Realgar z Rumunii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
As4S4 – tetrasiarczek tetraarsenu |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
1,5–2 |
| Przełam |
muszlowy, nierówny |
| Łupliwość |
doskonała wg {010} i {120}, niewyraźna |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
3,5-3,6 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
pomarańczowoczerwona |
| Rysa |
pomarańczowa, pomarańczowożółta |
| Połysk |
diamentowy na ścianach kryształu, tłusty lub żywiczny na przełamie |
Realgar – minerał z gromady siarczków. Należy do grupy minerałów rzadkich. Zbudowany jest z tetrasiarczku tetraarsenu, As4S4.
Nazwa pochodzi od arab. رهج الغار rahdż al-ghar – „pył (proszek) kopalniany”.
Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju krótkosłupkowym często wzdłużnie prążkowane, z wyraźnymi zbrużdżeniami, słupowe, pylaste. Spotykany w formie zrosłych bliźniaków. Występuje w skupieniach drobnoziarnistych, pręcikowych, łuseczkowych, zbitych, ziemistych, naskorupieniach, proszkowych, naciekowych. Ładnie wykształcone kryształy spotyka się w druzach mineralnych. Jest kruchy, strugalny, przeświecający do przezroczystego. Rozpuszczalny w kwasie azotowym i wodorotlenku potasu. Łatwo topliwy wydzielając przy tym zapach czosnku. Długotrwałe naświetlanie sprawia, że na jego powierzchni pojawia się żółtawy osad, a sam minerał ulega przemianie w pararealgar lub aurypigment. Realgar jest toksyczny.
Powstaje w wyniku niskotemperaturowych procesów hydrotermalnych; żyłach kruszcowych. Jest składnikiem osadów gorących źródeł i ekshalacji wulkanicznych (fumarola). Produkt przeobrażeń kruszców zawierających arsen. Współwystępuje z aurypigmentem, antymonitem, dolomitem, wakabayashilitem, sfalerytem, stibnitem, cynobrem.
Ponadto został stwierdzony także w: Argentynie, Australii, Boliwii, Bułgarii, Kanadzie, Chile, Czechach, Macedonii Północnej, Indonezji, Irlandii, Japonii, Kazachstanie, Kirgistanie, Meksyku, Peru, Papui-Nowej Gwinei, Maroku, Rumunii, RPA, Hiszpanii, Sudanie, Szwajcarii, Szwecji (Värmland), Turcji, Uzbekistanie, na Ukrainie, Słowacji, Węgrzech, we Francji i we Włoszech.
Występuje w kredowych łupkach, piaskowcach i zlepieńcach fliszowych Karpat (okolice Leska). Stwierdzono go w kopalni „Orzeł Biały” (Śląsko-Krakowskie Złoża Zn-Pb), gdzie utworzył się w zwałach kopalnianych w wyniku długotrwałego pożaru. Występuje także w Rabem, Bystrem i Jabłonkach w Bieszczadach.