego gola w wygranym 1:0 wyjazdowym meczu z Polonią Warszawa. W sezonie 1982/1983 klub wystąpił w 22. edycji rozgrywek Pucharu Intertoto, rywalizując z drużynami z Danii, Niemiec Zachodnich i Szwajcarii: Lyngby BK, MSV Duisburg i FC Luzern, zajmując 3. miejsce w swojej grupie. W I lidze klub grał do 1987 r., osiągając w sezonie 1984/1985 najwyższą w swojej ówczesnej historii lokatę – 9. miejsce, z dorobkiem 29 punktów; w tym samym sezonie najlepszym strzelcem całej ekstraklasy, z czternastoma golami, został zawodnik Motoru Leszek Iwanicki. Po kolejnym awansie w 1989 r., wywalczonym w barażu z Pogonią Szczecin (Motor uległ 2:3 w pierwszym meczu w Szczecinie, bramki zdobyli Jerzy Matys i Marek Sadowski, po czym w rewanżu w Lublinie wygrał 2:0 golami Sadowskiego i Zbigniewa Grzesiaka), Motor spadł z ekstraklasy w sezonie 1991/1992, kończąc rozgrywki na 15. miejscu mimo zwycięstwa 5:2 w ostatniej kolejce z Zagłębiem Sosnowiec; od tego czasu klub przez 32 lata nie występował na najwyższym szczeblu ligowym. Rekordzistą klubu pod względem liczby występów w ekstraklasie pozostaje Waldemar Fiuta, który rozegrał w niej 177 spotkań w barwach Motoru.

Kryzys i lata w niższych ligach (1992–2010)

Po spadku z ekstraklasy klub przechodził trwały regres sportowy: w sezonie 1995/1996 spadł do III ligi, a dwa lata później do IV ligi, zmieniając przy tym nazwę na Lubelski Klub Piłkarski, m.in. w celu uniknięcia egzekucji komorniczej związanej z zadłużeniem. W styczniu 2002 r., w okresie głębokiego kryzysu organizacyjnego klubu, funkcję menedżera LKP Motor Lublin objął były zawodnik i trener klubu Witold Sokołowski, wspierany przez Krzysztofa Rześnego. W chwili rozpoczęcia ich współpracy zespół zajmował pierwsze miejsce w tabeli IV ligi. Ostatecznie w sezonie 2001/2002 Motor wywalczył awans do III ligi z 26-punktową przewagą nad drugą w tabeli Tomasovią Tomaszów Lubelski.

Sezon 2007/2008, Motor Lublin 2:0 Polonia Warszawa, stadion przy Alejach Zygmuntowskich, 18 sierpnia 2007 r.

W sezonie 2006/2007 zespół pod wodzą Ryszarda Kuźmy wygrał rozgrywki III ligi i po 11-letniej przerwie wrócił do II ligi. Awans został przesądzony 6 czerwca 2007 r. bezbramkowym wyjazdowym remisem z Sandecją Nowy Sącz. W sezonie 2008/2009 Motor zajął spadkowe 15. miejsce, mimo to przystąpił w następnym sezonie do rozgrywek o mistrzostwo II ligi, po nieotrzymaniu licencji przez GKS Jastrzębie. Po zakończeniu sezonu z klubu odszedł trener Kuźma, który przyjął pracę asystenta Jacka Zielińskiego w Lechu Poznań. W sezonie 2009/2010 Motor zajął spadkowe 18. miejsce i został zdegradowany na III poziom rozgrywkowy. Przez okres kryzysu i prób odbudowy z klubem związany był, w trzech różnych okresach, napastnik Piotr Prędota; innymi ważnymi zawodnikami byli m.in.: Marcin Syroka, Marcin Popławski, Dawid Ptaszyński, Artur Ryczek i Paweł Maziarz – wszyscy zaliczyli po ponad 200 występów w barwach Motoru.

Odbudowa i era Zbigniewa Jakubasa (2010–2024)

W 2010 r. powstała spółka akcyjna Motor Lublin S.A. W sezonie 2010/2011, ze względu na długi sięgające 1,7 miliona złotych, klub zmuszony był wykupić licencję na występy w II lidze od mistrza III ligi lubelsko-podkarpackiej – Spartakusa Szarowola. W 2011 r. podpisano umowę na budowę Areny Lublin (obecnie Motor Lublin Arena), na której klub rozegrał pierwszy mecz w sezonie 2014/2015 na IV szczeblu ligowym, remisując z Lublinianką 1:1. Na trybunach zasiadło 6500 widzów.

W sezonie 2019/2020, skróconym z powodu pandemii COVID-19, Motor uzyskał awans do II ligi decyzją Lubelskiego Związku Piłki Nożnej, prowadzącego rozgrywki III ligi grupy IV. 4 czerwca 2020 r., przed rozpoczęciem sezonu 2020/2021, ogłoszono, że nowym większościowym udziałowcem klubu został Zbigniew Jakubas, co zapoczątkowało okres dynamicznego rozwoju. W sezonie 2022/2023 Motor, prowadzony przez trenera Gonçalo Feio, awansował do I ligi po wygranym w rzutach karnych barażu ze Stomilem Olsztyn. W trakcie tego sezonu zespół dotarł również do ćwierćfinału Pucharu Polski, wyrównując najlepsze osiągnięcie klubu w tych rozgrywkach. W sezonie 2023/2024, pod wodzą trenera Mateusza Stolarskiego, klub awansował na najwyższy szczebel ligowy, wygrywając wyjazdowy mecz barażowy z Arką Gdynia 2:1. Gospodarze prowadzili od 13. minuty, jednak w końcówce spotkania Motor odwrócił jego losy, strzelając dwie bramki: w 87. minucie trafił Bartosz Wolski, a w doliczonym czasie gry Mbaye Jacques Ndiaye, dając klubowi po 32 latach przerwy powrót do Ekstraklasy. Kadrę, która wywalczyła ten awans kibice i media zaczęli określać mianem „Niezniszczalnych” – przydomek ten spopularyzował trener Stolarski, podkreślając w wypowiedziach dla mediów rolę zespołowości i wzajemnego zaufania w drużynie.

