Rhizoctonia cornigera

Rhizoctonia cornigera
Ilustracja
Rhizoctonia cornigera na źdźble pszenicy
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

podstawczaki

Klasa

pieczarniaki

Rząd

pieprznikowce

Rodzina

podstawkorożkowate

Rodzaj

Rhizoctonia

Gatunek

podstawkorożek zbożowy

Nazwa systematyczna
Rhizoctonia cornigera (Bourdot) Zmitr.
Biol. Bull. Rev. 14(Suppl. 1): S33 (2024)

Rhizoctonia cornigera (Bourdot) Zmitr. – gatunek grzybów z typu podstawczaków (Basidiomycota). Grzyb mikroskopijny, który u zbóż wywołuje ostrą plamistość oczkową. Choroba ta występuje w Polsce.

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Rhizoctonia, Ceratobasidiaceae, Cantharellales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy opisał go w 1922 r. Hubert Bourdot, nadając mu nazwę Corticium cornigerum. Wówczas znany był tylko jako anamorfa. W 2024 r. Ivan V. Zmitrovich stwierdził, że w istocie jest to Rhizoctonia cereale. Synonimy:

W Polsce znany jest pod dwoma nazwami polskimi, nadanymi mu przez Władysława Wojewodę w 2003 r.: Ceratobasidium cornigerum (Bourdot) D.P. Rogers 1935 – podstawkorożek szarawy i Ceratobasidium cereale D.I. Murray & Burpee 1984 – podstawkorożek zbożowy. Obydwie są niespójne z aktualną nazwą naukową. orfologia

Morfologia

Owocnik rozpostarty, cienki, białawy. Strzępki bezbarwne, o szerokości od 3 do 9 μm, bez sprzążek. Podstawki elipsoidalne do szeroko maczugowatych, 9 do 14 na 8 do 12 μm, z czterema sterygmami. Bazydiospory elipsoidalne i szeroko wrzecionowate, o wymiarach od 6 do 11 na 4 do 6 μm. Czasami powstają jasnobrązowe sklerocja o średnicy od 0,5 do 3 mm.

Występowanie i siedlisko

Występuje na wszystkich kontynentach poza Antarktydą. W Polsce podano liczne jego stanowiska, głównie na drewnie drzew liściastych, iglastych i na resztkach roślinnych. Prawdopodobnie jest kosmopolityczny. Występuje jako saprotrof glebowy na martwych pędach i opadłej ściółce, ale jest także fakultatywnym patogenem roślinnym powodującym choroby upraw i traw darniowych. Może również rozwijać się na żywych liściach drzew i krzewów, szczególnie w tropikach i subtropikach. Według źródeł zagranicznych jest jednym z patogenów wywołujących czarną zgniliznę korzeni truskawki. Jest także jednym z najczęstszych grzybów tworzących endomykoryzę ze storczykami.

Przypisy

  1. 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2026-01-27].
  2. ↑ Joanna Marcinkowska, Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii, Warszawa: PWRiL, 2012, s. 324, ISBN 978-83-09-01048-7.
  3. ↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2026-01-28].
  4. 1 2 Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 100, ISBN 83-89648-09-1.
  5. 1 2 P. Roberts, Rhizoctonia-forming fungi, Kew: Royal Botanic Gardens, 1999, s. 39, ISBN 1-900347-69-5.
  6. ↑ IWystępowanie Ceratobasidium cornigeum na świecie (mapa) [online], gbif.org [dostęp 2022-11-07].
  7. ↑ Michael A. Ellis, Black Root Rot of Strawberry [online].
  8. ↑ Gerfried Deutsch, Mycorrhizal fungi of terrestrial orchids [online] [dostęp 2022-11-07] [zarchiwizowane z adresu 2011-06-17].