Raoul Bova (2015) | |
| Data i miejsce urodzenia |
14 sierpnia 1971 |
|---|---|
| Zawód |
aktor, producent filmowy, scenarzysta, model |
| Współmałżonek |
Chiara Giordano |
| Lata aktywności |
od 1984 |
| Strona internetowa | |
Raoul „Rollo” Bova (ur. 14 sierpnia 1971 w Rzymie) – włoski aktor, producent i scenarzysta, a także model.
Jego rodzice pochodzą z południowych Włoch – ojciec Giuseppe z Reggio Calabria, a matka z Neapolu.
Ojciec pracował w liniach lotniczych Alitalia, a matka zajmowała się domem. Miał spokojne i dostatnie dzieciństwo.
Jako szesnastolatek, wraz z zespołem S.S. Lazio, zdobył mistrzostwo Włoch na 100 m stylem grzbietowym.
Studiował w Istituto Superiore di Educazione Fisica w Rzymie. Chciał zostać policjantem, ale nie zdał egzaminu do Carabinieri. Poszedł do szkoły teatralnej, studiował aktorstwo w Szkole Beatrice Bracco z Michaelem Margottą w Rzymie i poświęcił się karierze aktorskiej.
Zadebiutował na dużym ekranie rolą w komedii Kiedy byliśmy stłumieni (Quando eravamo repressi, 1992) i w filmie telewizyjnym Włoska historia (Una storia italiana, 1992). Pierwsze szlify aktorskie zdobywał również na scenie włoskich teatrów, m.in. w spektaklach: Animali a sangue freddo (1993), Messico e nuvole (1994) i Macbeth Clan (1998).
Zwrócił na siebie uwagę rolą nauczyciela pływania w melodramacie Piękna księżniczka (Piccolo grande amore, 1993) obok Susanny York. W 1994 odebrał nagrodę Telegatto za rolę komisarza Gianniego Bredy w siódmym sezonie serialu Ośmiornica (La piovra 7, 1994), w którym zaistniał jeszcze w serii ósmej (1997) i dziewiątej (1998) jako prowadzący śledztwo młody inspektor Carlo Arcuti, a rola ta uczyniła go popularnym także w innych krajach świata. Zagrał w filmach komercyjnych, m.in. Palermo – Mediolan – bilet w jedną stronę (Palermo Milano solo andata, 1995) w roli Nino Di Venanzio (nominacja do włoskiej nagrody David di Donatello za najlepszą rolę męską), komedii Słodka zemsta (Avenging Angelo, 2002) u boku Anthony’ego Quinna, Madeleine Stowe i Sylvestra Stallone’a jako poczytny, jednak zagadkowy pisarz Marcello czy komedii romantycznej Pod słońcem Toskanii (Under the Tuscan Sun, 2003), gdzie jako Marcello romansuje z dojrzałą pisarką (Diane Lane) z San Francisco, która w chwili twórczego i osobistego kryzysu, wyjeżdża do Włoch.
Chcąc przełamać stereotyp aktora o urodzie pięknego chłopca niezdolnego grać głębokie role, z powodzeniem wcielił się w austriackiego oficera w dramacie wojennym Granica (La frontiera, 1996), wystąpił jako terrorysta w dreszczowcu Rewind (1998), zagrał człowieka opętanego przez diabła w filmie I Cavalieri che fecero l'impresa (2000) oraz skomplikowaną postać Lorenzo w melodramacie Okna (La Finestra di fronte, 2003). Włoska krytyka bardzo chwaliła sposób, w jaki zagrał świętego Franciszka z Asyżu (dla roli schudł 14 kg) w biograficznym filmie telewizyjnym Franciszek (Francesco, 2002).
W polskim filmie biograficznym Karol. Człowiek, który został papieżem (Karol, un uomo diventato papa, 2005) zagrał postać księdza Tomasza Zaleskiego, który w czasie hitlerowskiej okupacji stara się zachować godność i nie poddaje się terrorowi, za co zostaje później rozstrzelany.
W 1999 wziął udział w reklamie linii kosmetyków marki Max Factor z Madonną, w reżyserii Aleka Keshishiana. W 2000 wziął udział w sesji zdjęciowej do kalendarza dla włoskiego magazynu „Max”. Był na okładkach „Angeleno” (we wrześniu 2003), „GQ” (w grudniu 2008), „OK!” (w grudniu 2009), „Chi” (w styczniu 2013), „Vanity Fair” (edycji włoskiej w kwietniu 2009, styczniu 2011, marcu 2012, październiku 2013 i sierpniu 2019) i „F” (w listopadzie 2024).
Od 1997 związany był z lekarką weterynarzem Chiarą Giordano, z którą w marcu 2000 zawarł związek małżeński. Mają troje dzieci: dwóch synów – Alessandro Leona (ur. 29 stycznia 2000) i Francesco (ur. 2001) oraz córkę Sophię. W 2013 doszło do rozwodu. W 2013 Bova związał się z aktorką Rocío Muñoz Morales, z którą ma dwie córki, Lunę (ur. 2 grudnia 2015) i Almę (ur. 4 listopada 2018).
Jego przyjaciółmi zostali: Giorgio Armani, George Clooney, Alessandro Gassmann i Maria Grazia Cucinotta.
| Rok | Nagroda | Kategoria | Film | Rezultat |
|---|---|---|---|---|
| 1996 | David di Donatello | Najlepszy aktor drugoplanowy | Palermo Mediolan pod eskortą (Palermo Milano solo andata, 1995) | Nominacja |
| 2006 | Globo d’oro | Nagroda europejska | – | Wygrana |
| 2007 | Najlepszy aktor | Io, l’altro (Ja, odmieniec, 2007) | Wygrana | |
| 2008 | Telegatto | Najlepszy aktor | – | Wygrana |
| 2009 | Nastro d’argento | Nagroda specjalna | Sbirri (2008) 15 Seconds (2008) |
Wygrana |
| 2011 | David di Donatello | Najlepszy aktor drugoplanowy | Nasze życie (La nostra vita, 2010) | Nominacja |
| Globo d’oro | Najlepszy aktor | Pani do towarzystwa (Nessuno mi può giudicare, 2011) | Wygrana | |
| Nastro d’argento | Najlepszy aktor pierwszoplanowy | Nominacja | ||
| 2013 | Najlepszy aktor pierwszoplanowy | Cześć, tato (Buongiorno papà, 2013) | Nominacja | |