Rejon teofipolski

Rejon teofipolski
Rejon
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 chmielnicki

Siedziba

Teofipol

Powierzchnia

716 km²

Populacja (2017)
• liczba ludności


26 673

Położenie na mapie
Położenie na mapie
49°50′30,8400″N 26°24′42,8400″E/49,841900 26,411900

Rejon teofipolski – była jednostka administracyjna wchodząca w skład obwodu chmielnickiego Ukrainy.

Rejon utworzony został w 1959 z części obszaru dawnego powiatu starokonstantynowskiego oraz ostrogskiego. Miał powierzchnię 710 km² i liczył około 27 tysięcy mieszkańców. Siedzibą władz rejonu był Teofipol.

Na terenie rejonu znajdowały się: dwie osiedlowe rady i 22 silskie rady, obejmujące w sumie 53 miejscowości.

Miejscowości rejonu

Przypisy

  1. ↑ Чисельність населення (за оцінкою) на 1 квітня 2017 року // Головне управління статистики у Хмельницькій області
  2. ↑ Bereżyńce, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 150.
  3. ↑ Halczyńce, pow. starokonstantynowski, gm. Awratyn, wł. Adama Lipskiego, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 550.
  4. ↑ Kołki 3.), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 273.
  5. ↑ Niemierzyńce 4) wś, pow. krzemieniecki, na północny wschód od m. Białozierka, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 379.
  6. ↑ Niemierzyńce, wś, 1.) powiat krzemieniecki, par. Woronowce, 1 w., [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 379.
  7. ↑ Nowostawce 2.) N., wś, pow. starokonstatynowski, gm. Teofipol, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 394.
  8. ↑ Turówka, wś, gm. Semenów, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XII: Szlurpkiszki – Warłynka, Warszawa 1892, s. 653.
  9. ↑ Woronowce, 1.) wś, powiat krzemieniecki, gm. Światec, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIII: Warmbrun – Worowo, Warszawa 1893, s. 956.
  10. ↑ Zarudzie (9), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 426.