| rejon | |
| 1940 | |
.svg) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Republika związkowa | |
| Obwód | |
| Siedziba | |
| Data powstania |
15 stycznia 1940 |
| Data likwidacji |
25 listopada 1940 |
| Języki urzędowe | |
| Szczegółowy podział administracyjny | |
| Liczba sielsowietów |
ponad 6 |
Rejon porzecki (biał. Парэцкі раён, Parecki rajon) – istniejący w 1940 roku rejon w północno-zachodniej części Białoruskiej SRR, w obwodzie białostockim.
Utworzony został przez władze radzieckie 15 stycznia 1940 roku na okupowanym terytorium północno-wschodniej części powiatu grodzieńskiego województwa białostockiego II Rzeczypospolitej (w części gminy Berszty, Hoża, Marcinkańce i Porzecze oraz miasto Druskieniki). Obszar podzielono na 10 sielsowietów: Berszty, Druskieniki (wieś), Lichacze, Marcinkańce, Mosznica, Nowa Ruda, Porzecze, Plebaniszki, Przewałka i Szklary oraz sowiet osiedlowy Druskieniki.
25 listopada1940 rejon został zlikwidowany, gdy władze radzieckie przekazały część jego ziem Litewskiej SRR: obszar dawnej gminy Marcinkańce, miasto Druskieniki oraz północną część dawnej gminy Porzecze. Z tych dwóch ostatnich utworzono na Litwie gminę Druskieniki; reaktywowano także gminę Marcinkańce.
Pozostały obszar pozostał przy BSRR. Sielsowiety: Lichacze, Plebaniszki, Porzecze i Przewałka włączono do rejonu grodzieńskiego, a sielsowiety: Berszty i Nowa Ruda – do rejonu skidelskiego Białoruskiej SRR.
Rejon porzecki był jednostką administracyjną istniejącą de facto, legalną z punktu widzenia władz ZSRR. Z punktu widzenia prawa międzynarodowego jej utworzenie było nielegalne, a jej obszar stanowił część terytorium II Rzeczypospolitej pod okupacją ZSRR.