Powrót do Ekstraklasy (2024– )

Sezon 2024/2025, Motor Lublin 2:1 Śląsk Wrocław, Motor Lublin Arena, 28 września 2024 r.

W sezonie 2024/2025 – pierwszym po ponownym awansie – „Niezniszczalni” Stolarskiego zajęli 7. miejsce w Ekstraklasie, zdobywając 49 punktów. Jest to dotychczas najlepszy wynik w historii występów klubu na najwyższym szczeblu rozgrywkowym. Najlepszym strzelcem zespołu w tym sezonie był Samuel Mráz, który zdobywając 16 bramek w Ekstraklasie ustanowił klubowy rekord strzelecki na najwyższym szczeblu rozgrywek, poprawiając poprzednie osiągnięcie Leszka Iwanickiego z sezonu 1984/1985. W sezonie 2025/2026 Motor zajął 12. miejsce w lidze z dorobkiem 43 punktów, zapewniając sobie utrzymanie na najwyższym poziomie rozgrywkowym drugi rok z rzędu. W tym sezonie rekord Mráza pobił Karol Czubak, który zdobywając 18 bramek został drugim najlepszym strzelcem całej Ekstraklasy, klubowym rekordzistą pod względem liczby goli zdobytych w jednym sezonie w najwyższej klasie rozgrywkowej oraz otrzymał tytuł napastnika sezonu 2025/26 w Ekstraklasie.

W czerwcu 2026 r. Mateusz Stolarski przestał pełnić funkcję trenera pierwszego zespołu, a jego następcą został Mariusz Misiura, dotychczasowy szkoleniowiec Wisły Płock. Latem 2026 r. Motor przeszedł znaczną przebudowę kadry przed swoim trzecim kolejnym sezonem po powrocie do Ekstraklasy. Z klubem pożegnało się czternastu zawodników, w tym większość „Niezniszczalnych”. Do Deportivo La Coruña sprzedano ponadto za około 6 mln euro rezerwowego Brighta Ede, co stanowi rekord transferowy w historii Motoru. Do zespołu dołączyli m.in. na zasadzie wolnego transferu Bartosz Bereszyński, Mateusz Łęgowski i Rony Lopes. 6 lipca 2026 r. klub ogłosił wycofanie drużyny rezerw z rozgrywek IV ligi lubelskiej i jej faktyczną likwidację, tłumacząc decyzję nową strategią szkolenia młodzieży opartą na współpracy z klubami partnerskimi na szczeblu centralnym.

Według stanu na koniec sezonu 2025/2026 Motor Lublin zaliczył: 11 sezonów w ekstraklasie, 23 sezony na drugim szczeblu ligowym, 1/4 finału Pucharu Polski (1978/1979, 1981/1982 i 2022/2023), mistrzostwo Polski juniorów U-19 (1971 r.), dwa brązowe medale mistrzostw Polski juniorów U-19 (1970 r. i 1976 r.), brązowy medal mistrzostw Polski juniorów U-17 (2017 r.) oraz udział w rozgrywkach Pucharu Intertoto (1982 r.).

Znaczenie i dziedzictwo

Motor Lublin należy do najbardziej rozpoznawalnych i zasłużonych klubów sportowych Lubelszczyzny. W drugiej połowie XX w. był jednym z symboli sportowych Lublina, a jego historia stanowi istotny element dziedzictwa sportowego regionu. Jego rozwój przez dziesięciolecia był ściśle związany z Fabryką Samochodów Ciężarowych w Lublinie, przy której powstał i która stanowiła jego główne zaplecze organizacyjne oraz finansowe. Dzięki wsparciu zakładu klub rozwinął działalność wielosekcyjną i stał się jednym z największych ośrodków sportowych regionu. W 1959 r. zrzeszał 682 sportowców działających w 16 sekcjach sportowych, obejmujących m.in. piłkę nożną, żużel, lekkoatletykę, kajakarstwo, pływanie, hokej na lodzie i siatkówkę. Największą popularność zdobyła sekcja piłki nożnej. Występy zespołu w ekstraklasie w latach 80. XX w. oraz po powrocie do najwyższej klasy rozgrywkowej w 2024 r. przyczyniły się do utrwalenia pozycji Motoru jako jednego z najważniejszych klubów sportowych we wschodniej Polsce.

Popularność klubu wykraczała poza sferę sportu. Już od lat 60. XX w. mecze Motoru należały do najważniejszych wydarzeń w Lublinie, gromadząc wielotysięczną publiczność m.in. podczas meczów derbowych i stanowiąc istotny element życia społecznego miasta. Szczególne znaczenie zyskał w latach 80., gdy występował w najwyższej klasie rozgrywkowej. Spotkania rozgrywane na stadionie przy al. Zygmuntowskich regularnie przyciągały komplety widzów, a podczas walki o awans do I ligi frekwencja sięgała kilkudziesięciu tysięcy osób. Mecz z Resovią Rzeszów w sezonie 1982/1983 oglądało około 30 tysięcy kibiców, co należy do najwyższych frekwencji w historii lubelskiego sportu. Występy w najwyższej klasie rozgrywkowej przyczyniły się do powstania silnego środowiska kibicowskiego skupiającego sympatyków z całego regionu, a Motor stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli Lublina i Lubelszczyzny. Tradycje te były kontynuowane również po spadku z ekstraklasy i znalazły odzwierciedlenie w kulturze kibicowskiej oraz przestrzeni miejskiej. W XXI w. przejawiają się one m.in. w oprawach meczowych, muralach i graffiti poświęconych klubowi.

Istotnym elementem tradycji klubu pozostaje również żużel. Drużyna żużlowa Motoru przez wiele lat występowała na najwyższych szczeblach rozgrywek krajowych, a jej sukcesy przyczyniły się do popularyzacji sportu żużlowego w Lublinie i regionie, w tym do powstania najbardziej utytułowanego klubu w Lublinie, 3-krotnego drużynowego mistrza Polski – Speedway Lublin.

Symbole

Barwami klubowymi są żółty, biały i niebieski, co dało kibicom przydomek „Żółto-Biało-Niebiescy”. Kolorystyka ta była używana przez klub od początku jego działalności i stała się jednym z najważniejszych elementów jego tożsamości.

