| Rejon | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Siedziba | |||||
| Data powstania |
1940, 1944 | ||||
| Data likwidacji |
1941, 2020 | ||||
| Powierzchnia |
1573 km² | ||||
| Populacja (2019) • liczba ludności |
| ||||
| Położenie na mapie | |||||
| 50°23′08″N 24°06′14″E/50,385556 24,103889 | |||||
| Strona internetowa | |||||
Rejon sokalski (ukr. Сокальський район) – dawna jednostka administracyjna Ukrainy, a wcześniej także Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, funkcjonująca w latach 1940–1941 i 1944–2020. Należał do obwodu lwowskiego. Siedzibą rejonu był Sokal.
Według spisu powszechnego z roku 2001 w rejonie żyło 98 100 ludzi, w tym 1000 Rosjan (1%) i 100 (0,1%) Polaków.
Rejon sokalski został utworzony 17 stycznia 1940 na podstawie dekretu Prezydium Rady Najwyższej USRR o podziale na rejony zachodnich obwodów USRR, kiedy to w obwodzie lwowskim utworzono 37 rejonów, między innymi sokalski. Rejon objął obszary na wschód od Linii Mołotowa:
Obszary te należały przed wojną do powiatu sokalskiego w województwie lwowskim.
Rejon sokalski przestał istnieć wraz z wybuchem wojny niemiecko-radzieckiej 22 czerwca 1941. Jego tereny weszły w skład Landkreis Kamionka-Strumilowa dystryktu galicyjskiego Generalnego Gubernatorstwa.
Rejon został odtworzony 23 lipca 1944, po zajęciu tych terenów przez Armię Czerwoną.
W ramach umowy o zmianie granic z 15 lutego 1951 obszerne połacie położonej w Polsce Sokalszczyzny, włączono do ZSRR. Nie weszły one jednak w skład rejonu sokalskiego, lecz utworzono z nich nowy rejon zabuski z siedzibą w Bełzie.
30 czerwca 1962 do rejonu sokalskiego włączono zniesiony rejon zabuski.
Rejon sokalski zlikwidowano w związku z reformą administracyjną w 2020 roku, kiedy to cały jego obszar wcielono do nowego rejonu czerwonogrodzkiego.