Historia sięga do wczesnego średniowiecza (VII-XII w.). Nazwa pochodzi od Ratosza, protoplasty Ratoszyńskich (Ratowskich) herbu Szeliga. Już w XVI wieku jeden z ważniejszych ośrodków gospodarczych okolicy. Prywatna wieś szlachecka, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radomskim województwa sandomierskiego. Miejsce śmierci Macieja Krassowskiego (zm. 1790) – podwojewodzego rawskiego, posła sejmu elekcyjnego 1764. W 1864 Tadeusz Kiciński zakłada pierwszą polską szkołę. W 1877 Antoni Chrzystkowski zaś hutę szkła i wieś Pieńki Ratoszyńskie (ob. Podlesie). W 1916 powstaje Szkoła Powszechna, a w 1959 OSP. Zabytki: XVII/XVIII wieczna kapliczka z obrazem Matki Bożej obok legendarny kamień.
Kalendarium
Kalendarium wydarzeń na podstawie artykułu „RATOSZYN - zarys dziejów miejscowości i okolic” opublikowanego w 1997 r. na łamach Gazety Białobrzeskiej:
VII - VIII w. Powstanie Ratoszyna jako jednej z miejscowości otaczającej gród w Radzanowie;
XIII w. Erekcja parafii radzanowskiej. Ratoszyn jednym z głównych jej ośrodków;
1428 Pierwsza zachowana wzmianka o rodzie rycerskim z Ratoszyna - Ratoskich posiadających wieś Korytków. W 1440 r. Jan Długosz również pisze o rodzinie Ratoszyńskich (Ratowskich) herbu Szeliga;
Piotr z Korzenia, z żoną Barbarą, wzięli 1442 r. w zastaw część Ratoszyna (według Herbarza Bonieckiego);
1508 Według Rejestru poborowego województwa sandomierskiego dobrami Ratoszyn i Olszowa włada Adam z Ratoszyna;
1521 Abp Jan Łaski wizytuje parafię Radzanów. Dziesięcina z Ratoszyna jest 8,5 krotnie wyższa od radzanowskiej;
1564 Według Lustracji Województwa Sandomierskiego Ratoszyn ma 6,25 łana gruntów kmiecich;
1569 We wsi należącej do Krzysztofa Rathowskiego mieszka ok. 70 osób;
XVII w. Wsią władają kolejno: Kożuchowscy, Smuszowscy, Zdziechowscy;
ok. 1645 Powstaje Kapliczka Ratoszyńska MB Częstochowskiej;
przed 1665 Kochanowscy nabywają Ratoszyn od Zdziechowskich;
1747 dziedzicem rezydującym w Ratoszynie Gerwazy Jan Kochanowski
1760 Jędrzej Ozdoba (Cichy) zostaje wójtem Ratoszyna;
1766 W Ratoszynie mieszka 76 osób w 13 domach. Właścicielem wsi jest Wawrzyniec Kochanowski;
1775 Ratoszyn staje się własnością Macieja Krassowskiego - posła i podwojewodzego rawskiego;
1787 Kazimierz Cichoński jednym z twórców Bractwa Miłosierdzia;
1790-06-23 W Ratoszynie umiera Maciej Krassowski - podczaszy koronny i poseł na Sejm Czteroletni;
1797 Ratoszyn liczy 107 mieszkańców w 16 domach. Józef Manowski pierwszym chłopem płacącym czynsz;
1827 Miejscowość liczy 196 osób w 17 domach;
1837 Józef Krassowski sprzedaje dobra Gen. Mikołajowi Korffowi;
1852 Dobra Ratoszyn nabywa Tadeusz Kiciński.
1862 Wieś liczy 201 mieszkańców. Andrzej Nowakowski - sołtysem;
1864 Kiciński zakłada „ Szkółkę”, zlikwidowaną ok. 1870 r.
1997 Marcin Wodziński publikuje „RATOSZYN - zarys dziejów miejscowości i okolic” na łamach Gazety Białobrzeskiej;
1999 Likwidacja Szkoły Podstawowej w Ratoszynie;
2000-05-04 Uroczyste obchody 40-lecia OSP;
2002 Stefan Spólny (KWW Prawy Radzanów) zwycięża w wyborach samorządowych Aldonę Helenę Rylską (KWW PS - zw. z PSL) oraz Tadeusza Zawadzkiego (KWW Nasza Wspólnota Samorządowa);
2004 Położenie nowej asfaltowej nawierzchni na drodze 34199 łączącej Ratoszyn z Radzanowem; Ratoszyn liczy 207 mieszkańców, a wraz z Podlesiem i Podgórzem - 355.
Właściciele dóbr Ratoszyn
do pocz. XVII wieku - Ratoszyńscy (Ratowscy, Ratoccy) herbu Szeliga;
XVII wiek - Kożuchowscy herbu Doliwa;
- Smuszowscy (Szumowscy) herbu Junosza;
- Zdziechowscy herbu Rawicz;
XVII / XVIII wiek - Kochanowscy herbu Korwin;
ok. 1775 - 1790 - Maciej Krassowski herbu Ślepowron;
1790 - 1837 - Józef Krassowski herbu Ślepowron;
1837 - 1852 - Mikołaj Korff, gen. baron;
1852 - 1877 - Tadeusz Paweł Hermolaus Kiciński herbu Rogala;
1877 - 1880-11-26 - mgr Antoni Chrzystkowski - właściciel folwarku;
1881 - 1893 - Antoni Podczaski - właściciel folwarku;
↑Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z2013r. poz.200 (ISAP))
↑Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
51°33′33″N 20°48′50″E/51,559167 20,813889