W pierwszych latach działalności klub występował pod nazwą Związkowe Koło Sportowe „Stal” Lublin, a następnie Stal FSC. W tym okresie używano znaków nawiązujących do symboliki zrzeszeń sportowych oraz patronującej klubowi Fabryki Samochodów Ciężarowych. Po przyjęciu w 1957 r. nazwy Robotniczy Klub Sportowy „Motor” Lublin opracowano charakterystyczny emblemat, który przez kolejne dekady stał się jednym z najważniejszych symboli klubu. Historyczny herb klubu, używany od 1957 r. do końca lat 90., miał kształt tarczy w formie inicjału „M” z wkomponowanym czerwonym trójkątem, w którym umieszczono uproszczony rysunek kozła zaczerpnięty z herbu Lublina. Sposób zapisu nazwy klubu w herbie nie był jednolity i na różnych materiałach klubowych występowały warianty wykorzystujące zarówno krój bezszeryfowy (grotesk), jak i szeryfowy (egipcjanka).

Po przemianach ustrojowych i organizacyjnych w latach 90., w tym zmianie nazwy na Lubelski Klub Piłkarski, tradycyjny herb RKS Motor przestał być oficjalnie używany. Klub funkcjonował wówczas pod zmienioną identyfikacją wizualną, jednak wśród kibiców nadal obecny był dawny znak z literą „M” i lubelskim kozłem. W sierpniu 2010 r., wraz z powstaniem spółki akcyjnej Motor Lublin S.A., opracowano wspólnie z kibicami nowe logo, nawiązujące do historycznego herbu z czasów RKS. Zachowano charakterystyczny motyw litery „M” oraz kozła, natomiast dodano liście laurowe i szarfę z napisem „Lublin”. Nowy znak miał podkreślać ciągłość historyczną klubu oraz jego związek z miastem. Współczesny herb Motoru Lublin zachowuje podstawowe elementy tradycyjnej identyfikacji – literę „M” oraz motyw kozła inspirowany herbem Lublina. Klub występuje w barwach żółto-biało-niebieskich, nawiązujących do tradycji sięgającej początków jego działalności.

Od sezonu 2016/2017, od meczu z Garbarnią Kraków, na trybunach lubelskiego stadionu śpiewana jest przyśpiewka, która z czasem stała się nieoficjalnym hymnem klubu. Na jej podstawie 8 lipca 2024 r. Stowarzyszenie Kibiców Motoru Lublin „Motorowcy” nagrało profesjonalną wersję utworu pod tytułem „Koziego grodu duma”. Podczas obchodów 75-lecia klubu w 2025 r. na placu Litewskim podświetlono instalacje w barwach Motoru, a klubowy hymn odegrano z balkonu lubelskiego ratusza. W repertuarze kibiców funkcjonuje również szereg innych przyśpiewek klubowych, zebranych między innymi w internetowym śpiewniku prowadzonym przez fanów drużyny. Klubowi poświęcono także utwory muzyczne wykraczające poza tradycyjne przyśpiewki stadionowe, tworzone przez lokalnych i związanych z kibicowskim środowiskiem wykonawców, takich jak wrocławski zespół streetpunkowy Contra Boys, autor utworu „Motor gol” wydanego przy współudziale lubelskiej grupy The Gits. Motorowi poświęcił także kilka utworów lubelski raper Stoku PMD, w tym „Motor napędowy” oraz „Był, będzie, jest”. Przed meczami klubu grają też niekiedy lokalni artyści, jak inny raper Wiśnia Bakajoko, który wystąpił na Motor Lublin Arenie przed spotkaniem z Piastem Gliwice w maju 2025 r.

Rywalizacja z Lublinianką

 Osobny artykuł: Derby Lublina.
Sezon 1961/1962, Lublinianka 2:1 Motor, Stadion Lublinianki, 12 maja 1962 r. – na trybunach zasiadło 20 tys. widzów

Głównym lokalnym rywalem Motoru jest KS Lublinianka – najstarszy klub piłkarski w Lublinie, założony w 1921 r. jako Wojskowy Klub Sportowy Lublin. Mecze obu drużyn określane są mianem derbów Lublina; pierwszy z nich rozegrano 18 kwietnia 1953 r. w ramach mistrzostw III ligi, a zwyciężyła Lublinianka (grająca wówczas jako OWKS Lublin) 3:1 z Motorem (występującym jako Stal Lublin). Do lipca 2026 r. kluby rozegrały łącznie 39 spotkań ligowych, a rekordowa frekwencja na derbach wyniosła 20 tysięcy widzów – dwukrotnie na stadionie przy ul. Leszczyńskiego (1962 r., 1967 r.) i raz na stadionie przy Alejach Zygmuntowskich (1972 r.). Pierwszy w historii ligowy pojedynek obu klubów rozegrany w II lidze odbył się 1 września 1973 r. i zakończył się zwycięstwem Motoru 2:0.

Choć przed II wojną światową o mistrzostwo Polski rywalizowały zarówno WKS, jak i Lublinianka, w powojennej historii ekstraklasy miasto reprezentował wyłącznie Motor. Współcześnie zdecydowaną przewagę liczebną w mieście mają kibice Motoru, zorganizowani m.in. wokół grupy określającej się jako „Banda Motor”.

Stadion

 Osobny artykuł: Motor Lublin Arena.

W pierwszych latach działalności klubu, po jego powstaniu w 1950 r., Motor Lublin nie posiadał własnego stadionu. Mecze rozgrywano na różnych obiektach w mieście, w tym na stadionie Lublinianki przy ul. Leszczyńskiego. Obiekt ten pełnił funkcję jednego z pierwszych miejsc rozgrywania spotkań przez młody klub, zanim Motor uzyskał własną bazę sportową. W 1957 r. władze miasta przydzieliły klubowi tereny pod nowy obiekt sportowy w dzielnicy Kalinowszczyzna. Latem 1959 r. rozpoczęto budowę stadionu przy ul. Kresowej, który oddano do użytku 3 sierpnia 1961 r., podczas spartakiady zakładowej z okazji X-lecia Fabryki Samochodów Ciężarowych. Inwestycja została zrealizowana w dużej mierze dzięki społecznemu zaangażowaniu pracowników FSC oraz mieszkańców okolicznych osiedli.

