Renminbi

Renminbi
Kod ISO 4217

CNY

Symbol

¥ – juan
角 – jiao
分 – fen

Państwo

 Chińska Republika Ludowa

Bank centralny

Bank Ludowy Chin

Poziom inflacji

1,6% w 2020

Podział

1 yuan = 10 jiao = 100 fenów

Banknoty

1, 5, 10, 20, 50, 100 juanów

Monety

1, 2, 5 fenów
1, 5 jiao
1 juan

Renminbi, w skrócie RMB (chiń. upr. 人民币; chiń. trad. 人民幣; pinyin rénmínbì; IPA [ʐə˧˥n.mi˧˥n.pi˥˩]; dosł. „waluta ludowa”) – oficjalna waluta Chińskiej Republiki Ludowej.

Podstawową jednostką renminbi jest juan (chiń. upr. 元 lub 圆; chiń. trad. 圓; pinyin yuán), kod ISO 4217 to CNY (skrót od ang. Chinese yuan). Jeden juan dzieli się na 10 jiao (角), a jeden jiao na 10 fenów (分). Wszystkie nominały, od najmniejszego 1 jiao, do największego 100 juanów, dostępne są w postaci banknotów. W monetach obiegowych występują nominały od 1 fena do 1 yuana.

Słowo „juan” jest również używane w odniesieniu do chińskiej waluty (w znaczeniu ogólnym), zwłaszcza w kontekście międzynarodowym. Potocznym określeniem juana w języku chińskim jest „kuai” (块), czyli „kawałek”; a „jiao” jest potocznie nazywany „mao” (毛), czyli „włos” (tym samym znakiem zapisuje się popularne w Chinach nazwisko, które nosił m.in. Mao Zedong).

Chińska waluta posiada dwa odrębne rynki: wewnętrzny dla rezydentów tzw. onshore renminbi oraz zewnętrzny tzw. offshore renminbi. Na rynku wewnętrznym obowiązującą walutą jest CNY. Na rynku zewnętrznym (w tym zagranicznym) waluty oznaczone są różnymi skrótami: w Hongkongu – CNH, Tajwanie – CNT, Singapurze – CNS.

Znaczenie słownikowe

W języku chińskim słowo „juan” oznacza po prostu „pieniądz”, na przykład měiyuán (美元) to dolar amerykański (USD), którego nazwa wywodzi się od Měiguó (美國), oznaczającego USA; měiyuán (美元) to po prostu „amerykański pieniądz”.

Na Tajwanie juan to potoczna nazwa tamtejszej waluty, czyli (nowego) dolara tajwańskiego. Z kolei w Hongkongu to nazwa dolarów hongkońskich. Mieszkańcy Tajwanu i Hongkongu określają walutę w Chinach nazwą oficjalną, renminbi. Podobne lokalne znaczenie ma słowo juan także dla Chińczyków mieszkających w Singapurze i Makau.

Z języka chińskiego zapożyczone zostały także nazwy pieniądza w innych językach Dalekiego Wschodu: japońskiego jena i koreańskiego wona.

Użycie poza Chinami kontynentalnymi

Druga seria z lat 50. XX wieku

W Hongkongu w myśl zasady jeden kraj, dwa systemy używana jest odrębna waluta, dolar hongkoński (HKD). RMB pozostaje tam drugą pod względem popularności walutą, a jego rola stale rośnie w związku z ożywioną wymianą handlową z kontynentem. Banki w Hongkongu prowadzą dla klientów konta w RMB.

Podobna sytuacja panuje w Makau, gdzie chociaż lokalną walutą pozostaje pataca, to miejscowe banki wydają karty płatnicze umożliwiające płatności w RMB. Nie są one jednak dopuszczane w miejscowych kasynach.

Juan w postaci pieniądza cyfrowego – CBDC

W roku 2020 Ludowy Bank Chin wprowadził do obiegu własną walutę cyfrową CBDC (ang. central bank digital currency).

Przypisy

  1. ↑ CNY – Chinese Yuan Renminbi rates, news, and tools [online], www.xe.com [dostęp 2020-04-13] (ang.).
  2. ↑ Handel zagraniczny. Chiny., money.pl, dostęp 2016-02-05
  3. ↑ At the centre of RMB internationalisation. A brief guide to offshore RMB. (ang.) Deutsche Bank, marzec 2014
  4. ↑ China's $1.5 million digital currency giveaway impressed analysts. Shoppers, not so much (ang.) reuters.com, dostęp 2021-01-06

Linki zewnętrzne