
Rhynchonellida – rząd ramienionogów, którego przedstawiciele występują od ordowiku do dziś.
Rhynchonellida należą do podtypu Rhynchonelliformea, odpowiadającego w przybliżeniu dawniej wyróżnianej gromadzie ramienionogów zawiasowych (Articulata), którego przedstawiciele odznaczają się wapienną muszlą i obecnością zawiasów. W obrębie tego podtypu należą do gromady Rhynchonellata, wyróżnianej na podstawie mikrostruktury muszli.
Rynchonellidy odznaczają się dwuwypukłą muszlą, najczęściej nieperforowaną (ang. impunctate), zwykle posiadającą siodło (wypukłość) na skorupce grzbietowej i zatokę (wklęsłość) na skorupce brzusznej. Muszla często posiada ornamentację w postaci promienistych żeber (łac., ang. costae). Szkielet lofoforu w postaci krur; brachidium nie występuje.
Nazwa rzędu pochodzi od nazwy rodzaju Rhynchonella, utworzonej od greckiego słowa ῥύγχος (dziób) ze względu na pewne podobieństwo kształtu.
Najstarsi przedstawiciele rzędu Rhynchonellida znani są ze środkowego ordowiku. We wczesnej kredzie występowały rynchonellidy z rodzaju Peregrinella, największe w dziejach rzędu (długość i szerokość przekraczały 10 cm); były one związane z ekosystemami zimnych wysięków.
Bogate w skali światowej są na przykład zespoły rynchonellidów dewonu zachodniej Kanady oraz liasu Anglii.
W Polsce rynchonellidy występują w utworach skalnych wielu okresów. Spomiędzy wyjątkowo bogatych względnie pospolitych, szczególnie dobrze rozpoznanych lub charakterystycznych zespołów można wymienić fauny od syluru po jurę.
Rodzaj Rhynchonella ujmowano niegdyś bardzo szeroko, zaliczając doń gatunki od ordowickich po dzisiejsze; obecnie nazwę tę stosuje się dla form późnojurajskich i wczesnokredowych.