Wraz z dynamicznym rozwojem klubu obiekt przy ul. Kresowej nie zaspokajał w pełni jego potrzeb, a piłkarze korzystali z niego tylko przez dekadę. Z tego względu FSC otrzymała i przekazała klubowi w użytkowanie stadion przy Alejach Zygmuntowskich wraz z torem żużlowym i halą sportową, na który jego sekcja piłkarska przeniosła się w 1970 r. Obiekt, którego inauguracja nastąpiła jeszcze w 1948 r., przez niemal pół wieku pozostawał główną areną występów Motoru. To właśnie tam klub rozgrywał mecze w I lidze, a stadion stał się jednym z symboli lubelskiego futbolu. W okresie największej popularności jego pojemność przekraczała 30 tysięcy widzów. W świadomości kibiców obiekt funkcjonował pod nazwą „Zygmuntowskie", będąc miejscem związanym z największymi sukcesami klubu w XX w.

Motor Lublin Arena, stadion domowy klubu od sezonu 2014/2015

Obecnie Motor Lublin rozgrywa mecze domowe na Motor Lublin Arenie, nowoczesnym obiekcie miejskim położonym przy ul. Stadionowej 1, w dzielnicy Za Cukrownią nad Bystrzycą. Decyzję o budowie nowego stadionu w sąsiedztwie Parku Ludowego, na terenach zlikwidowanej cukrowni „Lublin”, odkupionych od Krajowej Spółki Cukrowej, władze Lublina podjęły w 2010 r. Prace budowlane rozpoczęły się w grudniu 2012 r. i trwały do połowy 2014 r. Arenę zaprojektowała hiszpańska pracownia Estudio Lamela, a generalnym wykonawcą była firma Budimex. Całkowity koszt budowy wyniósł 155 milionów złotych, a pojemność to 15 247 miejsc siedzących. Stadion zainaugurowano 21 września 2014 r. podczas Lubelskiego Festiwalu Nauki, natomiast pierwszy mecz piłkarski rozegrano na nim 9 października 2014 r.

Osiągnięcia i statystyki klubowe

Najważniejsze osiągnięcia Motoru Lublin
Rozgrywki Najlepszy wynik Sezon(y)
Ekstraklasa 7. miejsce
9. miejsce
2024/2025
1984/1985
I liga (II poziom rozgrywkowy) mistrz 1979/1980, 1982/1983
I liga (II poziom rozgrywkowy) awans do Ekstraklasy 1979/1980, 1982/1983, 1988/1989, 2023/2024
Puchar Polski ćwierćfinał 1978/1979, 1981/1982, 2022/2023
Puchar Intertoto faza grupowa 1982/1983
Mistrzostwa Polski juniorów w piłce nożnej mistrz Polski U-19 1970/1971
Mistrzostwa Polski juniorów w piłce nożnej brązowy medal U-19 1969/1970
Wybrane statystyki klubowe (stan po sezonie 2025/2026)
Statystyka Wynik
Sezony w Ekstraklasie 11
Najwyższe miejsce w Ekstraklasie 7. miejsce (2024/2025)
Sezony na drugim szczeblu rozgrywkowym 23
Występy w europejskich pucharach 1 (Puchar Intertoto 1982)
Najdłuższa przerwa między występami w Ekstraklasie 32 sezony (1992/1993–2023/2024)
Miejsce w tabeli wszech czasów Ekstraklasy 33. (342 mecze, 312 pkt, bilans bramek 353–484)

Najwięcej punktów w sezonie

PunktyRozgrywkiSezon
43II liga1992/1993
49Ekstraklasa2024/2025
60III liga2004/2005
85IV liga2001/2002

Najwięcej goli zdobytych w sezonie

Liczba goliRozgrywkiSezon
46II liga1994/1995
48Ekstraklasa2024/2025
54III liga2005/2006
98IV liga2001/2002

Największa widownia

Stadion przy ul. Kresowej

WidowniaDataRozgrywkiPrzeciwnikWynikKomentarz
15 00017 lipca 1965II ligaWłókniarz Pabianice1:1runda finałowa o awans
15 00015 sierpnia 1965II ligaUnia Racibórz0:0mecz o mistrzostwo
15 0005 maja 1968III ligaWłókniarz Łódź3:1mecz o mistrzostwo
15 00011 sierpnia 1968II ligaHutnik Nowa Huta1:0mecz o mistrzostwo

Stadion przy Alejach Zygmuntowskich

WidowniaDataRozgrywkiPrzeciwnikWynikKomentarz
30 00019 czerwca 1983II ligaResovia4:0mecz na szczycie tabeli
25 00026 października 1980I ligaLegia Warszawa0:5
25 0007 sierpnia 1983I ligaŚląsk Wrocław3:0
25 00017 sierpnia 1983I ligaWidzew Łódź1:1

Motor Lublin Arena

WidowniaDataRozgrywkiPrzeciwnikWynikKomentarz
15 20010 marca 2025EkstraklasaLegia Warszawa3:3aktualny rekord obiektu
15 11030 maja 20241/2 finału baraży o EkstraklasęGórnik Łęczna0:0 (k. 4:2)awans do finału
14 9141 grudnia 20211/8 finału Pucharu PolskiLegia Warszawa1:2komplet sprzedanych biletów
14 5624 sierpnia 2024EkstraklasaKorona Kielce1:1komplet sprzedanych biletów

Stan na 19 lipca 2026.

