Receptor oreksyny typu 2 ( Ox2R lub OX2), znany również jako receptor hipokretyny typu 2 (HcrtR2) – białko kodowane u ludzi przez genHCRTR2. Nie należy go mylić z ludzkim białkiem CD200R1(inne języki), które ma taki sam symbol OX2R, ale jest kodowane przez odrębny gen, zlokalizowany na chromosomie 3.
Regulacji snu i czuwania – aktywacja receptora OX2 przez oreksyny wspomaga utrzymanie stanu czuwania; jego defekt lub blokada może prowadzić do narkolepsji typu 1.
Regulacji apetytu i metabolizmu – wpływa na pobudzenie apetytu, termogenezę i zużycie energii.
Regulacji nagrody i nastroju – udział w układach dopaminergicznych i monoaminergicznych może wpływać na zachowania motywacyjne.
Farmakologia
OX2R jest celem badań farmakologicznych nad leczeniem zaburzeń snu, zwłaszcza narkolepsji, oraz nad lekami o działaniu stymulującym czuwanie. Do agonistów OX2R należą syntetyczne oreksyny oraz niektóre eksperymentalne peptydy. Jego antagonisty takie jak suworeksant, są stosowane w leczeniu bezsenności.
Patologie
Mutacje w genie HCRTR2 lub dysfunkcja receptora OX2 wiążą się z występowaniem narkolepsji z katapleksją u ludzi i zwierząt. Niedobór aktywności tego receptora prowadzi do zaburzeń w utrzymaniu czuwania oraz regulacji metabolizmu energetycznego.
Mechanizm działania
Po związaniu z ligandem receptor OX2 aktywuje białka G, co prowadzi do kaskady sygnałowej obejmującej m.in. wzrost stężenia wapnia wewnątrzkomórkowego i aktywację kinaz białkowych, co skutkuje modulacją pobudliwości neuronów
↑CD200R1 Gene, GeneCards Human Gene Database [dostęp 2026-02-14] [zarchiwizowane 2025-08-14](ang.).
↑KathyK.LiszewskiKathyK., Fine-Combing the Cancer Transcriptome, „Genetic Engineering & Biotechnology News”, 35 (7), 2015, s. 16–18, 21, DOI:10.1089/gen.35.07.09 [dostęp 2026-02-16](ang.).
123MichihiroM.MiedaMichihiroM., TakeshiT.SakuraiTakeshiT., Physiological Roles of Orexin Receptors on Sleep/Wakefulness Regulation, [w:] Orexin and Sleep. Molecular, Functional and Clinical Aspects, Cham: Springer International Publishing, 2015, s. 53–65, DOI:10.1007/978-3-319-23078-8_4, ISBN978-3-319-23077-1(ang.).
↑TakeshiT.SakuraiTakeshiT. i inni, Orexins and Orexin Receptors: A Family of Hypothalamic Neuropeptides and G Protein-Coupled Receptors that Regulate Feeding Behavior, „Cell”, 92 (4), 1998, s. 573–585, DOI:10.1016/S0092-8674(00)80949-6 [dostęp 2026-02-16](ang.).
12JunshuiJ.MaJunshuiJ. i inni, Electroencephalographic Power Spectral Density Profile of the Orexin Receptor Antagonist Suvorexant in Patients with Primary Insomnia and Healthy Subjects, „Sleep”, 37 (10), 2014, s. 1609–1619, DOI:10.5665/sleep.4068, PMID:25197807, PMCID:PMC4173918 [dostęp 2026-02-16](ang.).