| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
zasadowy krzemian sodu I żelaza |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
5,5-6 |
| Przełam |
nierówny |
| Łupliwość |
doskonała dwukierunkowa |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
czarna, niebieska lub ciemnozielona |
| Rysa |
biała, szarobrązowa, brunatnożółta |
| Połysk |
szklisty, jedwabisty, czasami matowy |
Riebeckit – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy amfiboli. Należy do grupy minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi.
Nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego podróżnika Emila Riebecka (1853–1885).
Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupkowym, pręcikowym, igiełkowym. Występuje w skupieniach ziarnistych, włóknistych, promienistych.
Niektóre skupienia charakteryzują się wykształceniem azbestowym. Jest kruchy, przeświecający, łatwy do formowania, nie rozpuszcza się w kwasach; często zawiera glin, magnez, tytan. Jest minerałem skałotwórczym. Występuje w towarzystwie biotytu, nefelinu, albitu, aerinitu, danalitu.
Minerał kwaśnych, alkalicznych skał magmowych bogatych w sód np.: granitów alkalicznych, ryolitów sodowych, sjenitów nefelinowych.
Miejsca występowania: RPA, Tanzania, Nigeria, USA – Kolorado, Oklahoma, Rosja – Płw. Kola, Mongolia, Francja, Hiszpania, Finlandia, Ukraina.
W Polsce znany z bezkwarcowych keratofirów okolic Bolkowa na Dolnym Śląsku oraz trachybazaltów Gór Suchych.