Rozgrywki ligowe

Historia występów Motoru Lublin w rozgrywkach ligowych
Historia występów Motoru Lublin w rozgrywkach ligowych

Sezon po sezonie

 Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy piłkarzy Motoru Lublin.
Kalendarium sezon po sezonie (1950–2026)
SezonPoziomLigaMiejsceNajlepszy strzelecTrenerNajważniejsze wydarzenia
1950VLubelska klasa C1.——Założenie klubu pod nazwą ZKS Stal
1951IVLubelska klasa B1.—Stanisław RudnickiAwans
1952IIILiga wojewódzka4.——
1953IIIIII liga lubelsko-rzeszowska12.Tadeusz Szymczyk (3 Gol)Mieczysław MatyasDebiut derbowy
1954IVLubelska klasa A5.—Leon KozłowskiSpadek
1955IVLubelska klasa A2.—Leon KozłowskiBaraż wygrany
1956IIIIII liga lubelsko-rzeszowska12.Jerzy Pulikowski (11 Gol)Leon KozłowskiSpadek
1957IIILiga okręgowa2.Zdzisław Barszczewski / Stanisław Filozof (po 5 Gol)Jan WalasZmiana nazwy na RKS Motor
1958IIILiga okręgowa5.—Jan Walas / Leon Kozłowski
1959IIILiga okręgowa2.—Leon Kozłowski
1960IIILiga okręgowa5.Kazimierz Kułak (14 Gol)Kazimierz DworskiReforma rozgrywek
1960/1961IIILiga okręgowa2.—Stanisław Rudnicki
1961/1962IIILiga okręgowa1.—Franciszek PytelPorażka w barażach
1962/1963IIILiga okręgowa3.—Franciszek Pytel / Leon Kozłowski
1963/1964IIILiga okręgowa1.—Leon KozłowskiMistrzostwo okręgu, porażka w barażach
1964/1965IIILiga okręgowa1.Witold Sokołowski (≥19 Gol)Augustyn DziwiszAwans do II ligi po barażach
1965/1966IIII liga15.Witold Sokołowski (8 Gol)Augustyn Dziwisz / Waldemar Bielak / Józef WalczakSpadek
1966/1967IIIIII liga (gr. III)3.Witold Sokołowski (16 Gol)Józef WalczakKról strzelców PP
1967/1968IIILiga okręgowa1.Witold Sokołowski (18 Gol)Stanisław Rudnicki / Marian SzymczykAwans
1968/1969IIII liga9.Witold Sokołowski (6 Gol)Marian Szymczyk / Jerzy Chrzanowski / Władysław Giergiel
1969/1970IIII liga12.Paweł Śpiewok (6 Gol)Władysław Giergiel / Stanisław Świerk
1970/1971IIII liga6.Andrzej Kaczewski (10 Gol)Stanisław Świerk / Zdzisław Wolsza
1971/1972IIII liga13.Ryszard Dworzecki (6 Gol)Zdzisław Wolsza / Jerzy AdamiecSpadek
1972/1973IIIIII liga (gr. III)2.Jerzy Krawczyk (12 Gol)Jerzy Adamiec (1–15), Andrzej Gajewski (16–30)
1973/1974IIII liga (gr. północna)2.Jerzy Krawczyk (17 Gol)Andrzej GajewskiKról strzelców II ligi
1974/1975IIII liga3.Jerzy Krawczyk / Janusz Przybyła (po 8 Gol)Andrzej Gajewski (1–26), Paweł Mikołajczak (27–30)
1975/1976IIII liga3.Jerzy Pulikowski / Janusz Przybyła (po 8 Gol)Henryk Szczepański (1–15), Witold Sokołowski (16–30)
1976/1977IIII liga4.Janusz Przybyła (9 Gol)Witold Sokołowski
1977/1978IIII liga6.Andrzej Pop / Janusz Przybyła / Waldemar Wiater (po 6 Gol)Jerzy Rejdych
1978/1979IIII liga (gr. II)8.Bolesław Mącik / Andrzej Pop / Janusz Przybyła (po 7 Gol)Paweł Mikołajczak (1–15), Bronisław Waligóra (16–30)1/4 finału PP
1979/1980IIII liga (gr. II)1.Ireneusz Lorenc (13 Gol)Bronisław WaligóraAwans do I ligi
1980/1981II liga10.Andrzej Pop (8 Gol)Bronisław WaligóraDebiut w ekstraklasie
1981/1982II liga16.Andrzej Pop (10 Gol)Bronisław Waligóra (1–28), Tadeusz Kamiński (29–30)Spadek, 1/4 finału PP
1982/1983IIII liga (gr. wschodnia)1.Andrzej Pop (12 Gol)Lesław ĆmikiewiczAwans, Puchar Intertoto
1983/1984II liga10.Leszek Iwanicki (9 Gol)Lesław Ćmikiewicz
1984/1985II liga9.Leszek Iwanicki (14 Gol)Lesław Ćmikiewicz (1–22), Jan Złomańczuk (23–30)Król strzelców I ligi
1985/1986II liga13.Andrzej Łatka (8 Gol)Jan Złomańczuk
1986/1987II liga16.Kazimierz Gładysiewicz / Jarosław Góra / Mirosław Jaworski / Janusz Kudyba (po 3 Gol)Jan Złomańczuk (1–18), Zbigniew Bartnik (19–30)Spadek
1987/1988IIII liga (gr. wschodnia)9.Janusz Kudyba (16 Gol)Zbigniew Bartnik (1–7), Waldemar Wiater (8), Paweł Kowalski (9–30)Król strzelców II ligi
1988/1989IIII liga (gr. wschodnia)2.Andrzej Brzeszczyński (8 Gol)Paweł KowalskiAwans po barażach
1989/1990II liga13.Zbigniew Grzesiak (5 Gol)Paweł Kowalski (1–15), Janusz Gałek (16–30)
