Rada Prawa (isl. Lögrétta, ang. Law Council lub Court of Legislature) – instytucja działająca w ramach Alþingi, tworząca i interpretująca prawo w średniowiecznej Islandii od X do XIII wieku.
Prawo głosu w Radzie Prawa mieli wodzowie (goðar): 12 z Kwarty Północnej, po 9 z Kwarty Południowej, Kwarty Wschodniej i Kwarty Zachodniej oraz 9 dodatkowych osób wyznaczanych przez wodzów z trzech ostatnich kwart. Rozwiązanie to miało zapewnić każdej kwartze jednakową łączną liczbę głosów, tj. po 12.
Każda osoba uprawniona do głosowania miała prawo i obowiązek dobrać sobie dwóch pomocników, czyli doradców, spośród przynależących do niej wolnych farmerów (bændr). Jeden z pomocników siedział na ławie przed członkiem mającym prawo głosu, który zasiadał na ławie środkowej, a drugi za nim.
Członkiem Rady Prawa był również Mówca Prawa, pełniący funkcję jej przewodniczącego.
Po przyjęciu chrześcijaństwa w skład Rady Prawa weszli także dwaj biskupi. Nie byli oni jednak uprawnieni do dobierania sobie pomocników, czyli doradców.
Rada Prawa miała własny skarbiec, określany jako lögréttufé.
Mównicą Rady Prawa była Skała Prawa, czyli Lögberg.
Obrady Rady Prawa odbywały się na otwartej przestrzeni. Były publiczne i jawne: osoby niebędące jej członkami mogły się im przyglądać, siedząc poza jej obrębem, a najbardziej oddaleni obserwatorzy – stojąc.
Rada prawa zarówno tworzyła nowe prawo (gera nýmæli), jak i „nakreślała” (objaśniała) (rétta lög) treść dotychczas obowiązującego prawa, gdy to było niejasne.
W tym pierwszym przypadku najprawdopodbniej wymagana była jednomyślność. Być może niezbędne było też uzyskanie aprobaty – a zwłaszcza brak dezaprobaty – większości wolnych farmerów, zwłaszcza tych, którzy znajdowali się na Alþingi i obserwowali jego obrady
W tym drugim przypadku wystarczało zdanie większości. W razie zaś równości głosów rozstrzygające było stanowisko Mówcy Prawa.