1990/1991II liga10.Zbigniew Grzesiak (9 Gol)Grzegorz Bakalarczyk
1991/1992II liga15.Leszek Pisz (8 Gol)Grzegorz Bakalarczyk (1–31), Waldemar Wiater (32–34)Spadek
1992/1993IIII liga (gr. północna)3.Mirosław Banaszek (9 Gol)Waldemar Wiater (1–21), Mieczysław Broniszewski (22–34)
1993/1994IIII liga5.Andrzej Rycak (6 Gol)Mieczysław Broniszewski (1–17), Włodzimierz Gąsior (18–31), Janusz Gałek (32–34)
1994/1995IIII liga5.Piotr Adamczyk (9 Gol)Janusz Gałek (1–3), Zbigniew Bartnik (4–23), Roman Dębiński (24–34)
1995/1996IIII liga18.Piotr Kocyk (5 Gol)Roman Dębiński (1–12), Paweł Michalec (14–19), Waldemar Fiuta (20–34)Spadek
1996/1997IIIIII liga (gr. lubelska)10.Piotr Adamczyk / Krzysztof Kufrejski / Przemysław Makowski (po 4 Gol)Jerzy Brzyski (1–9), Sylwester Czernicki (10–17), Henryk Grodecki (18–34)
1997/1998IIIIII liga15.Artur Ryczek (6 Gol)Marek SadowskiSpadek
1998/1999IVIV liga (gr. lubelska)8.Andrzej Gutek (16 Gol)Marek Leszczyński (1–17), Sylwester Czernicki (18–34)
1999/2000IVIV liga12.Marcin Syroka (13 Gol)Sylwester Czernicki (1–24), Sławomir Kozłowski (25–34)Najniższe miejsce
2000/2001IVIV liga2.Andrzej Gutek (15 Gol)Sławomir Kozłowski (1–18), Grzegorz Komor (19–25), Przemysław Delmanowicz (26–34)
2001/2002IVIV liga1.Andrzej Gutek (19 Gol)Przemysław Delmanowicz (1–12), Tomasz Brzozowski (13–19), Krzysztof Rześny (20–34)Awans
2002/2003IIIIII liga (gr. 4)8.Piotr Prędota (11 Gol)Krzysztof Rześny (1–9), Roman Dębiński (10–32)
2003/2004IIIIII liga8.Piotr Prędota / Konrad Nowak (po 9 Gol)Roman Dębiński (1–4), Grzegorz Komor (5–26), Roman Dębiński (27–30)
2004/2005IIIIII liga3.Paweł Zajączkowski (12 Gol)Jerzy Krawczyk
2005/2006IIIIII liga6.Marcin Popławski (15 Gol)Jerzy Krawczyk (1–9), Roman Dębiński (10–15), Ryszard Kuźma (16–30)
2006/2007IIIIII liga (gr. 4)1.Piotr Prędota (12 Gol)Ryszard KuźmaAwans
2007/2008IIII liga12.Daniel Koczon (13 Gol)Ryszard Kuźma
2008/2009III liga15.Wielu zawodników (po 2 Gol)Ryszard KuźmaReforma rozgrywek
2009/2010III liga18.Wojciech Białek (8 Gol)Mirosław Kosowski (1–19), Bogusław Baniak (20–34)Spadek
2010/2011IIIII liga (gr. wschodnia)16.Piotr Prędota / Rafał Niżnik / Ołeksandr Temeriwśkyj (po 4 Gol)Bohdan Bławacki (1–11), Tadeusz Łapa (11–29), Modest Boguszewski (30–34)
2011/2012IIIII liga (gr. wschodnia)5.Ihor Mihałewski (15 Gol)Modest Boguszewski (1–29), Mariusz Sawa (30–34)
2012/2013IIIII liga (gr. wschodnia)14.Ivan Jovanović (8 Gol)Mariusz Sawa (1–6), Piotr Świerczewski (7–23), Przemysław Delmanowicz (24–34)
2013/2014IIIII liga (gr. wschodnia)15.Maciej Tataj (22 Gol)Przemysław Delmanowicz (1–6), Robert Kasperczyk (7–27), Mariusz Sawa (28–34)Spadek
2014/2015IVIII liga (lub.-podk.)4.Paweł Myśliwiecki (14 Gol)Mariusz Sawa
2015/2016IVIII liga (lub.-podk.)1.Filip Drozd (15 Gol)Dominik Nowak (1–19), Tomasz Złomańczuk (20–34)Baraż przegrany
2016/2017IVIII liga (gr. IV)2.Artur Gieraga (14 Gol)Tomasz Złomańczuk (1), Jacek Magnuszewski (2–16), Marcin Sasal (17–32)
2017/2018IVIII liga (gr. IV)2.Konrad Nowak (15 Gol)Marcin Sasal (1–22), Piotr Zasada (23–34)
2018/2019IVIII liga (gr. IV)3.Tomasz Brzyski (9 Gol)Mariusz Sawa (1–8), Robert Chmura (9–11), Robert Góralczyk (12–34)
2019/2020IVIII liga (gr. IV)1.Michał Paluch (9 Gol)Mirosław HajdoAwans (COVID-19)
2020/2021IIIII liga9.Tomasz Swędrowski (10 Gol)Mirosław Hajdo (1–17), Marek Saganowski (18–36)
2021/2022IIIII liga5.Michał Fidziukiewicz (19 Gol)Marek Saganowski1/8 finału PP
2022/2023IIIII liga6.Rafał Król (11 Gol)Stanisław Szpyrka (1–10), Wojciech Stefański (11), Gonçalo Feio (12–34)Awans, 1/4 finału PP
2023/2024III liga4.Piotr Ceglarz (12 Gol)Gonçalo Feio (1–24), Mateusz Stolarski (25–34)Awans po barażach
2024/2025IEkstraklasa7.Samuel Mráz (16 Gol)Mateusz StolarskiNajlepszy wynik w historii
2025/2026IEkstraklasa12.Karol Czubak (18 Gol)Mateusz StolarskiWicekról strzelców Ekstraklasy
2026/2027IEkstraklasa——Mariusz MisiuraSezon trwa

Puchar Intertoto

 Osobny artykuł: Puchar Intertoto (1982).

W 1982 r. Motor Lublin wystąpił w 22. edycji rozgrywek Pucharu Intertoto, do których został zgłoszony przez PZPN wraz z ŁKS-em Łódź, Pogonią Szczecin, Widzewem Łódź i Gwardią Warszawa. Był to jedyny w historii klubu udział w międzynarodowych rozgrywkach klubowych. Motor rywalizował w grupie 4. z Lyngby BK, MSV Duisburg i FC Luzern, zajmując w niej trzecie miejsce. W sześciu spotkaniach odniósł jedno zwycięstwo, trzy razy zremisował i poniósł dwie porażki. Najbardziej wartościowym wynikiem było zwycięstwo 3:2 nad MSV Duisburg, ówczesnym świeżym spadkowiczem z Bundesligi.

Mecze Motoru Lublin

Tabela końcowa grupy 4

Lp. Drużyna M Z R P B+ B– +/– Pkt LYN DUI MOT LUZ
1 Dania Lyngby BK 6 3 2 1 11 7 +4 8 — 1–3 0–0 2–0
2 RFN Duisburg 6 3 1 2 12 7 +5 7 1–2 — 4–1 2–0
3 Polska Motor Lublin 6 1 3 2 8 11 −3 5 2–2 3–2 — 2–2
4 Szwajcaria FC Luzern 6 1 2 3 4 10 −6 4 1–4 0–0 1–0 —

Piłkarze

 Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Motoru Lublin.

Występy zawodników Motoru w reprezentacjach narodowych

Nr Zawodnik Data Miejsce Gospodarz Wynik Gość Rozgrywki Uwagi
XX wiek
1. Polska Leszek Pisz 03.12.1991 Kair Egipt Egipt 4:0 Polska Polska mecz towarzyski Pierwszy występ zawodnika Motoru w reprezentacji narodowej
2. 05.12.1991 Kair Egipt Egipt 0:0 Polska Polska
3. 09.12.1991 Kuwejt Kuwejt Kuwejt 0:2 Polska Polska
4. 19.05.1992 Salzburg Austria Austria 2:4 Polska Polska
5. 27.05.1992 Jastrzębie-Zdrój Polska Polska 1:0 Czechosłowacja Czechosłowacja
XXI wiek
6. Mołdawia Dmitri Mandrîcenco 03.06.2022 Vaduz Liechtenstein Liechtenstein 0:2 Mołdawia Mołdawia Liga Narodów Pierwszy występ zawodnika Motoru w zagranicznej reprezentacji, pierwszy występ w meczu o stawkę
7. 06.06.2022 Andora Andora Andora 0:0 Mołdawia Mołdawia
8. Słowacja Samuel Mráz 20.03.2025 Bratysława Słowacja Słowacja 0:0 Słowenia Słowenia Liga Narodów Cały mecz na ławce spędził także inny zawodnik Motoru – Marek Bartoš
9. 23.03.2025 Lublana Słowenia Słowenia 0:0, 1:0 pd. Słowacja Słowacja Cały mecz na ławce spędził także inny zawodnik Motoru – Marek Bartoš
10. Azerbejdżan Renat Dadashov 09.09.2025 Baku Azerbejdżan Azerbejdżan 1:1 Ukraina Ukraina Eliminacje MŚ 2026 Pierwszy występ zawodnika Motoru w ramach eliminacji do MŚ
11. 13.11.2025 Baku Azerbejdżan Azerbejdżan 0:2 Islandia Islandia
12. 16.11.2025 Baku Azerbejdżan Azerbejdżan 1:3 Francja Francja Pierwsza bramka zawodnika Motoru w reprezentacji narodowej
13. 27.03.2026 Sumgait Azerbejdżan Azerbejdżan 6:1 Saint Lucia Saint Lucia FIFA Series 2026
14. 30.03.2026 Sumgait Azerbejdżan Azerbejdżan 1:1, 9:8 k. Sierra Leone Sierra Leone FIFA Series 2026
15. Polska Karol Czubak 03.06.2026 Warszawa Polska Polska 2:2 Nigeria Nigeria mecz towarzyski Debiut zawodnika w reprezentacji narodowej
16. Azerbejdżan Renat Dadashov 05.06.2026 Szombathely Azerbejdżan Azerbejdżan 0:2 Malta Malta mecz towarzyski
17. 09.06.2026 Szombathely Azerbejdżan Azerbejdżan 2:1 San Marino San Marino Zawodnik strzelił bramkę
18. Komory Yacine Bourhane 24.09.2026 Garoua Kamerun Kamerun 3:1 Komory Komory Eliminacje Pucharu Narodów Afryki 2027
19. 29.09.2026 Iconi Komory Komory 1:0 Namibia Namibia
20. 04.10.2026 Marsylia Komory Komory 0:1 Senegal Senegal mecz towarzyski
21. 13.11.2026 Moroni Komory Komory 0:0 Kongo Kongo Eliminacje Pucharu Narodów Afryki 2027
22. 17.11.2026 Brazzaville Kongo Kongo 0:1 Komory Komory

Osiągnięcia indywidualne wychowanków i zawodników

Eliminacje Mistrzostw Europy 1980, Polska 2:0 Holandia, Chorzów, 1979 r. – Władysław Żmuda i Wim Jansen
KategoriaZawodnik(cy)OsiągnięcieLata/Sezon
Reprezentacja Polski (seniorzy)Władysław Żmudapowołanie do reprezentacji Polski1973–1986
Reprezentacja Polski (seniorzy)Jacek Bąkpowołanie do reprezentacji Polski1993–2008
Reprezentacja Polski (seniorzy)Modest Boguszewskipowołanie do reprezentacji Polski1987
Medal ME U-18Władysław Żmudabrązowy medal (ME U-18 w Hiszpanii)1972
Medal ME U-18Modest Boguszewski, Robert Grzankasrebrny medal (ME U-18 w RFN)1981
Mistrzostwa Świata U-20Modest Boguszewski, Robert Grzankauczestnictwo (MŚ U-20 w Australii)1981
Nagroda indywidualnaDariusz OpolskiZłote Buty1992
Król strzelcówLeszek Iwanickikról strzelców ekstraklasy (14 goli)1984/1985
Król strzelcówWitold Sokołowskikról strzelców Pucharu Polski (5 goli)1966/1967
Król strzelcówMaciej Firlejkról strzelców Pucharu Polski (4 gole)2021/2022
Nagroda indywidualnaKarol Czubaknapastnik sezonu w Ekstraklasie2025/2026

Złota dziesiątka

Złota dziesiątka plebiscytu 55-lecia Motoru Lublin:

MiejsceZawodnikLata gry w Motorze
1.Polska Władysław Żmuda1970–1972
2.Polska Jacek Bąk1990–1992
3.Polska Zygmunt Kalinowski1979–1981, 1982–1987
4.Polska Ryszard Brysiak1965–1969
5.Polska Leszek Iwanicki1983–1986
6.Polska Roman Dębiński1975–1985, 1986
7.Polska Andrzej Pop1976–1984
8.Polska Witold Sokołowski1963–1971
9.Polska Maciej Famulski1961–1962, 1968–1971
10.Polska Jerzy Krawczyk1970–1975, 1978–1980

Rekordy indywidualne

Najwięcej występów

Liczba występówZawodnikLataRozgrywki
387Marcin Syroka1996–2010II, III i IV liga
327Dariusz Opolski1980–1996I liga, II liga
302Marcin Popławski1998–2012II liga, III liga, IV liga
258Dawid Ptaszyński2000–2015II liga, III liga, IV liga
255Artur Ryczek1995–2005II, III i IV liga
245Paweł Maziarz1999–2009II liga, III liga, IV liga
244Piotr Prędota2000–2012II liga, III liga, IV liga
238Waldemar Fiuta1975–1988, 1990I liga, II liga
124Rafał Piróg1998–2002IV liga
107Władysław Kuraś1986–1987, 1989–1992I liga.

Najwięcej strzelonych bramek

Najwięcej goli ogółem:

Liczba goliZawodnikLataRozgrywki
72Marcin Popławski1998–2012II, III, IV liga
67Piotr Prędota2002–2012II, III, IV liga
64Andrzej Pop1976–1984I, II liga
63Andrzej Gutek1998–2003II, III, IV liga
51Witold Sokołowski1963–1971II, III liga
47Janusz Przybyła1974–1981II liga, I liga
35Janusz Kudyba1982–1988I, II liga
33Zbigniew Grzesiak1987–1992I liga, II liga
33Daniel Koczon2004–2012II, III liga
26Leszek Iwanicki1983–1986I liga
26Paweł Myśliwiecki2014–2015III liga
22Maciej Tataj2013–2014II liga
22Samuel Mráz2024–2025I liga, Ekstraklasa
20Ihor Mihałewski2011–2013II liga

Najwięcej goli w sezonie:

Karol Czubak – rekordzista Motoru pod względem liczby goli zdobytych w jednym sezonie w Ekstraklasie
Liczba goliZawodnikSezonRozgrywki
22Maciej Tataj2013/2014II liga, król strzelców
19Andrzej Gutek2001/2002IV liga
18Karol Czubak2025/2026Ekstraklasa
17Jerzy Krawczyk1973/1974II liga, król strzelców
16Janusz Kudyba1987/1988II liga, król strzelców
16Samuel Mráz2024/2025Ekstraklasa
15Ihor Mihałewski2011/2012II liga, król strzelców
14Leszek Iwanicki1984/1985I liga, król strzelców
14Paweł Myśliwiecki2014/2015III liga
13Daniel Koczon2007/2008II liga
12Marcin Popławski2005/2006III liga
12Piotr Prędota2006/2007III liga
9Zbigniew Grzesiak1990/1991I liga

Skład zespołu

Obecny skład

Stan na 10 września 2026
Piłkarze Motoru po meczu z Zagłębiem Lubin, Motor Lublin Arena, 23 października 2026 r.
Nr Poz. Piłkarz
2 OB Polska Paskal Meyer
4 OB Chorwacja Tin Plavotić
5 OB Białoruś Artiom Akatow
6 PO Polska Mateusz Łęgowski
7 PO Portugalia Ivo Rodrigues
8 PO Senegal Christopher Simon
9 PO Portugalia Rony Lopes
10 NA Polska Karol Czubak
11 PO Portugalia Fábio Ronaldo
12 BR Polska Borys Mołdach
17 PO Polska Kamil Lukoszek
18 OB Polska Bartosz Bereszyński
22 PO Polska Marcel Złomańczuk
Nr Poz. Piłkarz
23 PO Kosowo Florian Haxha
24 OB Polska Filip Luberecki
27 PO Komory Yacine Bourhane
29 OB Dania Thomas Santos
30 PO Senegal Mbaye Jacques Ndiaye
33 BR Słowenia Gašper Tratnik
39 OB Słowacja Marek Bartoš
47 PO Senegal Alioune Oumar Tall
70 PO Francja Makan Aïko
71 BR Rumunia Mihai Popa
77 NA Polska Mateusz Posmyk
90 NA Polska Dominik Gregorski
99 BR Polska Patryk Kukulski

Piłkarze wypożyczeni do innych klubów

Stan na 10 września 2026
Nr Poz. Piłkarz
13 OB Polska Krystian Brzozowski (w Zawiszy Bydgoszcz)
16 PO Polska Franciszek Lewandowski (w Mławiance Mława)
19 PO Polska Kacper Szymanek (w Warcie Poznań)
20 NA Polska Kacper Plichta (w GKS-ie Tychy)
21 PO Polska Konrad Kraska (w Hetmanie Zamość)
45 BR Polska Oskar Jeż (w Podlasiu Biała Podlaska)

Sztab szkoleniowy

Stan na 23 lipca 2026
Funkcja Imię i nazwisko
Trener Polska Mariusz Misiura
Asystent trenera Polska Łukasz Włodarek
Asystent trenera Polska Daniel Kokosiński
Asystent trenera Polska Bartosz Bochiński
Asystent trenera Polska Tomasz Włodarek
Asystent trenera Polska Krystian Skłodowski
Trener bramkarzy Polska Marcin Zapał
Trener bramkarzy Polska Tomasz Król
Trener przygotowania motorycznego Polska Zbigniew Dąbek
Trener przygotowania motorycznego Polska Damian Ścibior
Trener analityk Polska Bartłomiej Jabłoński
Analityk data science Polska Michał Jaroń
Kierownik drużyny Polska Rafał Marzęda
Lekarz Polska Robert Węgłowski
Fizjoterapeuta Polska Emilian Sapuła
Fizjoterapeuta Ukraina Viktor Adamchuk
Fizjoterapeuta Polska Kamil Warecki
Kitman Polska Igor Miazga
Szef kuchni Polska Damian Mitrut

Zobacz też